صدای تبرها ، اره ها و لودرهای بخش دولتی و خصوصی نفس جنگلهای ایران را گرفته و آنها را هر روز نحیف تر و لاغرتر می کند و به گفته رئیس هیات مدیره جامعه جنگلبانی ایران ، در 40 سال گذشته بیش از 6 میلیون هکتار جنگل و اراضی جنگلی کشور تخریب شده است.
کد خبر: ۹۰۰۲۹
کاظم نصرتی نصرآبادی در گفتگو با «جام جم» با اشاره به این که بر اساس برآوردهای سال 1346 مساحت کل جنگلهای کشور 18 میلیون هکتار بوده است ، می گوید: هم اکنون کل مساحت جنگلها و اراضی جنگلی کشور حدود 12 میلیون هکتار است که روند تخریب جنگلهای کشور را نشان می دهد. وی با بیان این که طی 40 سال گذشته تقریبا اراضی جنگلی (بوته زارها ، جنگلهای تنگ و...) که حاشیه امن و ضرب گیر جنگلها بوده اند ، کاملا تخریب شده اند ، می افزاید: با نابودی اراضی جنگلی ، جنگلها بسیار آسیب پذیر شده و روند تخریب آنها رشد یافته است . به گفته وی جنگلها و اراضی جنگلی شمالی بر اساس برآورد 1346 ، 3 میلیون و 400
هزار هکتار بوده است که در حال حاضر به 2 میلیون هکتار کاهش یافته است . نصرآبادی با تاکید بر این که روند تخریب در جنگلهای شمال حساسیت زاست می گوید: روند تخریب در دیگر جنگلهای کشور سیر نزولی و منفی و در بعضی مناطق سیر قهقرایی داشته است . رئیس هیات مدیره جامعه جنگلبانان ایران همچنین خاطرنشان می کند: جنگلهای زاگرس و ارسبان مظلومانه تر از جنگلهای شمال قربانی می شوند و روند تخریب این جنگلها به گونه ای طبیعی جلوه داده می شود. وی می افزاید: روند تخریب مراتع جنگلی وضعیت بسیار بدتری از جنگلها دارد و هیچ مدافعی برای جلوگیری از تخریب مراتع در نظر گرفته شده است . نصرآبادی درباره اهمیت مراتع تصریح می کند: مراتع حافظ خاک کشور هستند و اگر همچنان روند تخریب مراتع ادامه یابد ، دیگر خاک باقی نخواهد ماند و حیات مردم با تخریب سالانه صدها میلیون تنی خاک از دست می رود. وی ضمن این که تاکید می کند با توجه به رشد جمعیت باید به نیازمندی های مردم جواب داد و توسعه باید ادامه یابد ، می افزاید: متاسفانه در کشور ما توسعه پایدار با مطالعات عمیق صورت نمی گیرد به گونه ای که براساس مطالعات انجام شده ، بسیاری از پروژه های عمرانی از لحاظ اقتصادی با احتساب قیمت و ارزش خاک جنگل ، غیرمنطقی و زیان ده هستند و بودجه اعتبارات کشور برای تخریب منابع ملی هزینه می شود. نصرآبادی ، توسعه غیرواقعی و غیرعلمی را عامل اصلی تخریب منابع طبیعی دانسته و معتقد است : برنامه ریزی های کلان به گونه ای است که بخش خصوصی و ساکنان مناطق جنگلی نیز ناخواسته دست به تخریب مراتع و جنگلها می زنند و دولت به آنان امکانات می دهد.