هرچند فرهنگ اینطور القاء کرده که مردان با پرخاشگری باید حقشان را بگیرند. مساله دیگر در قهر میان زوجین این است که آیا با پا پیشقدم شدن برای آشتی، غرور فرد شکسته میشود؟ باید گفت داشتن غرور نوعی ضعف شخصیتی محسوب میشود و افرادی که بزرگوارمنش هستند، کمتر این حس به آنها دست میدهد که با پیشقدم شدن غرورشان جریحه دار میشود و احترامشان از بین میرود. در افرادی که بالغ هستند، ترس و افکار منفی جایی ندارد و فرد منطقیتراست. اگر مرد یا زن بالغ باشد، خیلی نگران این موضوعات نیست. یا بعضی زوجین تصور میکنند اگر برای آشتی پا پیش بگذارند طرف مقابل بد عادت میشود، درحالیکه چنین افکاری را باید به چالش کشید. اگر فرد پرتوقع، خود شیفته یا خودخواه است، زن یا مردی که از او عذرخواهی شده، این فکر را میکند که حق با من بوده که حالا همسرم برای عذرخواهی پا پیش گذاشته است. با چنین همسری باید اینطور گفتوگو را آغاز کرد که تا کی باید با هم قهر باشیم و لازم است با هم حرف بزنیم. بگویند من با بخش لوس یا خودخواه تو مشکل دارم، اما به جایش شخصیت مهربان و دلسوزت را دوست دارم. ترجیح ما این است که زوجها روی نقاط مثبت یکدیگر مانور دهند. چون به هر حال اگر فرد، شخصی گیربِِده، بیاعتماد و خود خواه بوده یا کمبود عاطفی داشته باشد، حتما بخش سالمی هم دارد که بهتر است زوجها آن بخش سالم را تقویت کنند. قهر میان زوجین باید با گفتوگو حل شود، مگر اینکه ریشه اختلالات جای دیگری باشد که آن هم برمیگردد به چارچوب شناختیشان که ممکن است بیاعتماد باشد و طرف مقابل همیشه حق را به خود داده و همیشه روی نیازهای خودش تاکید کند.
دکتر حسن میرزا حسینی - روانشناس
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم