بحث بر سر ورزشگاههایی بود که در ده سال اخیر ساخته شد و رقمی حدود 3700 میلیارد تومان برای آنها هزینه شد. ورزشگاههایی پنج، ده و 15 هزار نفری که به گفته عادل بعضی از این ورزشگاهها الان مخروبه شده است! این ورزشگاهها به گفته عادل، با کپی ناشیانه از یک نقشه و با کمترین خلاقیت ساخته شد؛ ورزشگاههایی که بسیاری از آنها اصلا در مدار ورزش کشور هم قرار نگرفتهاند. حال آنکه با رقم نهایی در نظر گرفته شده میشد اتفاقات شگفتانگیزی در این فوتبال و ورزش رقم زد. 3700 میلیارد تومان که به گفته مدبر کمی بیش از همان 3000 میلیارد تومان معروف است، رقم کمی نیست. با این مبلغ میشد چند ورزشگاه غولپیکر و آبرومند در کشور ساخت تا از نظر سختافزاری مشکلی برای گرفتن میزبانیهای بزرگ نداشته باشیم. نکته تاسفبار این است که بدانیم ورزشگاههای بزرگ با هزینهای به مراتب کمتر از این ساخته شدند. یعنی با این پول میشد سه ورزشگاه آلیانزآرهنا و دو ورزشگاه امارات (ورزشگاه اختصاصی آرسنال) با همان عظمت و با همان زیبایی ساخت. حتی ورزشگاه ویمبلی که به دلیل تخریب ویمبلی قدیمی و ساخت ویمبلی مدرن روی خرابه آن در قلب لندن به اندازه سه ورزشگاه بودجه طلبید، کمی بیشتر از این مبلغ، هزینه روی دست مدیران ورزش بریتانیا گذاشت. به این آمار نگاه کنید تا متوجه بشوید با این پول که مشخص نشد چه بر سر آن آمد، میشد چه کارهای بزرگی کرد و چند ورزشگاه مشابه ورزشگاههای بزرگ دنیا ساخت:
1ـ آلیانز آرهنا در مونیخ 340 میلیون یورو (1360 میلیارد تومان)
2ـ ورزشگاه امارات در لندن 390 میلیون یورو (1560 میلیارد تومان)
3ـ ورزشگاه آشیانه پرنده در پکن 423 میلیون دلار (1522 میلیارد تومان)
4ـ ورزشگاه ویمبلی در لندن 947 میلیون پوند (4260 میلیارد تومان).
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم