17 ربیع الاول ، سالروز جوشش دو چشمه زلال هستی است. در این روز ، رسول اکرم (ص) در عام الفیل (53 سال پیش از هجرت) و امام جعفر صادق علیه السلام (83 قمری) متولد شدند و به هستی معنای دیگری بخشیدند.
کد خبر: ۹۳۱۲۲
دراین روز ، فروغ محمدی طلوع کرد و نور جعفری در جهان جلوه گر شد. روزی که رسول اکرم قدم های مبارکش را به این جهان نهاد ، بزرگ ترین حادثه تاریخ بشر روی داد. با وقوع این حادثه مبارک ، وقایع مهم دیگری نیز اتفاق افتاد که همه این وقایع حکایت از این داشت که حادثه بسیار شگفت و بسیار سرنوشت سازی در جهان روی داده است . طبق نقل مورخان ، همزمان با طلوع نور محمدی ، همه بت های جهان به طور ناگهان سرنگون شدند و هیچ بت خانه ای نماند که بت آن واژگون نشده باشد. گرچه این واقعه ، محافظان بتکده ها را غرق حیرت کرد ولی هیچ کدام از آنها علت واقعه را متوجه نشدند و خیلی از آنها نیز گمان کردند بت ها به طور تصادفی و یا در اثر لرزش های زمین فرو غلتیده اند. همزمان با طلوع نور محمدی ، کنگره های کاخ یکی از بزرگترین قدرتمندان جهان فرو ریخت و 14 کنگره کاخ انوشیروان واژگون شد و ایوان مدائن ترک برداشت. در آن روز ، علت و معنای این واقعه را نیز کسی متوجه نشد. علاوه بر این ، دریاچه ساوه نیز خشکید و به نمکزار تبدیل گردید زیرا این دریاچه در آن زمان پرستش می شد. از سوی دیگر ، در وادی سماوه که سالها در آن از آب خبری نبود ، چشمه ای زلال جوشید. حادثه دیگر این روز ، خاموش شدن آتشکده فارس بود آتشکده ای که هزار سال روشن بود و هیچ گاه شعله اش خاموش نشده بود. همچنین نقل شده است که همزمان با ولادت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) ، سحر ساحران باطل شد ، علم کاهنان بی اثر گردید ، ستمگران و پادشاهان ناگهان به مدت کوتاهی لال و خاموش شدند و تخت آنها واژگون گردید. حوادث شگفت انگیز جهان در زمان طلوع نور محمدی چنان بود که حتی شیطان به وحشت افتاد و فریاد زد: زمین و آسمان را دگرگون می بینم ، باید حادثه بسیار عظیمی در زمین روی داده باشد. از زمان عروج عیسی به آسمان ، تاکنون جهان را چنین دگرگون ندیده ام . به هر حال ، در آن لحظه هایی که فروغ محمدی در حال طلوع بود ، هر آنچه نشانی از ستم ، پلیدی ، ظلمت و بدی و امور شیطانی داشت ، در التهاب و اضطراب بود و تولد نور محمدی را خوش نمی داشت ، در حالی که در همان زمان بنابر نقل مورخان و راویان ، هر سنگ و کلوخی و هر درخت و گیاهی در حال قهقهه بود و جهان چنان روشن و نورانی شد که جن و انس متوجه شدند. در 17 ربیع الاول 83 قمری نیز صبح آفرینش رنگ دیگری گرفت زیرا در آسمان ولایت و امامت ، بار دیگر خورشید صداقت طلوع کرد و امام صادق علیه السلام دیده به جهان گشود تا حقانیت و صداقت آیین محمدی را بار دیگر به گوش جان مردم زمزمه کند و پایه های مکتب ولایت را استوارتر از گذشته نماید و علم و دانش را با معنویت و تعالیم آسمانی و وحیانی به هم آمیزد تا رهزنان عرصه فرهنگ و دانش ، نتوانند دین را به انحراف بکشانند و تعالیم وحیانی را به انگیزه های نفسانی بیالایند.به عبارت دیگر ، در 17 ربیع الاول سال 83 قمری ، نور محمدی در وجود صادق آل محمد (ع) جلوه یافت و امام صادق علیه السلام متولد شد.