در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یکی از اشتباهاتی که برخی مردان مرتکب آن میشوند این است که بیش از حد به غرور خود اهمیت میدهند و حتی از آن در برابر خانواده خود، همسر و فرزندان استفاده میکنند که عمل بسیار اشتباهی است و باعث ایجاد مشکلاتی در روند ارتباط میان اعضای خانواده و همسر میشود. نام این غرور؛ «غرور نابهجا » است. هر یک از زوجین اگر این صفت اخلاقی را داشته باشند و از آن به عنوان یک حربه برای آزار همسرشان استفاده کرده و تلاش کنند حرف خودشان را به کرسی بنشانند، تنها ثمرهاش از بین رفتن عشق و علاقه میان زوجین است. کسانی که غرور نابهجا دارند، معمولا خود را قبول نداشته و فاقد اعتماد به نفس کافی هستند و میخواهند از راه استفاده از غرورشان، رفتار یا عقیده خود را به دیگری تحمیل کنند تا به این وسیله اعتبار و وجهه برای خود کسب کنند. در واقع غرور یک تقاضای پنهان و درمان شده به زبان بیزبانی از طرف مقابل است که با حالت پرخاشگری از فرد میخواهد تا به عقیده او احترام بگذارد. این یعنی این که فرد اعتماد به نفس، خودباوری و رضایتمندی از خودش ندارد، اما بعضی جاها استفاده از غرور خوب است. به طور مثال اینکه مرد فکر کند که همسرم را نباید در جایی تنها بگذارم. این غرور مثبت است و به سازندگی روابط میان زوجین کمک میکند. غرور اگر جنبه حمایتی داشته باشد، اتفاقا خیلی هم مثبت است. اما زمانی که فرد میخواهد عقدههای روانشناختی و محرومیتهایش را روی فرد پیاده کند؛ من بودنهایش را به اجرا بگذارد و فقط حرف خودش را بشنود، در این صورت این غرور مخرب و از بین برنده روابط سالم است.
دکتر پرویز رزاقی/ روانشناس
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: