بائرمن: اینجا با عادت‌های غلط می‌جنگم

سرمربی آلمانی تیم ملی بسکتبال، این روزها لیگ برتر را زیر نظر دارد. او این هفته برای شرکت در یک برنامه ویژه تلویزیونی به نام «ملاقات با بسکنبال» راهی کشورش می‌شود. درک بائرمن مهمان ویژه این برنامه خواهد بود.
کد خبر: ۹۶۸۵۹۵

سرمربی 59 ساله تیم ملی بسکتبال ایران، موفق‌ترین سرمربی تاریخ بسکتبال کشورش به شمار می‌رود. او 9 بار قهرمان لیگ این کشور شده و سرمربی تیم‌های ملی روسیه و لهستان بوده است.

پایگاه خبری gameplan در آستانه سفر بائرمن به آلمان با او درباره مربیگری حرفه‌ای گفت‌وگو کرده است که بخشی از این گفت‌وگو درباره بسکتبال ایران است.

تقریبا 30 سال است که در بسکتبال حضور دارید. راز این ماندگاری چیست؟

انعطاف‌پذیر بودن برای یک سرمربی بسیار مهم است. بعضی‌ها وقتی تغییری ایجاد می‌شود می‌توانند با آن مطابق شوند ولی بعضی‌ها نمی‌توانند. دسته اول فشار بسیار کمتری تحمل می‌کنند. من هنوز از بودن در جریان رقابت برای پیروزی لذت می‌برم و خودم را بخشی از یک سیستم درحال پیشرفت می‌بینم. امیدوار بودن به یادگیری یکی از نکات مهم زندگی است.

شما در کشورهای مختلفی زندگی کرده‌اید. چطور خود را برای چندمین بار، برای سازگار شدن با فرهنگ و شرایط جدید آماده می‌کنید؟

سعی می‌کنم در نزدیک شدن به نقاط مهم فرهنگی که می‌خواهم با آنها آشنا شوم پیشقدم باشم. کتاب و صحبت کردن درباره یک فرهنگ جدید کمک زیادی می‌کند اما هیچ‌کدام از آنها جای تجربه رو در رو را نمی‌گیرند. مثلا در ایران اختلاف فرهنگی بسیار زیاد بود. به محض این‌که وارد یک کشور جدید می‌شوید باید خود را با شرایط تطبیق بدهید و خود را به سطح همه چیزهایی که با شما در ارتباط است برسانید. این‌که بخواهید جواب هر سوالی را براساس دانش خودتان پیدا کنید غیرممکن است. در ضمن باید حسابی صبور باشید در غیر این صورت فقط به خودتان آسیب می‌زنید. برای مثال در ایران برنامه‌ریزی برای آینده آنقدر مطرح نیست. باید اعصاب قوی و زمان مناسب داشته باشید تا بتوانید تمرین‌هایی را که ریشه عمیقی دارند و برای بازیکن عادت شده‌اند را تغییر دهید.

به نظر می‌رسد سرمربیگری تیم ملی ایران بزرگ‌ترین چالش دوران‌ حرفه‌ای شماست؟

بزرگترین چالش دوران حرفه‌ای من روسیه بود. در «ولگورگاد» باید با مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شدم. این‌که رئیس باشگاه خودش بسکتبال بازی می‌کند و می‌خواهد یکی از نفرات تیم باشد اصلا موقعیت راحتی نیست. در آن تیم من شش بازیکن آمریکایی و شش بازیکن روسیه‌ای داشتم. هویت تیمی اصلا وجود نداشت. در اولین قدم سردسته هر دو گروه را به جلسه‌ای دعوت کردم و برایشان توضیح دادم که رفتارشان چه تاثیری منفی روی عملکرد تیم دارد. بالاخره یک روز فهمیدند که دلیل عملکرد ضعیف‌شان رفتارهای آنهاست و مشکل حل شد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها