این ورزشکار محجوب کشورمان افزود: «در دوره قبلی بازی ها، من با پرتاب 13 متر و 86 سانتیمتر، هم رکورد شکستم و هم طلا گرفتم اما در جاکارتا، باز هم طلایی شدم و رکوردم خودم را هم افزایش دادم. اینجا 15 متر و 27 سانتیمتر پرتاب کردم تا حدود یک متر و نیم، رکوردهای آسیا را جابهجا کنم. با اینکه شرایط شرجی آب و هوایی جاکارتا اذیتم کرد اما خدا را شکر توانستم بر شرایط جوی غلبه کنم و این بهترین رکوردی بود که در دوران ورزشیام به ثبت رساندم. البته این پایان کار من نیست چون میخواهم به رکوردهای دیگر هم حمله کنم. ما سال آینده مسابقات جهانی را در پیش داریم که سهمیه پارالمپیک 2020 را آنجا میدهند. انشاءا... با یک رکوردشکنی دیگر، هم مدال طلا میگیرم، هم سهمیه پارالمپیک و هم رکوردهای جدیدی به ثبت میرسانم.»
محمدیان در نهایت، حرف هایش را این طور به پایان رساند: «من ورزشکاری نبودم که بتوانم راحت تمرین کنم. دشواریهای زیادی در زندگیم وجود داشت اما هزاران بار خدا را شکر میکنم که زحمت مدیران فدراسیون و پارالمپیک و همچنین مسؤولان را بیجواب نگذاشتم. خدا را شکر با برنامهریزی و بدنسازی و تمرینات فشردهای که داشتم، توانستم برای کشورم مثمرثمر باشم. البته دوست داشتم در پرتاب دیسک هم شرکت کنم و برایش تمرین هم کرده بودم ولی در کلاس من، تعداد ورزشکاران به حدنصاب نرسید و بازیها برگزار نشد با این حال مدال طلا را گرفتم. مدالی که آن را به شهید هادی الماسیان، همشهری خودم و سایر شهدای حادثه تروریستی اهواز هدیه کردم. آنها مظلومترین شهدای امسال بودند.»
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم