داستان پیراهنی که بازنشسته شد

بتازگی طی مراسمی پیراهن شماره 33اسکاتی پیپن در تیم بسکتبال شیکاگو بولز امریکا همانند خود او بازنشسته اعلام شد تا تیمی که با همت وی (و البته درخشش های باور نکردنی مایکل جردن) در حدفاصل سالهای 1991
کد خبر: ۸۹۷۹۴
تا 98در 6نوبت قهرمان لیگ بسکتبال حرفه ای امریکا N.B.A شد یک بار دیگر و به وسیع ترین و تاثیرگذارترین شکل به وی ادای احترام کند و از این پس هیچ کس با پیراهنی با آن شماره در ترکیب بولز به میدان نیاید.
این کار در زمان مناسب و شرایطی صورت گرفت که به خودی خود بیشترین توجه به آن مبذول شده بود، زیرا میان 2نیمه بازی اخیر بولز با لس آنجلس لیکرز در کادر رقابت های لیگ انجام شد و در موقعی که هزاران نفر در سالن و میلیون ها تن در پای تلویزیون به آن چشم داشتند و لحظه به لحظه آن را تعقیب می کردند.
برای این که مراسم بازنشستگی پیراهن پیپن و به واقع شماره او کامل تر شود، مسوولان از یاران سابق او در بولز و بویژه مایکل جردن هم دعوت به عمل آورده بودند و با حضور آنها کنترل پیپن بر احساساتش سخت تر شد و قطرات اشک بر چشمهای او نشست.
او خطاب به حاضران گفت : دوست دارم بر این نکته تاکید کنم که تمام وابستگان تیم و دیگر اعضا و بازیگران آن نیز در موقعیت های من و ماجرا و مراسم فعلی نقش و دست داشته اند.

دیگر پیراهن های بازنشسته
با این حال پیراهن پیپن چهارمین پیراهن در تیم بولز است که بازنشسته می شود و آن را کنار می گذارند و به کسی دیگر سپرده نخواهد شد.
پیش از وی پیراهن های جردن (با شماره23)، باب لاو (10)و جری اسلون (4)نیز به همین سرنوشت دچار شده بودند و البته 2نفر آخر به گذشته دورتر بولز تعلق داشته اند.
اضافه بر آن فیل جکسون ، سرمربی و جری کراوس ، مدیرکل شیکاگو در سالهای طلایی قهرمانی تیم نیز به گونه ای محسوس مورد یادآوری و تجلیل قرار گرفته اند و پوسترها و پلاکاردهایی مزین به نام و عکسشان در تالار مسابقه های تیم همواره نصب است و امکان ندارد کسی وارد سالن شود و سیمای آنها را بر دیوار نبیند و خیلی ها معتقدند نقش جکسون در طراحی تاکتیکی برای تیمش و بنیانگذاری آنچه روی داده ، شاید کمتر از جردن نبوده باشد.
با این حال در مراسم اخیر فقط صحبت از پیپن در میان بود، زیرا قرار بود پیراهن او بازنشسته و به این وسیله از وی تقدیر شود.
اگر بازی بولز با لیکرز به عنوان محل شکل گیری این واقعه انتخاب شد نیز دلیل داشته است ، زیرا آن مسابقه سبب شد پای فیل جکسون ، مربی 60ساله کنونی لیکرز و رهبر دهه 1990بولز دوباره به شیکاگو باز شود و او در آنجا حاضر باشد و بر مراسم مورد بحث نظارت کند.

کارآموز عالی
وقتی از جکسون خواستند درباره شاگرد سابقش صحبت کند وی گفت : پیپن یک کارآموز عالی رشته بسکتبال و مردی بود که همیشه به یادگیری اصول مورد نیاز اشتغال داشت و در این زمینه ها بسیار کوشا بود.
در ضمن او صاحب خصلت اداره تیمش در میدان بود و می توانست فرمانده خوبی برای آن باشد و در صحنه به یارانش فرمان های لازم را بدهد.
او بسیاری از اتفاقات مساعدی را که در آن دوره زمانی در بولز روی داد، هدایت کرد و اگر آن همه پیروز شدیم و به 6قهرمانی رسیدیم ، قضیه تا حد زیادی به وی مرتبط می شد.
بجز کسانی که نامشان را آوردیم ، هوریس گرنت ، دنیس رادمن و تونی کوکوچ دیگر مردان تیم طلایی دهه 1990بولز نیز در وسط سالن حضور به هم رساندند تا در مراسم اعلام بازنشستگی شماره پیپن شرکت کنند.
تعدادی از دوستان و همبازی های ایام جوانی و دوران آموزشگاه او نیز در محل مشاهده می شدند و شاید یک غایب بزرگ ، جان پاکسون بوده باشد. او مدیرکل بولز است که برای زیرنظر گرفتن بازیگران جدیدی که شاید به عضویت بولز درآیند، از شهر خارج شده بود.

یک جام دیگر
وقتی آنها بودند، هر کار لازمی را برای گرامیداشت پیپن و حاشیه نشین کردن شماره پیراهن او انجام دادند. دیوید اشترن مدیر لیگ ، هرگ کالینز دیگر مربی سابق شیکاگو و همچنین چارلز بارکلی معروف از آن جمله بودند.
آنها به وسط آمدند و یک نسخه نمادین از جام قهرمانی N.B.Aرا به پیپن دادند؛ به مردی که پیشتر به اندازه کافی نمونه اصلی آن را برده است. حرف آخر و مهمتر از بقیه اظهارات را مایکل جردن زد.
او گفت : می دانید چرا آن طور راحت بازی می کردم و می درخشیدم. به این علت که مطمئن بودم پشت سرم پیپن هست و او همه چیز را برای تیم ما جمع خواهد کرد.
بله ، من اصلا نگران نبودم و البته حالا که سالهاست پیپن و یارانش دیگر در بولز نیستند، این تیم به رغم صعود نسبی یکی دو سال اخیرش هیچ نشانی از گذشته اش ندارد و از 1998به بعد انگار که مرده است و این تیم اینک فقط می تواند غصه و حسرت نبود آنها را بخورد.

مترجم: وصال روحانی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها