در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نویسندگان سریالهای ما باید بیشتر ذکاوت به خرج دهند و ایدههایی را دستمایه خلق درام کنند که پیشکسوتان نیز با رغبت بیشتری متمایل به کار شوند.
کلی سوژه در زندگی ایرانیان هست که میشود خیلی راحت آنها را متناسب کرده و به سریالهای کوتاه یا بلند تبدیل کرد ولی از این گستردگی اتفاقات محیط استفاده نمیکنیم و بهجایش تا میتوانیم سریال تکراری میسازیم.
نویسندگان سریالها باید درک کنند حتی کمهزینهترین سریالها نیز بهتر است سوژههای بهروز و برگرفته از مشکلات مردم داشته باشند زیرا این مشکلات مشکل همه است و همه ما در این جامعه با مشکلاتی مواجهیم که دوست داریم جلوه تصویری داشته باشند.
نگرانیهای مردم را به سریال بدلکردن هنر بزرگی است و بهویژه در سالهای اخیر که با انفجار اطلاعات در عرصه مجازی روبهرو هستیم یکی از بهترین روشها برای داستانپردازی مرور نگرانیهای مردم است.
حتی آن دسته از برنامههای گفتوگومحور مثل «دورهمی» و «خندوانه» نیز وقتی بیشتر مورد توجه قرار گرفتند که نگرانیهای مردم را انعکاس دادند. بماند که وقتی پیشکسوتان هنری را به این برنامهها دعوت کردند دامنه مخاطبان افزایش یافت. بر این مبنا تهیهکنندگان تلویزیون در استفاده از پیشکسوتان بیشتر برنامهریزی کنند.
رضا رویگری
بازیگر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: