بازگشت به وطن آرزوی میرزاکوچک‌خان

علیرضا مجلل را شاید بسیاری به اسم نشناسند اما وقتی نام میرزاکوچک‌خان جنگلی می‌آید ناخودآگاه چهره این بازیگر در نقش کوچک جنگلی مجسم می‌شود. نقش‌آفرینی‌ای که با گذشت نزدیک به سه دهه همچنان در یادها مانده و خود این بازیگر هم آن را بزرگ‌ترین شانس زندگی‌اش می‌داند.
کد خبر: ۸۶۲۳۶۰

مجلل که بعد از فیلم «شاید وقتی دیگر» در سال 67 از کشور مهاجرت کرده سال‌هاست در سوئد مشغول فعالیت هنری است و پیشنهادات بازیگری از ایران را هم بررسی می‌کند تا شاید پس از مدت‌ها با نقش مناسبی به سینمای ایران برگردد.

وی درباره حضورش در سریال کوچک جنگلی به ایسنا می‌گوید: بی‌تردید بازی در نقش «میرزا» بزرگ‌ترین بخت و شانس و تقدیرم در کارنامه هنری‌ام بود. برای کمتر بازیگری اتفاق می‌افتد که بتواند بازسازی یک چهره‌ ملی و مقبول تاریخی را که هنوز زوایای تازه‌ای از شخصیت بارز او روشن می‌شود و دارای نبضی زنده است، بر عهده بگیرد. در آثار گوناگونی شرکت داشتم که بسیار هم از حضور در آنها لذت بردم، اما ایفای نقش «میرزا» از همه آنها مجزا و از بخت یاری و تقدیر بلندم بوده است.

همیشه میرزا را به‌عنوان کسی که سمبل ملی خطه شمال ایران و زادگاهم بوده، عاشقانه دوست داشتم. ضمن آن‌که با ایشان نسبت فامیلی هم داشتم. پدربزرگم نوه خاله ایشان بود. از دوران خردسالی با پدربزرگم، دو سه بار در سال به مناسبت‌های گونا‌گون سر مزار «میرزا» می‌رفتیم. جایی که ابتدا سر «میرزا» را از تهران آوردند و دفن کردند و بعدها هم بدن بدون سرشان را به آنجا منتقل کرده بودند. مجلل درباره فعالیت‌های فرهنگی و هنری‌‌اش بعد از مهاجرت به سوئد توضیح می‌دهد: در اینجا هم فعالیت فیلم و هم تئاتر دارم اما تا زمانی که در ایران بودم از فعالیت بازیگری‌ام رضایت داشتم. اینجا هم رضایت‌بخش است. اما آن بازتابی که آدم مایل است و انعکاسی که آدم انتظار دارد، اتفاق نمی‌افتد. تماشاگر سوئدی کار را می‌بیند، لذت می‌برد و تشویق هم می‌کند، اما بازتابی که دریافت می‌شود راضی‌کننده نیست.

زیر سایه میرزا

بعد از گذشت 27 سال از «کوچک جنگلی» سایه میرزا هنوز روی دوشم سنگینی می‌کند و علی‌رغم پیشنهادات زیادی که داشتم هرگز نتوانستم هیچ کار ایرانی دیگری را بپذیرم. همین سال گذشته سه فیلم پیشنهاد شد اما هرگز هیچ نقشی به دلم ننشست تا بازی کنم و نمی‌خواهم تصویری که از این بزرگمرد ارائه دادم مخدوش شود.

آرزو دارم با نقش مناسبی که به اصطلاح ما بازیگران، جای کشتی گرفتن با نقش وجود داشته باشد، به کشورم بازگردم. البته اگر عمر و نیرویی برای کشتی گرفتن و عرض اندام در مقابل آن همه استعداد جوان و درخشان سینما و تئاتر ایران که اینجا و آنجا شاهدش هستم، باقی بماند. اگر باشد سعادتی است و امیدوارم پیش آید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها