یادداشت

والیبال و اقتصاد جهانی آن

بعد از درخشش بازیکنان والیبال ایران در بازی‌های بین‌المللی، توقع می‌رفت آنها در تیم‌های بزرگ دنیا جایی برای خود داشته باشند و بتوانند در لیگ‌های بین‌المللی حضور پیدا کنند؛ اما غیر از سعید معروف، کاپیتان تیم ملی که یک نیم‌فصل در روسیه بازی کرد و اتفاقا قهرمان باشگاه‌های اروپا هم شد، دیگر کسی به کشورهای خارجی نرفت و در کمال تعجب برخی بازیکنان فقط در صورتی فکر رفتن به خارج از کشور هستند که هیچ پیشنهاد داخلی قابل قبولی نداشته باشند.
کد خبر: ۹۴۷۳۴۶

از جنبه‌های گوناگون می‌توان این مطلب را تحلیل کرد که مهم‌ترین آن بحث اقتصادی است.

والیبال در جهان هیچ‌گاه یک ورزش اقتصادی و قدرت اقتصادی نبوده است. هیچ‌گاه یک رشته ثروتمند در مقایسه با رشته‌هایی نظیر فوتبال و بسکتبال در بازی‌های گروهی یا تنیس، گلف و بوکس در ورزش‌های انفرادی در نظر گرفته نمی‌شود. هیچ‌گاه در بین پردرآمدترین ورزشکاران جهان نامی از بازیکنان والیبال نمی‌بینیم و هیچ‌گاه شرکت‌های بزرگ چندملیتی برای عقد قرارداد تبلیغاتی با بازیکنان والیبال صف نمی‌کشند.

این اقتصادی و ثروتمند نبودن والیبال دنیا، خاصیت این رشته است و چرا و چگونه این وضعیت برای آن پیش آمده به بحثی طولانی نیاز دارد. چنانچه تفاوت‌های تجاری فوتبال یا بسکتبال را کنار بگذاریم باید گفت دستمزدهای بین‌المللی والیبال پایین‌تر و سطح اقتصادی آن به سطح لیگ و فدراسیون ما نزدیک‌تر است. به همین سبب، تیم‌های باشگاهی ما براحتی می‌توانند بازیکنان و مربیان تراز اول جهان را در تیم‌های خود داشته باشند و فدراسیون نیز می‌تواند با بهترین مربیان جهان برای نشستن برنیمکت ایران مذاکره کند. اتفاقی که تصور و تخیلش حتی برای ورزش‌هایی مثل فوتبال و بسکتبال سخت و دور از ذهن است. بازیکنان ایرانی نیز دلیل اقتصادی مناسبی برای حضور در تیم‌های کشورهای دیگر ندارند و می‌دانند بودن در داخل کشور از نظر اقتصادی کمک بیشتری به آنها می‌کند و درآمدهای بالاتری برایشان به ارمغان می‌آورد.

محمدحسین انصاری

کارشناس اقتصاد ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها