هوایی تازه در ریه های ملی پوشان

بزرگترین رخداد تاریخی ورزش ، بزودی در سرزمین قیصر به تصویر کشیده می شود و 32تیم از چهار گوشه جهان گردهم می آیند تا نگاه میلیون ها انسان را به خود معطوف کنند.
کد خبر: ۹۶۵۶۱

تیم ملی فوتبال ما که پس از برتری نویدبخش مقابل بحرین به جام جهانی 2006لبخند زد و در منظومه بزرگان دنیا قرار گرفت ، یکی از 4نماینده قاره کهن و پر جمعیت آسیاست که می بایست در این پیکارهای معظم با رقبایی چون مکزیک ، پرتغال و آنگولا دست و پنجه نرم کند.
ایان لیگ پنجم با تکاپوی کادر فنی تیم ملی به منظور دعوت از ملی پوشان برای سفر به سوئیس و برپایی اردوی آماده سازی در این کشور سرسبز همراه شد.
برپایی این اردو در فضایی بی تنش و آرام ، حرکتی سنجیده و نیکو بود که نخستین استارت جدی ملی پوشان پیش از رویارویی با کرواسی و بوسنی به شمار می رفت. اصولا این گونه اردوها و گردهم آیی ها، برای انسجام تاکتیکی و ترمیم فضای روحی ترک خورده بازیکنان موثر است.
اما نبود لژیونرها و بازیکنان صباباتری موجب شد برانکو نتواند تمامی مدعوین را مورد سنجش قرار دهد و بلوغ تکنیکی ، تاکتیکی و روانی ، ملی پوشان را محک بزند.
با این حال حضور بهترین های لیگ و نفراتی که در پروسه کاری برانکو جایی ندارند، درسهای خوبی برای این مربی کروات و دستیاران وی دربرداشت.
به کرات نوشته و گفته ایم که برانکو باید در راهبرد خود تغییر ایجاد کند و به نفراتی اتکا داشته باشد که از نبوغ و هوش سرشاری برخوردارند و علاوه به تاکتیک پذیری ، آمادگی بدنی بالایی نیز داشته باشند.

دایره رقابت
شاید این جمله به مذاق کادر فنی خوش نیاید، اما این یک واقعیت ملموس است که ساختار دفاعی و منطقه چپ تیم ملی ، اسباب نگرانی فوتبالدوستان را فراهم آورده است.
تاریخ فوتبال ما گواهی می دهد که هر گاه به نفراتی که بلوغ تکنیکی و جوهره ذاتی داشته اند، متکی بوده ایم تیرمان به هدف خورده است که نمونه بارز آن در بازیهای تاریخی چون نبرد با استرالیا در ملبورن و امریکا در لیون به منصه ظهور رسید.
برانکو روندی را که در بازیهای آسیایی بوسان شروع کرد، همچنان ادامه می دهد در حالی که اصرار بیهوده به استفاده از برخی نفرات بدون توجه به کار به (سیستم 4-4-2 یا 4231) و القای ذهنیت های غلط، بار کشنده مسوولیت را که همچون کوه بر دوش برانکوست ، سنگین می کند.
توجه کنید ما از خطوط میانی و آتش ایراد نگرفتیم بلکه به سازمان دفاعی و منطقه چپ اشاره و تاکید کردیم که برانکو می بایست در این زمان طلایی ، عیار دیگر ملی پوشان مثل طالب لو، واعظی ، صادقی ، منیعی ، معدنچی و... را با دقت بسنجد و پازل ما را در این مناطق تکمیل کند.
پیر و جوان و خرد و کلان ، نیک می دانند که سمت چپ تیم ملی همانند منطقه راست توفنده نیست. موتور تیم ما در جناح راست سالهاست که به عنوان قوی ترین نقطه قوت ، کارایی بالایی را نشان می دهد.
تجربه نشان داده که مثلثهایی کوبنده در جناحین ، همیشه برگ برنده تیم ملی فوتبال کشورمان بوده است ؛ بنابراین برانکو می بایست در اندیشه تشکیل یک مثلث طلایی در جناح چپ باشد تا همانند منطقه راست بتواند بر نگرانی های موجود خط بطلان بکشد.
خیال ما از مثلث طلایی متشکل از کعبی ، مهدوی کیا و کریمی تا حدود زیادی راحت است و بی گمان اگر منطقه چپ تیم ملی نیز اینچنین باشد، سند صلابت تیم ما در کناره ها امضا خواهد شد.
باید تا جام جهانی این ویژگی در اولویت دستورات تاکتیکی قرار گیرد و اساس تمرین های دو و سه نفره و ترکیبی بر این اصل برنامه ریزی شود. این تغییر و تحول در ساختار دفاعی و آخرین نقطه دفاعی (دروازه بان) هم الزامی به نظر می رسد و به طور قطع اگر دایره رقابت بیشتر باشد، تیم ملی ما با حاشیه امنیت بیشتر به آلمان قدم خواهد گذاشت.

اهداف تاکتیکی
مدت مدیدی است که بازیهای تیم ملی را ندیده ایم و شاید دیدار با کرواسی و بوسنی بتواند جزر و مدهای خطوط سه گانه را بیش از پیش آشکار کند و درسهای گرانبهایی به ما بیاموزد.
آرایش دفاعی قوی ، طرحهای تهاجمی و اتکا به خلاقیت و نبوغ مردان کناری در راست و چپ ، انسجام تاکتیکی و بهره مندی از عامل سرعت در این برهه حیاتی می نماید؛ بویژه بحث سرعت یعنی سرعت در تصمیم گیری ، سرعت در حرکت بدون حمل یا حمل توپ و سرعت در اجرای تصمیمات تاکتیکی که امید است روند تمرین های تیمی برای رسیدن به تکامل در چارچوپ این ویژگی ها شکل بگیرد.
مساله دیگر فنی به بحث پرسینگ برمی گردد که برای تیم ما برگ برنده می تواند باشد. در فوتبال امروزی پرسینگ به معنای تحت فشار قراردادن حریف در فضایی محدود همراه با پوشش و اولین سلاح برای ندادن فضا و زمان به حریف است. مکزیک و پرتغال اگر فضا و زمان به دست آورند، اهداف تاکتیکی خود را براحتی بر حریف دیکته می کنند.
بارزترین ویژگی این دو حریف اصلی ما در جام جهانی ، حضور پرتعداد در یک سوم هجومی زمین و سرعت در رد و بدل توپ در این منطقه است ، بنابراین ما باید پرسینگ در زمین حریف را در اولویت دستورات تاکتیکی قرار دهیم.

رضا میرزاییان
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها