احمد دهقان: ذره‌ای پشیمان نیستم

دهقان در این گفت‌وگو تاکید کرده است: از نوشتن هیچ یک از کتاب‌هایم ذره‌ای پشیمان نیستم. آنها را با تمام عشقم نوشتم، با تمام عشقم به بچه‌های جنگ و ذره‌ای پشیمان نیستم. آن قصه ممکن است مال گذشته باشد. ولی امروز هم اگر بنویسم همان عشق حضور خواهد داشت.

به گزارش تسنیم‌، این نویسنده گفت: من نویسنده‌ام و همیشه خواهم نوشت، همیشه هم گفته‌ام که به عشق آدم‌های جنگ می‌نویسم. شناسنامه من نشان داده است که من صاحب خانه‌ام و کسانی که فریاد می‌زنند و دیگران را اذیت می‌کنند، مستأجرند.

دهقان در بخش دیگری از این گفت‌وگو به ضرورت معرفی و ترجمه آثار مرتبط با جنگ تحمیلی تاکید کرده و افزود: ایران کشور بزرگی است و هر موقع خوب و واقعی معرفی شده زیبا دیده شده است. جنگ ما آینه تمام‌قد تاریخ معاصر ماست. ما این را خوب معرفی نکردیم و رفتیم زوایایی را برای معرفی انتخاب کردیم که مخاطب آن را درک نکرده، گویی به‌ زبان کرولال‌ها با آنها صحبت کرده‌ایم، این در حالی است که با ترجمه خوب می‌توانستیم یک دیالوگ ایجاد کنیم، ولی این دیالوگ کمتر اتفاق افتاده است.

او اضافه کرد: «سفر به گرای 270درجه» ترجمه شد و در یکی از دانشگاه‌های آمریکا هنوز هم یکی از رفرنس‌های درسی است. در پایان هر ترم دانشجویان برای من ایمیل‌هایی می‌فرستند. در این ایمیل‌ها همواره از این صحبت می‌شود که «ناصر» و «علی» چه شخصیت‌های بزرگی در این قصه بودند و رؤیا، خواهرشان چه‌خواهرانه با اینها زندگی کرد و ... برداشت خارجی‌ها از این رمان این‌گونه است. این نشان می‌دهد‌ برداشت‌ها چندان متفاوت نیست، به‌شرطی که مشترکات انسانی وسط باشد و مگر جنگ ما چیزی جز این مشترکات بود؟ ما با نگاه انسانی می‌توانیم تاریخ کشورمان را به دنیا معرفی کنیم و قصه بهترین ابزاری است برای این‌که ما مرزهای جدیدی را پیدا کرده و وارد مرزهای جدید شویم، تجربه جواب‌داده‌ای هم است. همان‌طور که آمریکای جنوبی با قصه خود را به همه دنیا معرفی کرد، کلمبیا ممکن است در اذهان عمومی ظاهر خوبی نداشته باشد، اما نویسندگان بزرگی دارد که آنها تصور ما از کلمبیا را پاک کرده و جلوه فرهنگی به آن می‌بخشند. ما این فکر را کمتر داشته و کمتر اجرا کرده‌ایم.