با وجود آنکه بیش از چهار سال از آن سفر میگذرد هنوز کوچکترین جزئیاتش را به خاطر دارم. تا آن زمان سفرهای متعددی برای آشنایی با جاذبههای بکر استانها داشتیم و تقریبا تمام ایران را دیده بودیم. اما این سفر فرق داشت. قرار بود به جزیره ممنوعه سفر کنیم. جزیرهای که ایران با اقتدار حاکمیت خود را در آن به اثبات رسانده است: مقصد جزیره ابوموسی بود. جزیره ابوموسی یا بوموسی در جنوب خلیجفارس قرار دارد و جزو استان هرمزگان است. خیلی بزرگ نیست در حدود 12 کیلومترمربع و اما زیباست و جادویی.
از فرودگاه مهرآباد به سمت بندرعباس پرواز کردیم. پروازی که آغازی شد برای خاطره انگیزترین سفرمان، چراکه این تنها پرواز آن روز نبود و ما طی کمتر از 18 ساعت، بیش از پنج بار دیگر سوار هواپیما شدیم و بر فراز آسمان پرواز کردیم.
از آنجا که سفر اختصاصی برای خبرنگاران بود، در بندرعباس هواپیمای کوچکتری در اختیارمان گذاشتند. هواپیمایی که در ارتفاع بالا قندیلهای یخ از پنجرههای کوچکش آویزان میشد و ما میتوانستیم ملخهای هواپیما را در حال چرخش ببینیم. این هواپیما تنها دو خدمه داشت و تنها چیزی که در آن سرو میشد ساندویچ مرغ بود و هر بار که پروازی به مقصد جدید انجام میداد، این پذیرایی تکرار میشد.
هنگامی که به مقصد بوموسی از زمین بلند شدیم، از پنجره کوچک هواپیما تنها چیزی که دیده میشد آبهای بیکران و خوشرنگ خلیج فارس بود.
همیشه عاشقش بودم و هستم. بارها بر فرازش پرواز کرده و همیشه در نیلگونش غرق شده بودم. نمیدانم چه سری دارد این دریا و چه سری دارد این رنگ که هر چه میبینمش سیر نمیشوم. کمکم با هیاهوی عکاسان از نیلگون خلیج فارس به هواپیما بازگشتم. همه جلوی پنجرهها صف کشیده بودند تا از جزیره عکس بگیرند. کوچک تنها، زیبا و عجیب بود.
شاید همین اعجاب جزیره بود که مسئولان وقت را به این فکر انداخت تا طرح تبدیل ابوموسی به منطقه نمونه گردشگری را تصویب کنند. فروردین 91 بود که این خبر همه را متعجب کرد و ورود گردشگری به حوزههای سیاسی را بیش از گذشته نمودار ساخت. اما هنوز این امر محقق نشده و همچنان برای دریافت اجازه ورود به ابوموسی باید کفش آهنین به پا داشته باشید.
ابوموسی جزیره بزرگی نیست. اگر به صورت مربع در نظر بگیرید ابعاد هر ضلع حدود 3 تا 4 کیلومتر است. منطقه مسکونی جزیره کوچک و در حاشیه شمالی و غربی قرار گرفته که تقریبا 2000 تا 3000 نفر سکنه در این بخش زندگی میکنند. باقی بخشهای جزیره یا در اختیار نیروهای نظامی است یا به صورت بایر و غیرقابل استفاده است.
ساکنان بومی جزیره اغلب به کار صید ماهی مشغول هستند. کشاورزی و دامداری قابل توجه و وسیع نیست. انتظار دیدن نخلهای متعدد را هم نداشته باشید و در عین حال تصورتان از جزیره در ابوموسی کاملا برهم میریزد. اما تا دلتان بخواهد آرامش و سکوت دارد. فقط صدای آب است و باد. میتوانید ساعتها به افق خیره شوید و حتی در آن محو شوید، بیآنکه بدانید زمان چگونه در گذر است. بخشی از ساحل که به آن موجشکن میگویند برای گردشگران احتمالی آماده شده، البته سالهاست مسئولان از گشایش فازهای نهایی این منطقه بهعنوان بخش توریستی جزیره خبر میدهند، اما بشنوید و باور نکنید.
در بخش کوچکی از جنوب شرقی جزیره اعراب زندگی میکنند. کسانی که اماراتی هستند و بخش اندکی از جزیره در اختیارشان گذاشته شده، البته زندگی زاغهنشین و بدون امکانات دارند.
در جزیره هیچ هتلی هنوز ساخته نشده است. اما به گفته حسن ضیایی، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری استان هرمزگان، قرار است تربیت بدنی ساختمانی در این جزیره را به اسکان گردشگران اختصاص دهد. برای رفتوآمد نیز با شهرداری و فرمانداری صحبتهایی انجام شده تا آژانسداران بتوانند تفاهمنامهای برای برگزاری تور به این جزیره منعقد کنند.
با وجود آنکه به گفته این مقام مسئول در سال گذشته حدود 150 نفر علاقهمندی خود را برای سفر به ابوموسی اعلام کرده بودند، اما چون پیگیری خاصی در این خصوص وجود ندارد تور هم به مقصد این جزیره برگزار نمیشود. با توجه به آنکه تاکنون این منطقه بکر و به دور از حضور گردشگران باقی مانده، اندک افرادی که میتوانند تجربه سفر به سواحل جزیره ابوموسی را داشته باشند با ساحلی تمیز، زیبا و شفاف بدون زباله و آلودگی روبهرو میشوند. همه چیز زیر نور خورشید برق میزند و زلالی آب خیلج فارس، آزادی را فریاد میکشد.
سخن آخر اینکه اگر رفتید از خرید ماهی غافل نشوید. انواع ماهیهای تازه و خوشمزه را با قیمت بسیار پایین میتوانید بخرید و حتی سوغات ببرید. درعین حال به این نکته توجه داشته باشید که در هر فصل چه تابستان و چه زمستان به این جزیره سفر کردید با آبوهوای مرطوب و گرم روبهرو میشوید. پس آمادگی لازم را داشته باشید. از آنجا که سایه در این جزیره کم یافت میشود حتما سایهبان و کرم ضد آفتاب همراه داشته باشید.
قطعا بعد از دیدن زیباییهای ابوموسی ترک کردن این جزیره کار دشواری خواهد بود. همانطور که برای ما دشوار بود. چراکه در این جزیره میتوان خلیجفارس را با تمام وجود حس کرد. برای خارج شدن از جزیره هم به همان روشی که آمده بودیم با همان هواپیما به مقصد بندرعباس به راه افتادیم و بازهم از بالا به نظاره جزیرهای نشستیم که در آبی خلیج فارس میدرخشید.
معصومه دیودار / جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم