در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
روزبهانی مانند روزهای تمرین که در تهران از شرایط گلایه میکرد در ریو هم به درددلهایش ادامه میدهد و میگوید: تنهای تنها بودم و هیچ پشتوانهای نداشتم، زیرا کسی را در فدراسیون جهانی نداریم و مسلم است باعث باخت ما در برابر یک بوکسور ضعیف میشوند. در این بازی اصلا مشتی نخوردم و حریف هم خطا کرد، اما دست او بالا رفت.
دیوار کوتاهی به نام داوری در بوکس
در این که بوکس مافیا دارد، شکی نیست. در بسیاری از مبارزات،مخاطب عام نیز با تماشای آن مطمئن میشود داوری سمت و سویی دارد، اما در دیدار احسان روزبهانی با بوکسور هلندی به نظر نمیرسید جانبداری صورت گرفته باشد. تصویر بهت برانگیز روزبهانی پس از بازنده اعلام شدنش فرجامی بود بر جنگ دوساله او و فدراسیون بوکس که دودش به چشم بوکس رفت. بدون شک اگر با یک جمله بخواهیم حال و روز امروز بوکس را توصیف کنیم «بوکس ایران به خودش باخت» را خواهیم نوشت.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: