اقیانوس آرام دوباره جاری می‌شود

1. اعتماد کنیم

مضمون کلی برنامه اقیانوس آرام، اعتماد به نوجوان است و تهیه‌کننده‌اش در این‌باره می‌گوید: حرف اصلی ما اعتماد به نوجوانان است و سعی داریم این موضوع را ترویج دهیم که به نوجوانان در فعالیت‌های اجتماعی و در خانه کار بسپاریم و به او مسؤولیت بدهیم.
البته مهم‌تر از این موارد، جدی گرفتن نوجوان است. در واقع جان‌کلام اقیانوس آرام جدی گرفتن نوجوانان در مسائل مختلف و تصمیمات زندگی است. چه تصمیم‌هایی که برای خودشان می‌خواهند بگیرند و چه تصمیماتی که جامعه می‌گیرد و نوجوانان در آنها سهم و نقش دارند.

2. چالش مجری

اقیانوس آرام دو ویژگی دارد که در فصل قبل برای برنامه چالش‌هایی را هم به وجود آورد. یکی از این موارد، مجری نداشتن برنامه است. در این برنامه جمعی از نوجوانان بدون حضور مجری با هم گفت‌وگو می‌کنند. در فصل دوم بسیاری می‌گفتند برنامه بدون مجری موفق نمی‌شود، اما به گفته ملتجی در نهایت جمع‌بندی و نظرسنجی‌هایشان آنان را از این مساله عبور داد.
به گفته او، ویژگی دوم این است که در بخش مهمانان کمتر به دنبال چهره‌ای مشهور رفته‌اند. بعضی مهمانان افرادی هستند که میان مردم شناخته شده‌اند اما به آن معنا چهره
نیستند.
این رویه در این فصل از برنامه شدت گرفته است و ملتجی درباره آن می‌گوید: بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی برای یافتن مخاطب به سمت چهره‌ها می‌روند اما تلاش ما این بود که در اقیانوس آرام این اتفاق نیفتد چون به لحاظ فرهنگی و تربیتی آن را چندان مثبت نمی‌بینیم.

3. اقیانوس آرام عمیق‌تر می‌شود

فصل دوم اقیانوس آرام بسیار متفاوت‌تر از فصل اول روی آنتن رفت. فصل سوم اما شمایل کلی سری دو را حفظ کرده اما در عین حال تغییراتی داشته است.
تهیه‌کننده برنامه تغییرات را این چنین توضیح می‌دهد: یک چالش به‌نام «انتخاب تو» داریم. در این فصل، برنامه دقیق‌تر به چالش‌ها و مسائلی که نوجوان دارد می‌پردازد و از نوجوان در مورد انتخاب و تصمیمش در مواجهه با شرایط خاص می‌پرسد. مهم‌ترین تفاوت این فصل با فصل قبلی این است که به سمت مسائل، دغدغه‌ها و نکاتی که نوجوانان در این زمانه در زندگی دارند نزدیک‌تر
می‌شود.
برای مثال بخشی را اضافه کردیم که از هفته سوم برنامه، روزهای پنجشنبه شروع می‌شود. در این روزها مهمان برنامه خود بچه‌های اقیانوس آرام هستند و درباره مسائل شخصی و دغدغه‌های خود به عنوان یک نوجوان می‌گویند که احتمالا دغدغه دیگر نوجوانان هم هست. بعد از آن بچه‌ها در مورد این موضوع با هم گفت‌وگو می‌کنند.

4. دغدغه‌های نوجوانی

بچه‌ها در سری‌های پیشین برنامه هم نقش داشتند ولی به گفته ملتجی نقش آنان در فصل سوم پررنگ‌تر شده است و با وجود این‌که گاه یک کارشناس کنار بچه‌ها حضور دارد، اما در واقع گفت‌وگو و همفکری اصلی میان بچه‎ها شکل می‌گیرد.
دغدغه‌ها و مسائلی که گفت‌وگو پیرامون آن شکل می‌گیرد نیز وام گرفته از نکاتی است که خود نوجوانان آنها را مطرح کردند و ملتجی در این مورد بیان می‌کند: فهرستی از دغدغه‌ها و نیازهای نوجوانان داریم، اما کمتر به آن اعتنا کردیم و برای پی بردن به مسائل اصلی نوجوان‌ها،‌ به خود آنان رجوع داشتیم.
این موضوع‌ها مختلف است، از مسائل ظاهری مثل داشتن یک تلفن همراه و فضای مجازی گرفته تا کیفیت ارتباط با خانواده، دنبال کردن علایق، جلب اعتماد جامعه، پوشش، تحصیلات، کنکور و...

