زاویه دید

بازیگری در جلوی دوربین خلاصه نمی‌شود

برای موفقیت در دنیای بازیگری مانند هر حرفه دیگری، نمی‌توان فقط به تخصص‌های حرفه‌ای بسنده کرد؛ هر کسی در هر شغل و حرفه‌ای نیازمند کمی توانایی، هوش و دقت و نکته‌سنجی است تا بتواند خودش را در محیط حرفه‌ای که انتخاب کرده، در جایگاه درست ببیند، مسیر موفقیت خود را با در نظر گرفتن احتمالات و شرایط طراحی کند و برای رسیدن به اهدافش یک نقشه راه داشته باشد.
کد خبر: ۹۰۲۳۰۷

در هر حرفه‌ای، مسائلی ناگزیر، اتفاقاتی پیش‌بینی نشده و افرادی زیاده‌خواه وجود دارند و همه چیز در دست ما نیست که بتوانیم شرایط را به شکل دلخواهمان درآوریم؛ چه معلم باشیم، چه پرستار یا مدیر و موسس جایی یا یک کارمند دفتری، در هر صورت همه ما نیاز داریم که از پس مدیریت خودمان در شرایط مختلف بر بیاییم و متناسب با هر موقعیت، دست به انتخاب بزنیم. بازیگری از این جهات نه تنها شبیه تمام مشاغل دیگر بلکه دشوارتر است و کسی که انتخابش این حرفه است یعنی مسیر سخت‌تر را انتخاب کرده و باید توانایی‌های بیشتری در خود دیده باشد که پا در چنین میدانی گذاشته است.

بازیگری با خودش شهرت می‌آورد و این اولین و اصلی‌ترین جذابیت و در عین حال آفت این حرفه است؛ شهرت می‌تواند زندگی را از مسیر عادی خارج کند، توجه‌ها را جلب کند و در نتیجه هر اشتباه و خطایی بیش از آنچه معمول است به چشم می‌آید. در دنیای شهرت تمجیدها و تحسین‌ها بیشتر از حد معمول است، انتقادها افزایش پیدا می‌کند و درخواست‌های بجا و نابجا بیشتر از هر حرفه دیگری رخ می‌نماید.

وقتی کسی به شهرت می‌رسد بسادگی نمی‌تواند مسیر زندگی را تغییر دهد، بازیگری را ببوسد و کنار بگذارد یا خودش را به هر دلیل از دنیای تحسین‌ها و تائیدها دور نگه دارد. به عبارتی دنیای بازیگری ورودی دارد اما خروج از این دنیا بسیار سخت است.

کسی که بازیگری را به عنوان یک حرفه انتخاب می‌کند به این سادگی نمی‌تواند به موفقیت دست پیدا کند؛ بازیگر موفق کسی است که بتواند آدم‌ها و محیطش را مدیریت کند، اخلاق حرفه‌ای را بشناسد و به آن پایبند باشد، مرام و مسلک مشخص و تثبیت شده‌ای از خود ارائه کند، هوشمند و فرصت شناس باشد، جایگاه خودش را با توجه به توانایی‌هایی‌ها و استعدادهایش بشناسد و به جای زیاده‌خواه بودن، بلند پرواز باشد و برای رسیدن به جایگاه بهتر بکوشد، کاستی‌هایش را ببیند، خودش را مسئول بداند، آگاه و اهل مطالعه باشد و بتواند حتی از مناسبات ناسالم حرفه‌اش، تحلیل و دیدگاه‌ درست به دست آورد و به کمک آنها تصمیم بگیرد و انتخاب کند.

شاید این موارد حداقل‌های دنیای بازیگری باشد و برای حرفه‌ای چنین دشوار به قدرت و توان بیشتری نیاز باشد اما در هر صورت تردیدی نیست که بازیگری به رفتن جلوی دوربین ختم نمی‌شود؛ این حرفه نیز مانند هر پیشه دیگری و حتی مثل همه زندگی مبتنی به انتخاب‌های ماست؛ حتی نهادها، سازمان‌ها یا مسئولان و متولیان امر هم موجودیت خود را از انتخاب‌های ما دارند؛ انتخاب‌های بهتر و دقیق‌تر و آگاهانه‌تر حتما شرایط بهتر، جایگاه روشن‌تر و هویت دقیق‌تری به وجود خواهد آورد.

آذر مهاجر

رادیو و تلویزیون

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها