استوانه عرفان و معنا درگذشت

سوم صفر 1369 قمری ، عارف کامل ، آیت الله محمدعلی شاه آبادی رحلت کرد.آیت الله شاه آبادی که از استوانه های عرفان و معنا در قرن 14 قمری است ، سال 1292 قمری در اصفهان دیده به جهان گشود.

کد خبر: ۹۰۰۲۳

وی ابتدا نزد پدر به تحصیل علم و کسب معرفت مشغول شد و سپس عمری را در محضر سایر بزرگان به تحصیل فقه ، اصول ، ریاضیات و عرفان سپری کرد. پیشرفت آیت الله شاه آبادی چنان بود که در 18 سالگی به اجتهاد رسید. وی در سال 1320 قمری به نجف اشرف عزیمت کرد و در حلقه درس بزرگانی چون آخوند خراسانی ، آیت الله شیخ فتح الله شریعت ، آیت الله میرزا محمدتقی شیرازی و... حضور یافت . آیت الله شاه آبادی ، 8 سال پس از اقامت در عراق ، به دلیل اصرار مادرش قصد بازگشت به ایران کرد ولی بزرگان سامرا از ایشان خواستند در آنجا بماند ولی آیت الله شاه آبادی کسب رضایت مادر را ترجیح داد و به اصفهان بازگشت . بعد از آن که مردم تهران از بازگشت آیت الله شاه آبادی مطلع شدند ، با اصرار از ایشان درخواست کردند در تهران ساکن شود تا مردم تهران بتوانند از وجودش بهره ببرند. هنگامی که آیت الله شاه آبادی به تهران وارد شد ، در خیابان شاه آباد آن زمان (جمهوری اسلامی کنونی) اقامت کرد. به همین دلیل به آیت الله «شاه آبادی» شهرت یافت . زمان اقامت آیت الله شاه آبادی در تهران ، مصادف با قدرت گرفتن رضاخان بود. آیت الله شاه آبادی به شکلهای مختلف با رضاخان مبارزه کرد. به همین سبب است که امام خمینی (ره) می فرماید: مرحوم آیت الله شاه آبادی علاوه بر آن که یک فقیه و عارف کامل بودند ، یک مبارز به تمام معنا هم بودند. امام خمینی (ره) شاگرد عرفانی آیت الله شاه آبادی محسوب می شود. امام خمینی (ره) می گوید: من پس از آن که توسط یکی از منسوبین مرحوم شاه آبادی با ایشان آشنا شدم ، در مدرسه فیضیه ، ایشان را ملاقات کردم و یک مساله عرفانی از ایشان پرسیدم . شروع کردند به گفتن ، فهمیدم اهل کار است . به دنبال ایشان آمدم و اصرار می کردم که با ایشان یک درس داشته باشم و ایشان در ابتدا قبول نمی کردند تا به گذر «عابدین» که از محلات قدیم قم است ، رسیدیم . بالاخره ایشان که فکر می کرد من فلسفه می خواهم بخواهم ، قبول کردند. ولی به ایشان گفتم فلسفه خوانده ام و عرفان می خواهم . ایشان دوباره بنا را گذاشتند بر قبول نکردن و من هم باز اصرار کردم تا اینکه ایشان قبول کردند و من حدود 7 سال نزد ایشان فصول و مفتاح الغیب خواندم . آیت الله شاه آبادی پس از آن که مدتی در تهران اقامت کرد، به قم رفت و 7 سال در این شهر ساکن شد. وی دوباره با اصرار مردم تهران به این شهر بازگشت و به تعلیم و ارشاد مردم پرداخت . در این زمان ، مبارزه آیت الله شاه آبادی با رضاخان شکل دیگری گرفت و عوامل رضاخان به منظور ایجاد مانع بر سر راه آیت الله شاه آبادی ، منبرش را سرقت کردند. آیت الله شاه آبادی پس از این ماجرا ، ایستاده سخنرانی کرد و خطاب به رضاخان و عوامل او گفت : منبر سخن نمی گوید ، اگر می خواهید سخنرانی تعطیل شود ، باید مرا ببرید و من هر روز قبل از اذان صبح ، تنهایی از منزل به طرف مسجد می آیم اگر عرضه دارید آن وقت بیایید و مرا دستگیر کنید... آیت الله شاه آبادی ، علاوه بر ارشاد عموم مردم ، در تدریس و تالیف نیز بسیار زبردست بود. وی روزی 9 درس ، تدریس می کرد. رشته های تدریس او نیز عبارت بود از: فقه و اصول ، تفسیر ، عرفان ، فلسفه و منطق و برخی رشته های دیگر. نام برخی از شاگردان آیت الله شاه آبادی عبارت است : از امام خمینی ، آیت الله مرعشی نجفی ، آیت الله میرزا هاشم آملی ، آیت الله شیخ محمدرضا طبسی ، آیت الله محمد شغفی تهرانی و افراد بسیار دیگر.