خودش میگوید: «من تقریبا نزدیک یک سال بود که هر روز و شب خودم را در فینال المپیک میدیدم. مطمئن بودم که هم پتانسیلش را دارم و هم سختیهای لازم را کشیدهام. خیلی خوب تمرین کرده بودم. خیلی خیلی زحمت کشیده بودم، اما متاسفانه نشد. به هر حال ورزش همین است و من باید قبول کنم نه با مقام و نتیجه خوب مغرور شوم و نه این که با باخت دلسرد. بلکه از پیروزی و باخت باید درس گرفت برای پیشرفت. این المپیک تجربه بزرگی برای من بود. فهمیدم هر چقدر هم یک ورزشکار تمرین کند برای المپیک کم است. المپیک میدان خیلی بزرگی است و باید برایش خیلی تمرین کرد. زندگی یک ورزشکار المپیکی با یک فرد عادی خیلی فرق میکند.»
او با قولی که به خودش داده نمیخواهد حسرت بخورد: «همان طور که قبلا گفتهام نمیخواهم حسرت بخورم. نمیخواهم چیزی را جبران کنم. کاری نصفه و نیمه نگذاشتهام. ولی اتفاق نیفتاد. شک نکنید اگر کمکاری هم بوده کسی مقصر نیست و تقصیر خودم است. قول میدهم در مسابقات آینده عملکرد بهتری داشته باشم و نتایجی بهتر از این بگیرم.» او راضی است که با رقابت با بزرگان سرعت دنیا مردم را خوشحال کرده: «خیلی خوشحالم که مردم به من لطف دارند و جدای از نتیجهام خیلی خیلی خوشحالم که مردم را خوشحال کردهام. ولی باور کنید من برای این مرحله تمرین نکرده بودم. هدفم خیلی بزرگتر بود. میخواستم فینالیست 100 متر المپیک باشم. رویاپردازی نیست. واقعا در توانم بود. در تمریناتم رکوردهای زیر ده ثانیه را زده بودم. در نیمه نهایی هم باید زیر ده ثانیه میدویدم که آن وقت به فینال هم میرسیدم، اما خیلی غیرقابل پیشبینی است.» از فردا کارش را برای موفقیت شروع میکند: «فقط از فردا کارم را شروع میکنم تا در المپیک 2020 کار بزرگی را رقم بزنم. مطمئنم این اتفاق رخ میدهد. سختترین لحظه زندگی من تماشای فینال 100 متر از روی سکوی تماشاچیان بود. باید، باید خیلی زحمت بکشم و بیشتر از قبل سختی بکشم تا این اتفاق در توکیو تکرار نشود.» او خودش میداند صعود یک دونده 100 متر به نیمهنهایی المپیک کار بزرگی است اما: «صعود به نیمهنهایی اتفاق خیلی خوبی برای دوومیدانی ایران است. چراکه از 70، 80 دونده 100 متر که همه آنها جزو بزرگان سرعت دنیا هستند تنها 24 نفر به نیمه نهایی رسیدند. خیلی از بزرگان حذف شدند. حتی فمی قطری رکورددار آسیا. اما من خیلی زیاد تمرین کردم تا اتفاق بزرگتر فرا برسد. ناراحتم که به فینال نرسیدم. با این حال خدا را شکر میکنم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم