کودکان کار و خیابان پشت میز مدرسه

دایر شدن مدرسه و پشت نیمکت کلاس قرار گرفتن برای کودکان کار و خیابان ، افزون بر این که خبری خوشایند برای خود آنهاست ، بسیاری از کارشناسان و متخصصان علوم رفتاری و بویژه والدین کودکان را امیدوار می کند که جامعه به سوی ساماندهی این پدیده ناخوشایند اجتماعی گام برمی دارد.
کد خبر: ۹۵۷۲۵

متخصصان علوم رفتاری بر این باورند که ایجاد مدارس ویژه برای آموزش کودکان کار و خیابان ولو در حجم کوچک می تواند برای بخشهای دیگر نیز الگو قرار گیرد. آموزش کودکان کار در سال 82 در مرکز آموزش و اشتغال خانه سبز شروع شد که کودکان خیابانی در آنجا در رشته های فنی و حرفه ای آموزش می دیدند و در رشته های خود به کار گمارده می شدند اما به دلایلی چند این مرکز تعطیل شد. اما اینک عضو هیات مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان از ایجاد مدرسه ای به منظور آموزش کودکان کار و خیابان خبر می دهد.علی اکبر اسماعیل پور افزود: پیش از این با همکاری وزارت آموزش و پرورش ، 450 کودک کار بین 7 تا 15 سال به صورت پاره وقت (عصرها) و 4 روز در هفته در مدرسه جوادالائمه ، آموزش می دیدند که به دلیل بروز مشکلات در ابتدای سال گذشته ، از تحصیل پاره وقت نیز محروم شدند.وی تصریح کرد: در پی تعلیق فعالیت های انجمن حمایت از حقوق کودکان در مدرسه جوادالائمه ، این انجمن نامه ای خطاب به ریاست جمهوری نوشت و در نیمه دوم سال 84 ، رئیس جمهور دستور پیگیری سریع موضوع را به وزارت آموزش و پرورش داد.اسماعیل پور افزود: وزارت آموزش و پرورش موضوع را به استان تهران ارجاع داد و پس از مذاکرات ، مقرر شد انجمن حمایت از حقوق کودکان ، طرح و برنامه ای مربوط به یک مدرسه را ارائه دهد تا مدرسه روز آزادی واقع در میدان هرندی منطقه 12 به منظور آموزش کودکان کار و خیابان در اختیار این انجمن قرار گیرد. یک متخصص علوم رفتاری در این باره می گوید: نهادها و سازمان های دولتی و تشکل های غیردولتی می توانند با توسعه و گسترش چنین مدارسی اولا در زمینه آموزش مهارت های زندگی به این دسته از کودکان ، آنها را برای رویارویی با حوادث و آسیبهای موجود در جامعه آماده کنند و دوم این که با تشکیل پرونده رفتاری و پرورشی برای تک تک آنان ، تغییرات رفتاری شان را بویژه در دوران بحرانی بلوغ که بین 12 تا 16 سالگی است ، تحت نظر قرار دهند. دکتر مجید ابهری می افزاید: ایجاد مدرسه خاص کودکان کار و خیابان همچنین موجب می شود کاستی های تحصیلی ، حداقل تا پایان مقطع راهنمایی در این گونه کودکان تا حدی از میان برود و آنها با آموزش های کوتاه مدت در رشته های فنی و حرفه ا ی به عنوان کارگران نیمه ماهر پا به عرصه جامعه بگذارند. مهمتر از همه نظارت تربیتی بر این گونه کودکان است که البته این راهکار می تواند برای کودکان در خیابان و کودکانی که هنوز با خانواده خود ارتباط دارند، مفیدتر واقع شود. همچنین برای کودکان خیابان که ارتباطشان با خانواده قطع شده و خیابان خانه و کاشانه آنهاست ، می توان در کنار این گونه مدارس با ایجاد مراکز نگهداری شبه خانواده از بروز آسیبهای اجتماعی ناشی از بی خانمانی در این دسته از کودکان جلوگیری کرد. در هر حال متخصصان علوم رفتاری بر این باورند که دستگاه های ذی ربط مانند وزارتخانه های آموزش و پرورش ، بهداشت و درمان ، رفاه و تامین اجتماعی و سازمان هایی چون بهزیستی و سازمان ملی جوانان باید با اختصاص بودجه و اعتبارات ویژه از ایجاد مدارسی برای کودکان کار و خیابان حمایت کنند.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها