قصه پرغصه نود شبی ها

بیننده سریال «نرگس» بوده باشید یا نه ، نمی توانید انکار کنید که تمام شدن این سریال دیشب بعد از حدود 3 ماه عادت شبانه تان را به هم زده است.

کد خبر: ۱۱۰۲۴۶

علاقه مندان این سریال هنوز در خماری فضای قصه نرگس و شوکت و بهروز و نسرین اند و مخالفان - که به هر حال نمی توانند از این فضا دور بمانند - هم همین طور. به قول یک کارگردان ، سریال های شبانه میهمان های ناخوانده ای هستند که خودشان را به ما تحمیل می کنند. چون مخاطب در مورد تماشای آنها قدرت انتخاب ندارد. این میهمان ناخوانده تا حالا طنزهای نود شبی بوده که گاهی فقط با چند تکیه کلام ، نیم ساعت - سه ربعی ملت را سرگرم می کرد و حالا «نرگس» تجربه ای بود برای یک قصه ملودرام پیوسته که به جای تکیه کلام ها و میمیک هایی که بر رفتار و گفتار کوچک و بزرگ اثر می گذاشت ، جور دیگری با قصه پرپیچ و خمش مخاطب را با خود همراه می کرد. گرچه این تعلیق در پایان انتظارها را هم آن جور که باید و شاید برآورده نکرد و قصه «جمع» شد ولی به هر حال موفقیت «نرگس» ، تولید سریال های دیگری از این دست را در تلویزیون تضمین کرد و دور از ذهن نیست که بزودی شبکه های دیگر هم این روال را پیش بگیرند؛ چنان که مدتی پیش مسوولان شبکه تهران از تولید سریالی با این مشخصات خبر دادند. «نرگس» فتح بابی شد برای جایگزینی ملودرام های شبانه با طنزهای نود قسمتی که مخالفت مخالفان و موافقت موافقان آنها هم به تکرار ملال آوری رسیده بود. بنابراین بد نیست که مسوولان تلویزیون و تولیدکنندگان آثار دیگری که با الگوی این سریال تولید می شوند ، به دور از هیاهو و جنجالی که فعلا ادامه دارد ، کمی آسیب شناسانه به جوانب مختلف تولید و پخش این سریال نگاه کنند تا مجموعه های مشابه بعدی روال بهتری را در تولید و پخش طی کنند. وگرنه هر چی بود تمام شد و کلاغ سیاه قصه سریال «نرگس» هم با وجود آزار و اذیت های شوکت هر جوری بود نشانی لانه اش را پیدا کرد غافل از این که وقتی چند روز دیگر که ماه رمضان شروع بشود و شبکه های مختلف غیر از سریال های معمولی و عادی شان با 4 یا 5 سریال روتین ، مجال هضم افطار را ازمان بگیرند ، هیچ کس - نه ما ، نه سازندگان و نه مسوولان تلویزیون - او را به یاد نخواهند آورد. نه نرگسی آمده ، نه رفته!