مخاطب تمایلی به شنیدن حرف های تکراری ندارد

جام جم: بیننده برنامه های تلویزیونی همیشه توقع دیدن برنامه های سرگرم کننده از این رسانه را ندارد. گاهی لازم است در برنامه ای کاملا جدی مهم ترین موضوع های اجتماعی ، سیاسی ، اقتصادی و... نیز بررسی شود.

کد خبر: ۱۱۷۹۴۳

اما مشکل کار این است که اکثر چنین برنامه هایی نمی توانند به قالب جذابی برای حفظ مخاطب دست پیدا کنند و به محض آنکه وارد برنامه ای غیرنمایشی می شوند کار دچار مشکل می شود و برنامه اصطلاحا از مسیر جذابیت خارج می شود. یکی از قالب هایی که برنامه های سیاسی برای جلب مخاطب خود انتخاب می کنند قالب گفت و گو است.
البته این قالب همیشه مشکلات و سختی های خاص خود را دارد. قاعده کلی این است که مسوولان کمتر تمایلی به پاسخ گویی و رفتار شفاف دارند و به سختی باید آنها را برای پذیرش چنین مساله ای قانع کرد. از سوی دیگر مخاطبان هم تمایلی به شنیدن حرف های کلیشه ای و تکراری ندارند و دوست دارند وقتی مجری و گزارشگر یک برنامه در مقابل شخصیتی سیاسی قرار می گیرد؛ به عنوان نماینده آنها پرسشهای تند و تیز بپرسد و بحثی کاملا انتقادی را مطرح کند. شاید یکی از مسائلی که سبب شده تا برنامه ای مانند نگاه یک در شبکه یک سیما با استقبال نسبتا خوب مسوولان به عنوان یکی از عوامل بقای برنامه مواجه شود؛ شبکه ای است که این برنامه در آن تهیه و پخش می شود. یکی از ویژگی های آنتن شبکه یک این است که به عنوان شبکه ای رسمی همیشه از سوی مخاطبان مختلفی رصد می شود و حتی با فرض این مساله که شبکه های دیگر شاید در برخی موارد برنامه های جذاب تری نسبت به این شبکه داشته باشند؛ باز هم مخاطب به طور اتفاقی با دیدن برنامه ای مانند نگاه یک می تواند مشتری این برنامه شود. به فهرست میهمانانی که در این برنامه شرکت کرده اند نگاه کنید: از وزرائ تا مسوولان ، معاونان مهم وزارتخانه ها و... هر یک با حضور در این برنامه و البته نشان دادن سعه صدر در مقابل پرسشهای مجری شرایطی را فراهم آورده اند که یک برنامه خوب و جذاب از شبکه رسمی کشور پخش شود.
البته نمی توان منکر این مساله شد که برنامه نگاه یک در فضایی کاملا منصفانه به نقد و بررسی نکات مطرح در برنامه می پردازد و همین حرکت در دایره اعتدال است که سبب اعتماد مخاطب می شود. ویژگی مهم دیگر برنامه نگاه یک این است که در پس مجری برنامه که با اعتماد به نفس کامل در مقابل دوربین برنامه حضور می یابد و پرسشهایی را طرح می کند؛ تیم کارشناس مجربی حضور دارند که با اشراف بر جزئی ترین نکات سازمان و وزارتخانه مورد بحث ، پرسشهای مناسبی را در اختیار مجری قرار می دهند.
هرچند این مساله با قوت و ضعف همراه است و در برخی از برنامه ها مانند برنامه رئیس سازمان تربیت بدنی ، رئیس گروه صنعتی ایران خودرو و رئیس دانشگاه آزاد نتیجه برنامه کاملا جذاب است اما در مورد برخی دیگر از میهمان ها مانند: رئیس سازمان محیط زیست برنامه ای کاملا معمولی است. نگاه یک دکوری کاملا معمولی و غیر جذاب دارد.
هیچ چیز ساده تر از این نیست که برای برنامه ای مانند نگاه یک کار دکور در حد و اندازه دو صندلی و یک میز کوچک شیشه ای با پس زمینه ای تیره و یک المان مانند چشم خلاصه شود که این اتفاق مدت هاست در نگاه یک رخ داده و ظاهرا قصدی برای تغییر آن وجود ندارد. مساله دیگر بخش مصاحبه ابتدای برنامه است که بعد از ورود میهمان برنامه به سازمان انجام می شود و بعد در انتهای برنامه پخش می شود. مطمئنا این بخش با هدف اعتماد سازی در برنامه انجام می شود و این که اساسا فضای برنامه کمی تلطیف شود اما گاه پرسشهایی تکراری مانند تعداد فرزندان و این که اساسا آن مقام شامخ دولتی! در خانه زن ذلیل است یا نه ، کمی فضای برنامه را «لوس» می کند.
دست آخر این که نقطه قوت چنین برنامه هایی صادق بودن با مخاطب است. نگاه یک بر خلاف نمونه برنامه های دیگری همچون: صندلی داغ ، عبور شیشه ای و... نمی تواند به سراغ زندگی خصوصی میهمانان خود برود و بخواهد با پرسشهای نامتعارف برای برنامه جذابیت ایجاد کند. نگاه صریح و انتقادی تنها راهی است که می تواند برای این برنامه ادامه ای پر افتخار رقم بزند. راهی که تا به حال این برنامه با گام هایی مطمئن در آن حرکت کرده است.