در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ابتدا بیایید ببینیم چرا پایمان بوی بد میگیرد؟
بیشتر حجم عرق تولید شده توسط بدن از جنس آب است و به خودی خود بویی ندارد. در این میان، عرق برخی بخشهای بدن نظیر زیربغل یا کف پا دارای مقدار قابل توجهی پروتئین است. باکتریهای مختلفی روی پوست وجود دارند که میتوانند از این پروتئینها تغذیه کنند.
وقتی عرق جذب جوراب میشود، این باکتریها از پروتئین موجود در آن استفاده کرده و تکثیر میشوند این فعالیت باکتریها بویی ناخوشایند تولید میکند. در این میان، نقره موجود در این جوراب از خاصیت خنثیسازی این بو برخوردار بوده و در نتیجه جورابی بدون بو خواهیم داشت.
ماده اصلی موجود در جوراب سیلورایر، پشم گوسفند مرینوس است که از بهترین مواد اولیه برای تولید پوشاک در جهان به شمار میرود. این ماده معمولا به خاطر دوام بالایی که دارد مشهور است.
همچنین برای افزایش نرمی و راحتی این جوراب، از اکریلیک نیز در آن استفاده میشود. افزون بر این، در ساخت سیلورایر از نایلون و اسپندکس نیز برای افزایش دوام و نیز بازگشت به حالت اصلی پس از کشیده شدن نیز بهرهگیری شده است.
اما اصلیترین تفاوت موجود میان این جوراب و برخی جورابهای مشابه این است که نقره موجود در آن در اثر شستشو از بین نمیرود و به همین علت میتوان تا مدتهای طولانی از آن استفاده کرد.
کارشناسان این شرکت دانشبنیان برای بررسی میزان کارایی این جوراب، آن را به دوچرخهسواری حرفهای دادند تا در طی سفر دو هفتهای خود با دوچرخه آن را به پا کند. این دوچرخهسوار مسافت 1300 کیلومتری را در حالی که فقط همین جوراب را به پا داشت طی کرد. جوراب سیلورایر از این آزمایش سربلند بیرون آمد و بعد از دو هفته فعالیت مداوم و تعرق زیاد، هیچ بویی از آن به مشام نمیرسید.
همچنین هر جفت از این جوراب حدود 18 دلار (نزدیک به 64 هزار تومان) قیمت دارد که با در نظر گرفتن وقت و هزینهای که باید برای شستوشوی جورابهای معمولی صرف کنیم، خریدش چندان هم غیرمنطقی به نظر نمیرسد.
گفتنی است در سالهای اخیر تولیدکنندگان ایرانی نیز با بهرهگیری از نانوفناوری جورابهایی در کشور تولید کردهاند که با پوشیدن آنها میتوان از شر بوی بد پا آسوده شد.
منبع: indiegogo.com
صالح سپهریفر
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: