در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بیژن مقانلو، سرمربی تکواندو ایران از وضعیت المپیکیهای ایران گفت
اوج تکواندو ایران را در المپیک ببینید
تکواندو از مهمترین رشتههای ایران در المپیک است؛ رشتهای که برای ما مدالآور است، برای این که بدانیم وضعیت مردان المپیکی ما چگونه است، کسی را بهتر از ییژن مقانلو سراغ نداریم. سرمربی تیم ملی تکواندو معتقد است شاگردانش به نقطه پایان پیشرفت نرسیدهاند و در المپیک اوج توانایی و مهارت خود را نشان خواهند داد.
فرزان عاشورزاده، مهدی خدابخشی و سجاد مردانی، سه ملیپوش المپیکی تکواندو دیروز تهران را به مقصد شرکت در رقابتهای بینالمللی آلمان (19 تا 21 فروردین) و اسپانیا (27 تا 29 فروردین) ترک کردند و بیژن مقانلو، سرمربی این تیم ساعاتی پیش از ترک تهران در گفتوگو با جامجم از آخرین شرایط ملیپوشان و برنامههای آمادهسازی و اهداف این تیم برای شرکت در المپیک گفت.
حضور در دو تورنمنت جدی در فاصله کمتر از چهار ماه تا بازیهای المپیک با چه هدفی صورت میگیرد؟ فکر نمیکنید حضور در این رقابتها به لحاظ احتمال آسیبدیدگی بچهها، نوعی ریسک محسوب میشود؟
بعد از پایان آخرین مرحله رقابتهای جایزه بزرگ سال گذشته که در مکزیک برگزار شد و تیم ما با کسب سه سهمیه ورودی از طریق رنکینگ به کار خود خاتمه داد، بچهها در هیچ میدانی حاضر نشده بودند، به واقع در این چند ماه بیشتر به مداوای آسیبدیدگیهای کهنه خود پرداختند. از آن زمان تا بازیهای المپیک 10 مرحله اردوی آمادهسازی برای بچهها در نظر گرفته بودیم؛ اردوهایی که بتازگی پنجمین مرحله آن را پشت سر گذاشتیم. حضور در دیدارهای تدارکاتی خود بخشی از برنامه آمادهسازی است و نباید به خاطر ترس از آسیبدیدگی برنامههای آمادهسازی را تحت تاثیر قرار داد؛ چراکه حتی در تمرین هم احتمال آسیبدیدگی وجود دارد. اصولا آسیبدیدگی بخشی از ورزش است. علاوه بر این دو تورنمنت، شرکت در رقابتهای بینالمللی اتریش و همچنین برگزاری دیدارهای دوستانه با تیمهای استانها را نیز در دستور کار داریم.
آیا حریفان نیز تکواندوکاران اصلی خود را در چنین مسابقاتی به میدان میفرستند؟
در مسابقات بینالمللی اخیر که با نفرات دوم شرکت کرده بودیم، دیدیم تیمهای مختلف با تمامی قهرمانان خود در این تورنمنت حضور یافتهاند. ذهنیتها این است در این تورنمنتها برای هیچ قهرمانی برد و باخت زیاد مهم نیست، مهم این است که بتوانند با عوامل محیطی آشنا شوند؛ زیرا مهمترین اصل در المپیک غلبه بر عوامل محیطی است. همه ما میدانیم کسی که بتواند محیط را در اختیار بگیرد، میتواند حداکثر استفاده از توان خود داشته باشد. در همین راستا ما علاوه بر این مسابقات تورنمنت اتریش را هم مد نظر داریم که خردادماه در آن شرکت خواهیم کرد، با این تفاوت که در اتریش همه بچهها سر وزن تخصصی خود روی شیاپ چانگ حاضر میشوند؛ در حالی که در آلمان و اسپانیا عاشورزاده و خدابخشی در یک وزن بالاتر مسابقه میدهند، به واقع در اتریش بچهها در شرایط وزن کم کردن و مسابقه دادن در وزن قانونی نیز دوباره انس میگیرند.
