خاطره‌ای از گریه کیارستمی برای ایران

محمد بهشتی درباره‌ عباس کیارستمی گفت: سینماگری نداریم که به اندازه کیارستمی پرهیز رسانه‌ای داشته باشد و در عین حال هیچ‌کس به اندازه او در رسانه‌ها مطرح نشد؛ زندگی کیارستمی بسیار آموزنده است. او با بادهایی که می‌وزید، نمی‌لرزید و راهش را ادامه می‌داد و مثل آب هیچ‌وقت متوقف نمی‌شد.
کد خبر: ۹۶۱۷۰۴

به گزارش ایسنا، مدیرعامل اسبق بنیاد سینمایی فارابی پنجشنبه (6 آبان) در مراسم یادبود عباس کیارستمی با بیان این‌که کیارستمی خیلی ناسیونالیست بود و ایران را بسیار دوست داشت، گفت: روزی برای من تعریف می‌کرد که برای اکران یکی از فیلم‌هایش در فرانسه در سالن سینما حاضر شده بود و آنجا تعدادی بچه دبستانی برای دیدن فیلم آمده بودند و معلم آنها به بچه‌ها می‌گفت که بعد از دیدن فیلم اگر ایران را روی نقشه پیدا کردید، آن نقشه را به عنوان بلیت بیاورید و همراه با پدر و مادرتان یک بار دیگر فیلم را ببینید. کیارستمی با این‌که در ظاهر آدم جدی بود و خیلی دیر می‌خندید یا محزون می‌شد، می‌گفت آنجا نتوانستم جلوی اشک‌هایم را بگیرم.

این مدیر فرهنگی با بیان این‌که همه آثار کیارستمی ارزشمند است، اما «خانه دوست کجاست؟» عطر و طعم سینمای ایران را در خود دارد، ادامه داد: این فیلم، از نظر کمی خیلی بزرگ نیست، اما به لحاظ کیفیت بسیار بزرگ است. روزی یک ایران‌شناس خارجی به شیراز رفته بود و سراغ «آب رکن‌آباد» را که حافظ زیاد از آن حرف زده، گرفته بود و زمانی که یک جوی کوچک آب را به او نشان داده بودند، تعجب کرده بود و انتظار داشت که چیزی مثل رود نیل را ببیند! سینمای کیارستمی از جنس آب رکن‌آباد است و این هنر اوست که به آن عظمت نیل می‌دهد.

بهشتی افزود: وقتی فیلم «کلوزآپ» را می‌ساخت به من گفت، قرار است فردا در دادگاه فیلمبرداری کنیم و فیلم تکمیل شود. وقتی فیلمبرداری تمام شد، پیش من آمد و گفت: اگر در ایران نبودیم نمی‌شد این فیلم را این‌طور ساخت که امروز تصمیم بگیریم و فردا بسازیم. ما معمولا یا از لنز «تله» اطرافمان را می‌بینیم یا از لنز «واید» اما او از معدود کسانی بود که از یک لنز نرمال، جهان را تماشا می‌کرد و واقعیت‌های اطرافش را می‌دید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها