در این میان، علاوه بر خانوادههایی که اصرار دارند از مهمانان روزهدارشان در تالار پذیرایی کنند، مسئولان ادارهها و سازمانهای مختلف هم جزو مشتریهای پروپاقرص هستند.
آنها هم به بهانه افطاری دادن به کارکنانشان، قدم در راهی گذاشتهاند که یک سرش به اسراف و تجملگرایی میرسد. همین جاست که سفرههای افطاری رنگارنگی با انواع و اقسام غذاها پیش روی مهمانان چیده میشود، مهمانان ویژهای که خودشان هم میدانند حتی در طول یک هفته، حریف این همه غذای چیده شده روی میز نمیشوند.
دکتر عباس گلدوست تهرانی، جامعهشناس و استاد دانشگاه در تحلیل این پدیده به جامجم میگوید: این امر، نشانهای از مصرفگرایی به شکل نوین است؛ پدیدهای که کمکم به یک آسیب اجتماعی تبدیل شده است. در بررسی ابعاد مصرفگرایی باید نگاهی گستردهتر از سطح جامعه داشته باشیم چراکه موج مصرفگرایی از مرزهای یک کشور عبور میکند و افراد یک جامعه را تحت تاثیر قرار میدهد که این تاثیرپذیری در سطوح مختلف جامعه دیده میشود.
دکتر گلدوست با اشاره به این موضوع میگوید: در تحلیل این موضوع به این نتیجه میرسیم که مصرفگرایی و تجملگرایی وقتی بین اعضای طبقه بالای جامعه دیده میشود، بیشتر به عنوان الگویی برای نشان دادن هویت بالا به کار میرود. از آن طرف، وقتی طبقه متوسط جامعه به مصرفگرایی رو میآورند، میخواهند وجهه خود را با این کار بالا ببرند و در افراد طبقه پایین دست جامعه هم روی آوردن به مصرفگرایی، نشانهای از تقلید از طبقات دیگر است.
این استاد دانشگاه در ادامه هشدار میدهد، اگر چارهای برای رواج این معضل اندیشیده نشود، تبعاتش دامن بقیه بخشهای جامعه را هم میگیرد. گلدوست با اشاره به این موضوع میگوید: تمام افراد یک جامعه در صورت شیوع پدیده مصرفگرایی و تجملگرایی در معرض آسیب قرار میگیرند.
آنها میتوانند بسرعت اسیر این پدیده شوند. درنتیجه بهتر است در زمینه فرهنگی، مسئولان با تقویت بنیانهای فرهنگی ای که در جامعه ما وجود دارد، جلوی رواج پدیده مصرفگرایی را بگیرند. در حقیقت تنها راه درمان این بیماری، رجوع به فرهنگ و داشتههای غنی فرهنگ اسلامی ـ ایرانی خودمان است؛ جایی که در آن ارزش انسانها به مال و منال و دارایی نیست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم