جامجم آنلاین: پرولاپس دریچه قلب در واقع همان سندرم افتادگی دریچه میترال به طرف دهلیز چپ طی انقباض قلب است. در این حالت یک یا هر دو دریچه ممکن است خوب بسته نشوند که باعث بازگشت (پسزنی) خون میشود.
کد خبر: ۸۶۴۷۸
این پسزنی خون میتواند منجر به مورمور یا سوفل قلبی (صدای غیرطبیعی در قلب که مربوط به جریان خون غیرطبیعی است) شود. پسزنی میترال معمولا حالت خفیفی دارد. دریچه میترال بین دهلیز چپ و بطن چپ قرار گرفته است و شامل دو دهانه است. به طور طبیعی دهانهها طی انقباض بطن چپ (سیستول) به وسیله تارهای نگهدارنده محکم بسته نگه داشته میشوند.
در پرولاپس دریچه میترال این دهانهها بزرگ میشود و به سمت داخل دهلیز چپ کشیده میشوند که گاهی اوقات طی سیستول ناگهان با صدا بسته میشوند و ممکن است منجر به برگشت خون به دهلیز چپ (پسزنی) شود.
علل پرولاپس دریچه میترال (MVP)
علت اصلی این حالت کاملا مشخص نیست اما به نظر میرسد با توارث ارتباط داشته باشد. پرولاپس به دو صورت اولیه و ثانویه وجود دارد. پرولاپس اولیه به واسطه ضخیم شدن یکی از یا هر دو دهانه دریچه مشخص میشود. اثرات دیگر آن شامل فیبروز سطح دهانه دریچه ، نازک یا طویل شدن تارهای نگهدارنده و باقیماندههای فیبرین روی دهانه میباشد.
در نوع ثانویه MVP ، دهانهها ضخیم نمیشوند بلکه علت پرولاپس وارد شده صدمه ایسکمیک (ایجاد شده توسط کاهش جریان خون در نتیجه بیماری عروق کرونر) به عضلات نگهدارنده دریچه متصل به تارهای نگهدارنده و یا تغییر عملکرد در میوکاردیوم است.
MVP ثانویه ممکن است ناشی از وارد شدن آسیب به ساختار دریچه طی انفارکتوس میوکاردیال حاد ، بیماری روماتیسم قلبی ، یا کاردیومیوپاتی هایپرترونیک (بزرگ شدن بطن چپ قلب) باشد.
علائم پرولاپس
پرولاپس دریچه میترال ممکن است نشانه خاصی را در پی نداشته باشد. شایعترین علائم آن عبارتند از:
- تپش قلب که معمولا مربوط به انقباضات ناقص بطنی است ، اما ضربات مافوق بطنی (ضربان غیرطبیعی که در بالای بطنها شروع میشود) نیز تشخیص داده شدهاند. در برخی موارد نادر بیماران ممکن است تپشهایی را تجربه کنند بدون آن که ناهماهنگی ضربانی مشاهده شود.
- درد قفسه سینه: این درد مربوط به Mvp متفاوت از درد قفسه سینه مربوط به بیماری عروق کرونر است و گاهی روی میدهد. معمولا درد قفسه سینه مانند آنژین صدری نیست اما میتواند قابل برگشت و ناتوانکننده باشد.
بسته به شدت بازگشت خون به دهلیز چپ طی سیستول (پسزنی میترال) ، دهلیز چپ و بطن چپ ممکن است بزرگ شوند که این امر منجر به علائم نارسایی قلب میشود. این علائم شامل ضعف ، خستگی و تنگی نفس است.
علائم پرولاپس دریچه میترال ممکن است شبیه دیگر مشکلات پزشکی باشد و برای تشخیص مشورت با پزشک ضروری است.
تشخیص پرولاپس
افرادی که دچار پرولاپس دریچه قلب هستند معمولا نشانهای ندارند و تشخیص آن از طریق آزمایشات روتین صورت میگیرد.
یک راه تشخیص گوش دادن به صدای قلب به وسیله استتوسکپ است که پرولاپس را تشخیص میدهد. علاوه بر سابقه پزشکی کامل و آزمایشات بدنی ، روشهای تشخیصی برای Mvp به قرار زیر است:
- الکتروکاردیوگرام (ECG یا EKG): تستی است که فعالیت الکتریکی قلب را ثبت میکند ، ضربانهای بینظم را نشان میدهد و صدمه عضلانی قلب را تشخیص میدهد.
- اکو کاردیوگرام: یا اکو ، یک روش غیرتهاجمی است که در آن از امواج صوتی برای مطالعه حرکت حفرههای قلب و دریچهها استفاده میشود. امواج صوتی که تصویری را روی صفحه مونیتور به صورت یک مبدل اولتراسوند ایجاد میکنند از قلب عبور داده میشود. اکو کاردیوگرافی مفیدترین روش تشخیص Mvp است.
در برخی موارد وقتی نشانهها شدیدتر هستند ، روشهای دیگری برای تشخیص مورد استفاده قرار میگیرند.این روشها شامل موارد زیر میباشد:
- تست استرس یا همان تست ورزش روشی است که در حالی که بیمار روی یک سطح متحرک راه میرود انجام میشود تا قلب را طی ورزش نشان دهد. تنفس و میزان فشار خون نیز نشان داده میشود.
- کاتاتریزاسیون قلبی: با این روش، تصاویر اشعه ایکس پس از تزریق ماده شفاف کننده به یک سرخرگ، گرفته میشود تا محل باریک شدن، انسداد و دیگر ناهنجاریهای خاص عروق را نشان دهد. به علاوه عملکرد قلب و دریچهها نیز قابل ارزیابی است.
نحوه درمان
روش درمانی پرولاپس دریچه میترال به وسیله متخصص قلب مشخص میشود و بستگی به موارد زیر دارد:
- سلامت کلی فرد و سابقه پزشکی او
- تحمل فرد برای داروهای خاص ، روشها یا درمانها
- شدت بیماری
- نشانهها و علائم
- نظر و انتخاب بیمار
به دلیل آن که Mvp ندرتا به یک مشکل جدی تبدیل میشود معمولا درمان خاصی نیاز ندارد اما کنترل مرتب زیرنظر پزشک توصیه میشود. به دلیل آن که Mvp شایعترین علت اندوکاردیت باکتریایی دریچه میترال (عفونت لایه قلب) است ، ممکن است مصرف آنتی بیوتیک پیش از انجام اعمال دندانپزشکی ، دستگاه ادراری ، رودهای یا جراحی عمومی به ویژه زمانی که پسزنی میترال وجود دارد ، توصیه شود.
افرادی که مبتلا به ناهنجاریهای ضربان قلب هستند ممکن است نیاز به درمان با مسدودکنندههای بتا یا دیگر داروها برای کنترل تاکی کاردی (ضربانهای سریع قلب) داشته باشند. در اکثر موارد محدود کردن محرکها همچون کافئین و سیگار تنها چیزی است که برای کنترل علائم مورد نیاز است. اگر فیبریلاسیون دهلیزی یا بزرگی دهلیز چپ وجود داشته باشد ، درمان با یک داروی ضدانعقادی (شامل آسپرین یا دارفارین) ممکن است توصیه شود. برای کسانی که علائم سرگیجه یا بیهوشی دارند حفظ هیدراسیون کافی (حجم مایع در عروق خونی) با نمک زیاد و دریافت مایع حائز اهمیت است.