قرآن بایسنغری، بزرگترین قرآن خطی جهان به شمار میآید که به احتمال زیاد در سده نهم هجری در دوره تیموری به خط محقق کتابت شده است.
این قرآن سرنوشتی شگفتانگیز در تاریخ ایران دارد؛ هرچند مشخص نیست این نسخه اسرارآمیز دقیقا چه سرنوشتی در گذر روزگاران یافته و خود را به امروز رسانده است. از آنرو که اکنون برگهایی از آن در موزههای بزرگ ایران و جهان نگهداری میشود ، بسیاری از پژوهشگران کتابت این قرآن را به بایسنغرمیرزا، فرزند شاهرخ تیموری یا دستکم به دوران زندگی وی نسبت میدهند.
بر اساس پژوهشهای انجامشده و با درنگ بر ویژگیهای این مصحف شگفتانگیز و بینظیر، بویژه در زمینههای شیوه تذهیب، فرم نقشها، ارائهها، جنس کاغذ، نوع خط، مرکب، صحافی و تجلید میتوان دریافت کتابت آن احتمالا در دوره تیموری در منطقه شمال خراسان بزرگ بویژه سمرقند و بخارا انجام شده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم