به گزارش مهر، این نویسنده با اشاره به سهم قابل توجه این ساختمان در ایجاد حافظه تاریخی مردم، خواستار ایجاد موزهای دائمی درباره این ساختمان و برمبنای آنچه از آن مانده، شده است.
او در بخشی از این نامه مینویسد: ساختمان پلاسکو نمادی از کلانشهر تهرانی بود که ما با او بزرگ شده و بالیدهایم، پلاسکو فقط یک ساختمان تجاری پر از قیچی و پارچه و ماهی نبوده و نیست. پلاسکو حافظه جمعی ماست که وقتی زخم برداشت انگار که روح و جان ما زخم برداشته. و زمانی که این بنا با تن جانفشان جوانان ما به رنگ خون درآمد، ما نیز به خون نشستیم. این روزها دهان همه ما پر خون است، خانوادهای نیست که پای گیرنده شبکه خبر ننشسته باشد و چشمش تر نباشد... پاسداشت و دایرکردن موزهای دائمی، در همین مکان، به نام جانفشان ایران زمین و این ساختمان کمترین کاری است که میتوانیم برای مردانی بکنیم که این روزها باعث شدهاند یاد و نام ایرانی در سراسر جهان باعزت و افتخار یاد شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم