«دیلی میرور» و حمایت از حزب کارگر

میرور تا مارس سال 2014 متوسط تیراژ 962 هزار و 670 را در هر شماره تجربه می‌کرد که آماری بسیار قابل توجه برای یک نشریه محسوب می‌شود.

دیلی میرور را آلفرد هرمثورث که بعدها لرد نورث‌کلیف لقب یافت، در دوم نوامبر 1903 به عنوان روزنامه‌ای تاسیس کرد که قرار بود توسط زنان اداره شده و مخاطبان اصلی‌اش هم زنان باشند.

روزنامه که در شماره‌های نخست خود یک پنی قیمت داشت، نتوانست توجه و استقبال چندانی را از سوی مخاطبان هدف خود جلب کند؛ لذا بعد از یک سال رویکرد اصلی و اساسی‌اش را تغییر داد.

استفاده از عکس و تصاویر بیشتر مورد توجه قرار گرفت و موضوعات جدیدتری جای خود را در روزنامه پیدا کردند. همیلتون فایف به‌عنوان سردبیر تازه برگزیده شد و تمام روزنامه‌نگاران قبلی از کار بیکار شدند.

همچنین شمارگان روزنامه هم از 120 هزار نسخه در روز به عدد 200 هزار افزایش یافت. مالکان روزنامه که رمز اصلی این توفیق و اقبال مخاطبان را در توجه هر چه بیشتر رویکرد صفحات به تصاویر دیده بودند، عکاسان بیشتری را برای روزنامه به خدمت گرفتند و خیلی زود روزنامه با شمارگان 466 هزار نسخه توانست دومین روزنامه پرفروش صبح‌های انگلیس شود.

«بیلد» روزنامه پرمخاطب آلمانی زبان که از سال 1952 شروع به کار کرده، از جمله اصلی‌ترین نشریاتی است که در رویکرد و محتوای خود از دیلی میرور سرمشق گرفته است و می‌کوشد مسیر حرفه‌ای طی شده توسط این روزنامه را دنبال کند.

دیلی میرور که از ابتدای تاسیس مخاطب اصلی خود را طبقه متوسط جامعه قرار داده بود، از میانه‌ سال 1934 کم کم تغییر رویه داد و نگاه ویژه خود را به قشر کارگر و مسائل مربوط به آنان معطوف کرد. روزنامه، مالکان گوناگونی را هم به لحاظ حقوقی تجربه کرده است.

آلفرد هرمثورث گرچه نخستین فردی بود که این روزنامه را پایه‌گذاری کرد، اما بعد از گذشت مدتی کوتاه امتیاز آن را در سال 1913 به برادرش، هارولد هرمثورث واگذار کرد. در سال 1963، میراث خانواده هرمثورث به بخشی از یک شرکت بین‌المللی ارتقا یافته و در فاصله سال‌های 1984 تا 1991 هم مدیریتش به رابرت مکسول منتقل شد. این روزنامه همچنین به لحاظ رویکردهای سیاسی از زمان انتخابات عمومی سال 1945 به این سو، همواره از حزب کارگر پشتیبانی می‌کند. در سوم می‌1979 که مصادف با روز انتخابات عمومی این کشور است، این روزنامه از مخاطبانش خواست به جیمز کالاهان، کاندیدای حزب کارگر این کشور رای بدهند. البته این حزب در انتخابات آن سال شکست سختی خورد و محافظه‌کاران پیروز شدند و مارگارت تاچر به‌عنوان نخست‌وزیر این کشور برگزیده شد.

با این حال روزنامه به‌رغم این‌که در نتیجه آن شکست روز به روز از محبوبیتش کاسته می‌شد، همچنان به حمایت قاطعانه خود از حزب کارگر ادامه داد و توانست در زمستان همان سال اعتصابی عمومی را که به‌دلیل نارضایتی‌هایی در بخش خصوصی ایجاد شده بود، هدایت و مدیریت کند. این روزنامه هم کمپینی با عنوان «امید به جای نفرت» را دنبال می‌کند که بر محور مبارزه با تبعیض‌های نژادی و سیاسی شکل گرفته و می‌کوشد مردم را با ملیت‌ها و ویژگی‌های فکری گوناگون به همدلی و وحدت دعوت کند.

دیلی میرور سال 2002 توانست جایزه ملی روزنامه سال را در کشور انگلستان دریافت کند. علاوه بر این جوایزی را هم در رشته‌های مختلف در جشنواره‌های گوناگون مطبوعاتی کسب کرده است و همچنان به‌عنوان یکی از پرمخاطب‌ترین نشریات این کشور به کار خود ادامه می‌دهد.

زهرا غفاری

رادیو و تلویزیون