5. یک تفاوت دیگر

تهیه‌کننده برنامه دیگر تفاوت این برنامه با فصل قبلی‌اش را این‌گونه شرح می‌دهد: در این سری برخلاف گذشته حتی پلاتوها را هم یک نوجوان ثابت نمی‌خواند و در هر برنامه یکی از نوجوانان، متنی را می‌خواند.
این بچه‌ها ممکن است خیلی صدا و بیان ویژه‌ای نداشته باشند اما ترجیح دادیم مطابق مضمون اصلی برنامه که اعتماد است اول خودمان به این نوجوانان اعتماد کنیم و به آنان میدان دهیم. 50 درصد از نوجوانان حاضر در برنامه افراد تازه‌ای هستند و دلیلش این است که در هر فصل اقیانوس آرام تلاش می‌کنیم تا بچه‌های جدید از این فضا استفاده کنند.
کسانی که در یک فصل اقیانوس آرام حضور دارند در واقع با این برنامه زندگی می‌کنند و به همین خاطر به دنبال آن هستیم تا بچه‌های بیشتری از این تجربه استفاده کنند و جزء خانواده اقیانوس آرام شوند.

6. نوجوانان تولید می‌کنند

ملتجی در مورد بازخوردهایی که از پخش سری دوم برنامه گرفته‌اند می‌گوید: از آنجا که حضور نوجوانان،‌ آن هم برنامه‌ای به این شکل در فضای رسانه کمرنگ است خیلی نمی‌‎توان اقیانوس آرام را با برنامه‌ای دیگر مقایسه کرد و از این رو نقد اساسی تا به حال متوجه برنامه نبوده است اما ما به عنوان سازندگان برنامه پای دغدغه‌هایمان هستیم و می‌دانیم خیلی بیشتر از این باید در این حیطه کار انجام دهیم.
ما در حوزه نوجوانان کارهای نکرده و رویاهای زیادی داریم و طبیعی است که نمی‌شود همه این کارها را در قالب اقیانوس آرام انجام داد. ما در این برنامه همزمان به دو عرصه توجه داریم؛ معاشرت با نوجوان و تربیت آنان و دیگری برنامه‌سازی. وقتی این دو عرصه در کنار هم قرار می‌گیرند، روی هم سوار نمی‌شوند. برنامه‌سازی مقتضیات خود را دارد و تربیت هم همین‌طور.
بنابراین برای ما معاشرت بچه‌ها با هم، در کنار هم قرر گرفتن‌شان و این‌که خودشان را باور داشته باشند،‌ مساله مهمی است. هدف ما در اقیانوس آرام این است که نوجوانان را در مسیری قرار دهیم که خودشان برنامه‌سازی کنند. این هدف در فصل سوم برنامه بیشتر هم شده است و خود بچه‌ها بخشی از کار را بر عهده گرفتند. در واقع این50 نوجوان بیش از فصل گذشته در تولید برنامه نقش دارند و به صورت چرخشی بخشی از بچه‌ها در پشت صحنه حاضر می‌شوند. مثلا در بخش عکاسی،‌ دستیار تصویربردار،‌ متن‌ها، نریشن‌ها، تبلیغات، روابط عمومی و... نوجوانان نقش دارند. کمتر برنامه‌ تلویزیونی به این سمت می‌رود.

7. چرا نوجوانان؟

ملتجی می‌گوید: دلیلی که موجب شد بیشتر به سمت گروه سنی نوجوان حرکت کنیم، این است که نوجوانی دوره خاصی است، هویت شخصی و اجتماعی فرد در این دوران شکل می‌گیرد و با این حال نوجوان مخاطبی است که در طول این سال‌ها در برنامه‌سازی‌ها مغفول واقع شده است. از جمله مثال‌هایی که می‌تواند این حرفم را تایید کند، مراجعه به محصولات فرهنگی است و در این مورد می‌توانید ببینید کمتر محصولات فرهنگی مانند پوشش، کتاب، موسیقی و... مناسب گروه سنی نوجوان تولید شده است. نوجوانی دوره‌ای بسیار نزدیک به جوانی است و اینها افرادی هستند که تا چند سال بعد وارد فعالیت جدی در اجتماع خواهند شد. لذا وقتی زیرساختی برای نوجوانان وجود نداشته باشد، آنها نمی‌توانند به درستی به اجتماع وارد شوند. وقتی می‌گوییم نوجوان، منظورمان افراد بین 13 تا 18 سال هستند که البته در هر دو سر طیف یک مثبت و منفی وجود دارد، یعنی امکان دارد از نظر سنی کمی بیشتر و کمتر هم باشند.

8. یک پایان هیجان‌انگیز

اختتامیه فصل دوم این برنامه به صورت ویژه، زمستان گذشته در هرمزگان با حضور امیر حسین خانزادی، امیر حبیب‌ا... سیاری و... برگزار شد و هدف آنان از حضور در این مراسم، امید بخشیدن
به نوجوانان و تشویق آنان برای ساختن آینده‌ای بهتر بود. نوجوانان در این سفر از مناطق مختلفی چون تجهیزات نیروهای دریایی ارتش و به ویژه ناوشکن ایرانی سهند دیدار کرده و از ساختار آن آگاه شدند. گزارش اختصاصی خبرنگار جام‌جم از این مراسم 11 بهمن 97 در روزنامه به چاپ رسید.

نوشین مجلسی
رسانه