تقویت دوستی و کارگروهی با جلسات قرآنی

رحل قرآن را می‌چیدند و قرآن‌آموزان پشت رحل قرآن می‌نشستند و در حضور استاد به قرائت قرآن کریم مشغول می‌شدند. گاهی واژه سنتی این را به ذهن متبادر می‌کنند که سبک تلاوت در این جلسات، سبک ایرانی است که قدیم‌‌ها شیوه غالب جلسات قرآن به شمار می‌آمد. اما در جلساتی که ما حضور داشتیم سبک تلاوت مصری را به ما آموزش می‌دادند که امثال مرحوم عبدالباسط به آن شیوه قرآن مجید را قرائت می‌کرد. خواندن قرآن در حضور استاد و تصحیح خواندن شاگردان توسط او سبب می‌شد یادگیری تأثیر بیشتری داشته باشد.

متأسفانه این روزها، برگزاری جلسات سنتی قرآن کمرنگ‌تر و خلوت‌تر شده است که ضرورت دارد کارشناسان با بررسی عوامل این امر، دلایل آن را شناسایی کنند و راهکارهایی برای توسعه این جلسات بیابند.

برخی از دوستان که از من درخواست برگزاری کلاس خصوصی می‌کنند که اتفاقا با پیشنهادهای مادی خوبی هم همراه است، اما من تأثیر و برکات جلسات عمومی و سنتی را گوشزد می‌کنم، چرا که نفس استاد و قرآن‌آموزان حاضر، معنویتی به جلسه می‌بخشد که تأثیر بیشتری در فراگیری قرآن دارد. هر چند زمانی که استاد غلط‌های شاگردان دیگر را تصحیح می‌کند، به نوعی یادگیری در دیگر شنوندگان نیز صورت می‌گیرد.

از دیگر برکات جلسات سنتی قرآن تقویت روحیه کار گروهی و دوستی میان شاگردان است. در جلسات سنتی گاهی دوستی‌های شکل می‌گیرد که برای سال‌ها پایدار می‌ماند. دو سه قرآن‌آموز که روحیه مشترکی دارند برای مباحثه جلساتی می‌گذارند که این خود سبب شکل‌گیری دوستی‌های عمیق می‌شود. این موضوع افزون بر یافتن یاران قرآنی، سبب تسریع در یادگیری قرائت و حفظ قرآن کریم نیز می‌شود. چرا که با یادگیری انفرادی، روند یادگری حفظ و قرائت قرآن را به درازا می‌کشد.

فارغ از آموزش و یادگیری قرآن مجید، این جلسات سبب انس بیشتر افردا با قرآن می‌شود. همچنین این جلسات سبب رشد معنوی افراد می‌شود. گاهی در این جلسات با افرادی روبه‌رو می‌شویم که از نظر اخلاقیات و معنویات به درجات ممتاز رسیده‌اند. این را در جلسه قرآن به عینه می‌توان دید. در جلساتی که ما شرکت داشتیم، آثار معنویت و نورانیت در یکی از عزیزانی که در آن جلسات شرکت داشت به نام احمد انصاری به چشم می‌خورد که بعدها در پاوه به مقام شهادت نائل آمد. وجود او در جلسات که از نظر اخلاقی انسان ممتازی بود، بر من که سن کمی هم داشتم بسیار تأثیرگذار بود. صحبت کردن با افرادی چون شهید عبدالله مداح یا شهید احمد طالبی که در این جلسات حضور داشتند، تأثیر عمیقی بر ما می‌گذاشت. نفس آنها حق بود و وقتی آنها را می‌دیدیم سعی می‌کردیم به ویژگی‌ها و سجایای اخلاقی آنها نزدیک شویم. این عزیزان برای ما رقیب محسوب نمی‌شدند؛ بلکه معلمی بودند دارای امتیازات معنوی که در تعالی روحی ما نقش مستقیم داشتند.

شهریار پرهیزکار - حافظ و قاری قرآن کریم