براساس دغدغه‌هایم فیلم می‌سازم

ابوالقاسم طالبی کارگردان این فیلم در پاسخ به این سوال که چرا به این برهه تاریخی حساس پرداخته، به مهر گفته: من فیلم‌هایم را براساس دغدغه‌هایم می‌سازم و باید یک چیزی برایم سخت یا ناگوار باشد یا این‌که مرا بسیار خوشحال کند تا به سمت ساخت آن سوژه بروم. قبل از ساخت این فیلم در حال تحقیق روی یک موضوع تاریخی بودم و قرار بود ابتدا یک سریال به نام «آخرین شاه، آخرین دربار» را بسازم، به همین دلیل شروع به مطالعه تاریخ قبل از ناصرالدین‌شاه کردم و به تاریخ معاصر رسیدم. در این هنگام به یک مقطعی رسیدم که مربوط به دوران قحطی بود. ناگهان دیدم که چه فاجعه‌ای اتفاق افتاده است! این را هم باید بگویم که با توجه به این‌که درباره این فاجعه اطلاعات بسیار کمی وجود دارد، نمی‌توان آنچنان که باید آگاهی کسب کرد اما به هر حال یک مقطع بسیار وحشتناک بوده است، البته ما یک قحطی دیگر هم در زمان ناصرالدین‌شاه و در سال 1287 داشته‌ایم که قابل مقایسه با حوادث سال 1295 تا 1297 نیست، در بسیاری کشورهای دیگر هم قحطی رخ داده است، اما قحطی سال 1917 میلادی برابر با 1295 در ایران بسیار سراسری بود.

وی در ادامه گفته است: برای ساخت این فیلم با پیرمردی که 130 سال داشت و اتفاقات آن زمان را بخوبی به یاد داشت یک مصاحبه سه ساعته انجام دادم و در ملاقات‌هایی که با او داشتم، متوجه شدم که عامل این قحطی انگلیسی‌ها بوده‌اند، در حالی که برخی معتقدند که عامل این قطحی روس‌ها و قزاق‌ها بوده‌اند. برای من جای تعجب داشت که چرا با این وجود کار انگلیسی‌ها به چشم مردم نمی‌آید و آن پیرمرد مدام از قزاق‌ها و کت‌قرمزها حرف می‌زد، در حالی که تاریخ می‌گوید بعد از انقلاب بلشویکی 1917 که جنگ جهانی دوم تمام شده بود، روس‌ها از جنگ بیرون آمده و در سال 1918 از ایران خارج شده بودند، اما با این وجود مردم ایران همواره به چشم می‌دیدند که کت‌قرمزها عامل قحطی سال 1295 بودند.

خلاصه کلام این‌که من بر همین اساس تصمیم گرفتم این فیلم را بسازم و خدا هم بسیار در طول ساخت آن، مرا یاری کرد.