اماواگرهای ساخت پالایشگاه در مریوان

به گزارش جام‌جم، این پالایشگاه قرار است در یک محدوده 40 هکتاری ساخته شود و در چند مرحله به بهره‌برداری برسد و در اولین مرحله هم برای 120 نفر اشتغال ایجاد کند. در این میان فعالان محیط زیست استان کردستان می‌گویند، گرچه آرزوی توسعه و پیشرفت استانمان را داریم، اما ساخت این مینی پالایشگاه در این موقعیت منحصربه فرد، نه تنها توسعه پایداری به همراه ندارد بلکه صدمات جبران‌ناپذیری به محیط زیست، آب و خاک، جنگل، حیات وحش و حتی اهالی منطقه می‌زند و بسیاری از فرصت‌های اشتغال کنونی را نیز از بین خواهد برد.

به گفته سیدسیوان امینی، سخنگوی انجمن محیط زیستی چیا، زمینی که برای ساخت پالایشگاه در نظر گرفته شده، در دشت بیلو است که امسال منطقه شکار ممنوع اعلام شده است. از سوی دیگر در فاصله دو کیلومتری از این دشت، پناهگاه حیات وحش زریبار مریوان قرار داشته و در فاصله 500 متری‌اش هم جنگل‌های بلوط، 5/1 کیلومتر آن طرف‌تر هم روستای بیلو قرار دارد. در جنوب غربی این دشت هم با فاصله کمتر از 300 متر رودخانه قزلچه‌سو جریان دارد که به تالاب زریبار می‌ریزد.

هم آلودگی محیط زیست هم آلودگی هوا

وی در گفت‌وگو با جام‌جم می‌افزاید: به اعتقاد همه فعالان محیط زیست و تجربه سایر پالایشگاه‌های کشور، احتمال این‌که پساب این پالایشگاه نیز وارد جنگل و پناهگاه حیات وحش و رودخانه و تالاب زریبار شود، بسیار است. همه اینها درحالی است که آب شرب مریوان هم از منابع آب زیرزمینی دشت بیلو (که به سطح زمین هم نزدیک است)، تامین می‌شود؛ جایی درست زیر این پالایشگاه، بنابراین احتمال آلوده شدن این آب نیز وجود دارد.

این فعال محیط زیست یادآور می‌شود: دشت بیلو همچنین یکی از حاصلخیزترین دشت‌های کشور است که هم اکنون بیش از صد نفر از مردم بومی و روستاییان در آن کشاورزی می‌کنند، یعنی به همین تعداد که قرار است پالایشگاه اشتغالزایی کند، این درحالی است که با ایجاد پالایشگاه، بساط کشت و کار در این دشت تعطیل خواهد شد.

امینی می‌گوید،گرچه اسفند سال گذشته که ساخت این پالایشگاه اعلام شد، بر تجهیز آن به آخرین فناوری روز و نظارت‌های مداوم تیم بزرگی از محیط زیست نیز تاکید شد، اما از همین ابتدای امر و جانمایی که برای این سازه صنعتی شده، می‌توان دریافت که آنچنان هم که باید و شاید اولویت‌های محیط زیستی مورد توجه قرار نگرفته است.

محیط زیست حواسش جمع است

نگرانی فعالان محیط زیست کردستان البته از نظر مدیرکل محیط زیست این استان چندان دلیلی ندارد، زیرا به گفته وی، مسئولان این اداره نیز دغدغه و نگرانی‌های جدی نسبت به این طرح صنعتی دارند و هیچ قصور و کوتاهی در این خصوص از نگاهشان دور نخواهد ماند.

عبدالوحید ریاضی‌فر در گفت‌وگو با جام‌جم تاکید می‌کند: تا زمانی که گزارش مطالعات ارزیابی این طرح به نتیجه نرسیده، ما اجازه کلنگ‌زنی به آن را نخواهیم داد، حتی اگر زمین آن واگذار شده باشد.

وی یادآور می‌شود که اجرای مطالعات ارزیابی زیست محیطی این پالایشگاه توسط مجری طرح تهیه و جهت بررسی به این اداره کل تحویل شد و اداره کل محیط‌زیست ا ستان نیز پس از انجام اصلاحات لازم توسط کمیته تخصصی تشکیل شده در این زمینه آن را به سازمان محیط زیست کشور ارائه کرده‌ایم. اکنون‌هم منتظر نظر نهایی این سازمان هستیم و تا پیش از آن اجازه ساخت و ساز به صاحبان و سرمایه‌گذاران طرح را نخواهیم داد.

نظر این مسئول محیط زیستی کردستان مبنی بر حفظ و مراقبت از محیط‌زیست مریوان، مورد تاکید منصور مرادی، نماینده مریوان در مجلس هم هست.

وی به جام‌جم می‌گوید: ما هم منتظر اعلام نتیجه مطالعات ارزیابی زیست‌محیطی این طرح هستیم، اما اگر در نهایت مشخص شود که احداث آن به خیلی چیزها آسیب می‌زند، ما نیز به‌جد با آن مخالفت خواهیم کرد.

حل مشکل تانکرهای عراقی

اما این‌که چرا برای ساخت این پالایشگاه، یک منطقه بکر گردشگری و محیط زیستی در نظر گرفته شده؛ پرسشی است که فرماندار مریوان به آن پاسخ می‌دهد.

محمد فلاحی دراین باره به جام‌جم می‌گوید: علت احداث این پالایشگاه، جمع‌آوری تانکرهای سوختی است که از عراق وارد مهران و سپس سایر نقاط کشور شده تا بار نفتشان به بنزین و گازوئیل تبدیل شود و در این میان حوادث و سوانح زیادی در جاده‌های مریوان روی می‌دهد، در حالی که با احداث این پالایشگاه، تانکرها تنها هفت کیلومتر وارد کشور شده و پس از فرآوری سوختشان باز گشته و راهی جاده‌های کشورمان نمی‌شوند.

مجبور بودیم

به گفته فرماندار مریوان، از آنجا که زمین دیگری به وسعت 40 هکتار (نیاز پالایشگاه) که در نزدیکی مرز هم باشد، در هیچ جای دیگری از استان وجود نداشت، مجبور به انتخاب زمین مذکور در دشت بیلو شدیم که گرچه زمینش واگذار شده، اما بی‌شک تا سازمان محیط زیست موافقت خود را با اجرای این طرح اعلام نکند، ما نیز اجازه ساخت آن را نخواهیم داد.

فلاحی درباره تخریب فعالیت کشاورزی روستاییان دشت بیلو هم می‌گوید: کشاورزی در آن منطقه به صورت تفننی و همراه با ویلاسازی بوده و در قطعات کوچک 2000متری صورت می‌گیرد، بنابراین جای نگرانی بابت نابودی آن نیست.

فاطمه مرادزاده

ایران