در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به گزارش مهر، حاجعلی حلاجیان از پیشکسوتان هنر نمدمالی که سالها برای این رشته زحمتکشیده بود، هفته گذشته به دیار باقی شتافت و با مرگش، این هنر ـ صنعت بیشازپیش مهجور و غریب شد.
حاجعلی حلاجیان سال ۱۳۱۳ در روستای لپاسر شهر رامسر به دنیا آمد و از ۱۵سالگی (سال ۱۳۲۸ خورشیدی) در کنار پدرش به نمدمالی روی آورد.
وی توانست با زنده نگهداشتن این هنر فراموششده، نمدمالی را رونق دهد و در کنار دیگر استادان انگشتشمار مازندران همانند شاه نظری و قنبری هنر سنتی نمدمالی را ارتقا بخشد و در سال ۱۳۹۱ آثار حاجعلی حلاجیان توانست مهر اصالت بینالمللی یونسکو را دریافت کند که افتخار بزرگی برای مازندران بود.
دلاور بزرگنیا، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری مازندران در این باره گفت: نمدمالی هنری است که بیشتر، ارزش معنوی آن قابلتوجه بوده و رونق این کهن صنعت دستی اغلب در بین دامداران بهواسطه تامین مواد موردنیاز آنکه از پشم گوسفندان تهیه میشود، رواج داشته است و نیاز عمده مفروش کردن زمین را رفع کرده و بهعنوان پوشش زمستانی مناسب بهکار میرود.
وی افزود: استفاده از نمد هم بهمنظور یک زیرانداز سنتی و هم برای پوشش مرسوم بوده که عمر آن به حدود هزاره اول قبل از میلاد برمیگردد و حتی پوشش و کلاه ملتزمان پارسی و مهمانان مادی بوده و نقش برجستههای تخت جمشید در ردیفی که ملازمان و مهمانان را بر دیوار بار عام بهقصد شرفیابی به محضر پادشاه نمایش میدهند از قدیمیترین مستندات تصویری این نوع دست بافته است. این در حالی است که استاد حلاجیان در آرزوی ایجاد شهرک نمدمالی در رامسر بود که این آرزوی دیرینهاش محقق نشد و با مرگ این پیشکسوت، آینده هنر نمدمالی مازندران نیز مبهم و تار شده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: