رنج معلم در اردوهای علمی - تفریحی

اردوهای علمی و تفریحی از مهمترین فعالیت های آموزشی و موثرترین شیوه در تکوین شخصیت دانش آموزان محسوب می شود زیرا فعالیت مذکور در خارج از فضای محدود و بسته مدرسه و در محیطی آزاد و سرشار از مهر و محبت و عاطفه و صمیمیت میان مربی و متربی جریان می یابد

کد خبر: ۹۸۱۲

و تعاملی سازنده و بی نظیر را در بین دانش آموزان برقرار می کند در این رهگذر، پذیرفتن مسوولیت جابه جایی دانش آموزان و نونهالانی که در سنین ویژه ای از عمر خویش به سر می برند و با تمام وجود در دنیای اطراف خویش غوطه ور می شوند و اذهان و افکار جستجوگرشان در عمق پدیده های موجود نفوذ می کند و احساسات عمیق کودکانه شان ، آنان را شیفته همه مظاهر شگفت آور طبیعت و نوآوری های اجتماعی می نماید، آسان نیست و کاری است که نمی توان انتظار داشت کسی بجز مربیان و معلمان متعهد و دلسوخته و عاشق تعلیم و تربیت، آن را به عهده بگیرد.امروزه در جهانی که زندگی صنعتی و ماشینی و شهرنشینی ، هزاران حادثه و مساله اجتماعی را با سرعت سرسام آور، به عنوان پدیده های قابل پیش بینی و غیرقابل پیش بینی در هر لحظه فراراه انسان ها قرار می دهد و بویژه در کشورهایی همچون کشور ما که امکانات و خدمات رسانی پا به پای نیازهای اجتماعی رشد نیافته است و خانواده ها حتی نگران نقل و انتقال خود و فرزندانشان که جمع محدودی اند در ترددهای شهری و بین شهری هستند، پذیرش مسوولیت برگزاری اردوهای دانش آموزی از سوی معلمان که نه برای معاش زندگی و نه از روی زیاده خواهی و نه به منظور منفعت طلبی ، بلکه از سر عشق به تعلیم و تربیت و تعهد به چگونگی گذران لحظه لحظه عمر دانش آموزان آن را عهده دار می شوند، یکی از ذی قیمت ترین اقدامهای معنوی و فرهنگی و انسان ساز آنان است معلمان شریف ، با تمام وجود درک کرده اند که اردوهای مختصر کنونی و بسنده کردن به یک روز در خارج از محیط بسته و خشک مدرسه ، آن هم برای دانش آموزان مستضعف و بی بضاعت و محروم جامعه ما، مرهمی است بر دردهای ناشی از کمبودهای اقتصادی و اجتماعی و روحی و روانی آنان و به همین دلیل با گذر از مسوولیت خود در قبال فرزندان و خانواده ، دل به خدمت کردن به فرزندان و شاگردان معنوی خویش بسته اند و این عشق به خدمت را در حالی زنده کرده اند که مسابقه ناسالم و سرسام آور اقتصادی که حاصل آن ، فخرفروشی و بزرگ بینی و اسراف و تبذیر و برخورداری از کلیه امکانات رفاهی و اجتماعی برای جمعی محدود است همه نگاه ها را به خود معطوف کرده است و تنها فرهنگیان و آزاداندیشان ژرف نگر و عاشقان خدمت هستند که گوششان را غوغای سرسام آور دنیاپرستی پر نکرده و چشمشان را زرق و برق مادی و زراندوزی نبسته است.انصاف این بود که همه قلم به دستان و گویندگان رسانه های گروهی ، در حادثه اخیر اردوهای دانش آموزی ، گوشه ای از نگاه خویش را متوجه معلمانی می کردند که در سوگ عزیزان از دست رفته خویش در اندوه فرو رفتند و غم جانکاه فقدان دانش آموزان که فرزند معنوی آنان به شمار می روند دردی گرانبار را بر آنان تحمیل کرد.کاش رسانه های گروهی ، این امکان را فراهم می کردند که مردم عزیز ما ببینند معلمان که مسوول اردوهای مذکور بودند، در لحظات نفسگیر بروز حادثه چگونه بر سر و روی خود می کوبیدند و در عالم بی سر و سامانی روحی خویش بیچاره و از پای افتاده نظاره گر پرپر شدن گلهای عزیزتر از جانشان بودند و زحمات خویش را هدر رفته می دیدند نیلوفران آبی آموزش و پرورش اگر امروز در بین ما بودند، خود گواهی می دادند که آن روز در حین برگزاری اردو، معلمی شان بارها با کلامی سرشار از عاطفه و آرامش بخش ، بال و پر مهربانی بر سرشان گستراندند.