در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بعد از آن فاجعههای عجیب و غریب جامجهانی که دوستان هرچه دل تنگشان میخواست نثار مسی و شخصیتهای ورزشی دنیا کردند (آن هم به زبان فارسی!) حالا دامنه توهینها به داخل جغرافیای ایران کشیده شده و متاسفانه به هر کسی که بخواهیم خیلی راحت توهین میکنیم. فرقی هم نمیکند هدف چه کسی باشد؛ یحیی گلمحمدی برای شکست ذوبآهن مقابل استقلال خوزستان یا بازیکنان برای کمکاری. فضای مجازی آنقدر بیانتها و بیمرز هست که بدون آنکه شناخته شوی، هرچه دلت میخواهد بار دیگران بکنی. البته این وضعیت فوقالعاده فقط در مورد ورزش صدق نمیکند و همه حوزهها را خیلی سریع دربر گرفته. دیروز مصطفی زمانی که بازیهای زیبای او را فراموش نمیکنیم، صفحه اینستای خود را بست و محترمانه تقاضا کرد «اگر وقتی هست برای خود بگذارید نه....» کاش میشد با وجود ناشناخته بودن در فضای مجازی، کمی محترمانهتر و متمدنانهتر برخورد کنیم. کاش حریم انسانها و همینطور خانواده و شادی و آرامش آنها برای ما محترم باشد.
علی جوادی
دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: