ماجراهای باجناق های آذری به شبکه یک کشیده شد

پخش مجموعه داستانی «باجناق ها» از تولیدات مرکز آذربایجان غربی مدتی است از شبکه یک شروع شده است. این مجموعه را می توان ، ادامه سریالی با همین نام دانست که سال گذشته ، روی آنتن شبکه رفت.

کد خبر: ۱۳۲۷۶۸

استقبال مخاطبان از مجموعه باجناق ها، مدیران و برنامه سازان آن مرکز را بر آن داشت تا به تهیه سریالی مشابه اقدام کنند و از این طریق مسایل و معضلاتی دیگر را از جامعه امروز نشان دهند.داستان باجناق ها مانند گذشته حول رفتارهای چند باجناق شکل می گیرد. با این تفاوت که این بار تعداد باجناق ها به 4 نفر به نامهای صمد، رشید، قاسم و عباس رسیده است.
مجموعه باجناق ها را می توان در حوزه ژانر خانوادگی گنجانید؛ ژانری که در طول ایام توانسته است ارتباط وسیعی با مخاطب برقرار کند و روزبه روز بر علاقه مندان خود بیفزاید.
زمینه های رونق این مجموعه های تلویزیونی را باید در مجموعه های نمایشی و روزانه ای دانست که از رادیو پخش می شود. با توجه به تاثیر برنامه های یادشده ، مدیران تلویزیون نیز در اندیشه بهره گیری از این ژانر افتادند. تولید مجموعه و سریال های خانوادگی در آغاز، مخاطب زن را هدف قرار داده بودند، اما بعدها این تولیدات در پربیننده ترین ساعات تلویزیون پخش و تلاش شد گیرایی و جذابیت آن برای تمام مخاطبان باشد.
نگاهی به ساخت و تولید سریال ها و مجموعه های خانوادگی در کشورهای مختلف نشان می دهد چنین تولیداتی در صورتی که محلی باشند، از مجموعه های وارداتی مشابه اثرگذارترند. درچارچوب این تحلیل ، تهیه مجموعه باجناق ها را می توان ضرورتی غیرقابل اجتناب دانست و از آنجا که در سیمای مراکز تولید شده است ، به هر میزان که فرهنگ محلی و بومی در مضامین آن فروغ بیشتری داشته باشد، موفق تر خواهد بود.
از آنجایی که این مجموعه قسمتهای آغازین پخش خود را می گذراند، بررسی بایسته آن از ابعاد گوناگون نیازمند گذشت زمان بیشتری است ؛ اما با وجود این ، با درنظر گرفتن آنچه درمعرض دید مخاطب قرار گرفته ، می توان نکاتی را مورد توجه قرار داد.
«باجناق ها» از نظر موضوع ، بیشتر به جلوه های فرهنگی خانواده می پردازد. به عنوان نمونه ، داستان قسمتی از این مجموعه درباره ورود ناهماهنگ و از پیش برنامه ریزی شده خاله به منزل رشید، آن هم در شرایطی است که او خود را آماده پذیرایی از میهمانان دیگری کرده است. برخوردهای به دور از آداب فرهنگی خاله و بستگانش - از جمله شکستن وسایل عتیقه ، دعوت خاله از 2 نفر دیگر از همشهریانش برای استراحت در خانه رشید، زخم زبان ها و خودشیرینی های باجناقش صمد - آنچنان عرصه را بر رشید و میهمان سرمایه گذارش تنگ می کند که در نهایت باعث رفتن میهمان می شود و رشید و خانواده اش را با انبوهی از مشکلات ریز و درشت تنها می گذارد.
خانواده کوچکترین واحد اجتماعی است و اهمیت شایانی در جهت دهی فرد و جامعه دارد. از سوی دیگر، می دانیم خانواده در همه جوامع از جمله جامعه ایرانی ، مسایل و مشکلاتی را پیش روی دارد که می تواند فرهنگی ، اخلاقی ، اجتماعی و اقتصادی باشد. همچنین با توجه به تنوع اقلیمی و فرهنگی کشورمان ، تحلیل مقوله خانواده با در نظر گرفتن نسبتی که با هر یک از اقوام ایرانی دارد، متفاوت و متنوع است. با در نظر گرفتن اهمیت ، گستردگی و پیچیدگی موضوع ، از جهت چالشهایی که برای خانواده ایرانی ، بویژه در شهرها و روستاهای کوچک و یا بعضی از خرده فرهنگ ها وجود دارد، مشخص کردن این نکته که به خانواده از چه منظری نگریسته شود تا جنبه کابردی و راهگشاتری داشته باشد، نیازمند تحقیق عمیق ، به روزتر و کارشناسان خبره است. «باجناق ها» از آن رو که این ویژگی ها را ندارد، موضوعاتی را دستمایه خود قرار داده که چندان تازه گی ندارد. همچنان که عنوان مجموعه نیز نشان می دهد، پرداخت موضوع در هر قسمت ، از نگاه باجناق ها مورد توجه قرار گرفته است.
در پیش گرفتن این رویه در مواردی که به مسائلی نظیر چشم و هم چشمی ، زخم زبان ها و خودشیرینی باجناق ها برای آقاجون منجر می شود، به وجود آوردن ابهامات و چالشهایی است.
به عنوان مثال ، در این داستان می توان به رفتارهای صمد و رشید اشاره کرد که اعمالشان با در نظر گرفتن سن بالایی که دارند، بخوبی برای مخاطب قابل پذیرش و توجیه نیست .باجناق ها، برای ارائه مضامین اش ، قالب طنز را برگزیده است چنین موضعی از پررنگی کاستی یاد شده نمی کاهد.
طنز به کار گرفته شده کلامی است یا در چارچوب موقعیت شکل می گیرد، از این رو نمی تواند به رفع مشکلی که به آن اشاره شد، کمک کند. برنامه ، ریتم مطلوبی دارد. تنوع و تعدد وقایع و کنش و واکنش های تیپ و شخصیت ها این قابلیت را به آن داده که ضرباهنگ مطلوبی بیابد. این در میان نقشهای اصلی ، بازیهای صمد و رشید تاثیرگذار است ، اما این اثرگذاری در نقش آفرینانی نظیر همسر رشید دیده نمی شود. «باجناق ها» در مرکز آذربایجان غربی تهیه و تولید شده است. این مجموعه در صورتی که موضوع های عام ، انسانی و اخلاقی را آمیخته با مسائل و معضلات منطقه ای و فرهنگ ، سنن و باورهای بومی و محلی خود می کرد تاثیرگذارتر می شد.
ساخت مجموعه هایی نظیر باجناق ها و پخش آنها از شبکه های سراسری را، باید گامی مطلوب تلقی کرد و قدمهایی دانست که طنین وجود استعدادهایی را در مراکز استان ها به صدا درمی آورند و به شکوفایی هنر بصری این مناطق کمک می کنند. در این چارچوب است که می توان حمایت سازمان صدا و سیما را از مراکز استانی ، بویژه تولیداتی که با پشتوانه نیروهای کارآشنای منطقه و قصه هایی نشات گرفته از فرهنگ و باورهای بومی انجام می پذیرد، به فال نیک گرفت و کوشید تا با رفع موانع و کاستی های احتمالی این گونه تولیدات ، قدرت و قوت خلاقه و هنری آنها بیشتر شود.