برگزاری دیدارهای تدارکاتی داخلی چطور، چه هدفی در پس این دیدارهاست؟
اینکه بچهها در یک مسابقه سبک محک خورده و در کوران مسابقه باشند، در نوع خود مفید است، از طرفی ما با این هدف به هیاتهای استانی اعلام کردیم که تیمهای آماده خود را در صورت تمایل برای برگزاری مسابقه دوستانه مدنظر داشته باشند که این عامل میتواند موجب ارتقای انگیزه این تکواندوکاران عزیز شده و از طرفی تجارب ملیپوشان المپیکی هم به آنها منتقل شود.
به کسب سهمیه المپیک از طریق رنکینگ فدراسیون جهانی اشاره داشتید، امری که برای نخستین بار فدراسیون جهانی اجرا کرد. اینکه از حدود هشت ماه قبل از آغاز بازیها تکواندوکاران ما حضورشان را در المپیک مسجل شده دیدند کار شما را برای آماده سازی و همچنین مراقبت از آنها سخت نکرده است؟
خود ماراتن دو ساله کسب سهمیه هم دشوار بود؛ چراکه در کنار تلاشمان برای کسب سهمیه دیگر اهداف فدراسیون از جمله پشتوانهسازی، پوستاندازی تیم ملی و به طور کلی تبدیل نقاط ضعف و تهدید به فرصت را مدنظر داشتیم. خوشبختانه همه این اهداف به لطف شفافسازی، شایستهسالاری و تلاش و همدلی عملیاتی شد و مطمئنا با همین اصول میتوانیم بچهها را آماده حضور در المپیک کنیم.
اگر این بچهها آسیب ببینند، تکلیف چیست؟
امیدواریم این طور نشود، اما به هر حال ما در دو سال گذشته این نکته را هم مدنظر داشتیم و برابر قوانین چنانچه یک تکواندوکار مصدوم شود، نفر جایگزین حتما باید در جمع 20 نفر برتر رنکینگ باشد که خوشبختانه در هر سه وزن این شرایط را داریم که اگر خداینکرده سه المپیکیمان مصدوم شدند، هادیپور، حجی زواره و عمیدی را داریم که میتوانند جایگزین شوند.
منتقدان شما معتقدند که درخشش تکواندوکاران جوان ما در دو سال گذشته به دلیل ناشناخته بودن آنها بود، اما حالا دست امثال فرزان عاشورزاده برای حریفان رو شده و کار در المپیک بسیار سخت است، خود شما چه فکر میکنید؟
من این نظر را قبول ندارم، چراکه بچههای ما فنیترین تکواندوکاران دنیا هستند و برخلاف گذشته که گفته میشد تکواندو در تکنیک و تاکتیک خلاصه میشود، امروز استراتژی حرف اول را میزند. از طرفی همانقدر که تکواندوکاران شاخص دنیا از بچههای ما شناخت دارند، ما هم از آنها شناخت داریم. نکته مهم این است که ما بچههایمان را توانمندتر از قبل سازیم و مهارتهایشان را افزایش دهیم تا در میدان مسابقه به نحو احسن از این مهارتها استفاده کنند. برخلاف تصور برخی که فکر میکنند بچههای ما به نقطه پایان پیشرفت خود رسیدهاند، معتقدم چنین نیست و در المپیک بچههای ما نقطه اوج خود را نشان خواهند داد.
بازهم انتظارات از تکواندو در المپیک بالاست، این مساله نگرانتان نمیکند؟
مطمئنا کار سخت است، اما بارها به بچهها گفتیم که بعد از هر مسابقهای، نتایج آن مسابقه را فراموش کرده و به کسب بهترین نتیجه در مسابقه بعدی فکر کنند. تصور من این است اگر آدم وظیفهشناس باشد و کار خود را بدرستی انجام دهد، میتواند موفق باشد. ما در دو سال گذشته به همین ترتیب بودیم که موفق شدیم و امیدواریم در المپیک هم عصای دست کاروان ورزش ایران باشیم. البته این را هم میدانیم که میدان المپیک با بقیه میدانها متفاوت است و هر کسی بتواند بر عوامل محیطی غلبه کند، موفقتر خواهد بود؛ چراکه میتواند از همه توانمندیهایش استفاده کند.
امید توفیقی
ورزش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
