طلا از دست وزنه‌برداری افتاد

ایرانی‌های زیادی به سالن جورج‌بران شهر هیوستون آمده بودند تا بعد از ناکامی سه وزنه‌بردار نخست تیم ملی، با حمایت‌هایشان به کیانوش رستمی کمک کنند تا روی سکوی قهرمانی بایستد. برای کیانوش هم همه چیز مهیای تکرار عنوان قهرمانی جهان بود. او در یکضرب با همان حرکت اول و مهار وزنه 173 کیلویی، مدال خود را قطعی کرد و در دوضرب هم بلافاصله بعد از آن‌که در همان حرکت اول، وزنه 214 کیلویی را بالای سر برد در جمع مدال‌آوران دوضرب و مجموع قرار گرفت، اما آنچه باعث شد این وزنه‌بردار به جای کسب سه نشان طلا، دو نقره و یک برنز به دست بیاورد، چهار فرصتی بود که در جریان رقابت‌های وزن 85 کیلوگرم از دست داد.

رستمی در یکضرب دو بار متوالی وزنه 178 کیلویی را از دست داد. این همان وزنه‌ای بود که او سال گذشته در رقابت‌های جهانی قزاقستان بالای سر برده بود، اما در هیوستون شانس با او یار نبود تا رقابت‌های یکضرب را با ایستادن در مکان سوم جدول به پایان برساند.

در دوضرب هم درست زمانی که کار همه مدعیان به پایان رسیده بود، رستمی ابتدا برای مهار وزنه 218 کیلویی به روی تخته آمد، اما در عین ناباوری وزنه پشت سرش افتاد. کیانوش خیلی راحت و با سرعت این وزنه را بالای سر برد، اما یک ثانیه قبل از آن‌که داوران با سه چراغ سفید بر قهرمانی نماینده کشورمان صحه بگذارند، به یکباره وزنه از دست کیانوش رها شد و از پشت او روی تخته فرود آمد.

حسین توکلی، در ادامه وزنه کیانوش را به 219 کیلوگرم افزایش داد. به احتمال فراوان خود کیانوش چنین درخواستی از سرمربی تیم ملی داشت تا هم طلای جهان را به دست بیاورد و هم رکورد جهانی این دسته را بعد از 17 سال به نام خود تغییر دهد، اما همه این آرزوها در کسری از ثانیه از بین رفت. زور کیانوش به وزنه 219 کیلویی نرسید تا نماینده کشورمان بعد از آرتم اوکولوف روس که 176 کیلوگرم در یکضرب و 215 کیلوگرم در دوضرب را مهار کرده بود، روی سکوی نایب قهرمانی جهان بایستد.

به این ترتیب کاروان وزنه‌برداری کشورمان همچنان در حسرت کسب مدال طلا باقی ماند؛ حسرتی که شاید تا انتهای مسابقات ادامه داشته باشد. آخرین باری که تیم ملی وزنه‌برداری مسابقات جهانی را بدون کسب مدال طلا به پایان برد، به سال 2009 برمی‌گردد که حسین رضازاده، سرمربی تیم ملی بود و آن اتفاق برای سعید حسینی رقم خورد.

رستمی: برای طلای المپیک می‌جنگم

کیانوش رستمی گرچه از عملکرد خود در هیوستون راضی بود، اما یک افسوس بزرگ را تا همیشه همراه خواهد داشت؛ این‌که چرا وزنه 218 کیلویی از دستش افتاد و مدال طلا از چنگش درآمد. رستمی در این‌باره گفت: تا به حال هیچ‌گاه نشده که من وزنه را از پشت سر بیندازم، اما این بار نمی‌دانم چرا این اتفاق افتاد. شاید تا مدت‌ها به این فکر کنم که چطور شد من این وزنه را از پشت انداختم. اصلا نمی‌توانم فراموش کنم. تنها جواب، شاید این باشد که خواست خدا بوده و من هم راضی هستم به رضای خدا. من باید از این به بعد بیشتر تلاش کنم و بیشتر کار کنم تا بتوانم در آینده به افتخارات بیشتری دست پیدا کنم.

کیانوش در مورد تاثیر روانی شرایط حاکم بر تیم ملی نیز گفت: من هیچ‌گاه برای هیچ مسابقه‌ای استرس نداشته‌ام، اما شما ببینید بدترین اتفاق‌های ممکن تاکنون برای ما افتاده است. بهداد سلیمی و سعید محمدپور مصدوم شدند. سهراب مرادی هم نتوانست در رقابت‌ها شرکت کند. دو نفر هم حذف شدند. بنابراین نتیجه‌‌گیری سخت بود. من خدا را شکر می‌کنم در چنین شرایطی این نتیجه را به‌دست آوردم.

دارنده دو عنوان قهرمانی جهان درباره رقابت‌های المپیک هم گفت: من به المپیک خیلی امیدوارم. می‌دانم راه سختی پیش رو دارم، اما می‌خواهم هم به مدال طلا برسم و هم رکورد المپیک و جهان را آنجا بشکنم. من تاکنون دو بار در رقابت‌های جهانی به رکورد حمله کردم و موفق نبودم، اما امیدوارم المپیک ریو المپیک من باشد.

هاشمی هشتم شد

وزنه‌بردار دسته 94 کیلوگرم ایران با ثبت رکورد 380 کیلوگرم در مجموع دو حرکت مقام هشتم جهان را کسب کرد. علی هاشمی در پایان حرکت یکضرب با ثبت رکورد 173 کیلوگرم در رده هفتم قرار گرفت و در دو ضرب نیز با رکورد 207 کیلوگرم هشتم شد. به این ترتیب نماینده کشورمان 16 امتیاز تیمی در رده‌بندی کسب سهمیه المپیک به دست آورد و جمع امتیازات ما را با احتساب 25 امتیاز کیانوش رستمی به 41 رساند. در پایان رقابت‌های دسته 94 کیلوگرم وازیم استرالتسو از بلاروس با رکورد مجموع 405 کیلوگرم (175 در یکضرب و 230 کیلوگرم در دوضرب) قهرمان جهان شد و دو نماینده قزاقستان، الماس اوتشف و ژاسولان خدیربایف به ترتیب با رکوردهای مجموع 402 و 399 کیلوگرم روی سکوهای دوم و سوم ایستادند.

مولایی، آخرین نماینده ایران

امروز و از ساعت 19 و 30 دقیقه به وقت تهران، بهادر مولایی، نماینده دسته فوق‌سنگین کشورمان به عنوان آخرین نماینده ایران در رقابت‌های جهانی آمریکا روی تخته می‌رود. مولایی که در کارنامه‌اش مدال نقره رقابت‌های جهانی 2013 لهستان دیده می‌شود، این بار در گروه B مسابقات دسته فوق‌سنگین وزنه می‌زند. با این حال او می‌تواند با ثبت رکوردهای خوب، یکی از مدعیان این وزن برای کسب مدال جهانی باشد. در این وزن و در غیاب بهداد سلیمی و روسلان آلبگوف روسی، الکسی لوچف، دارنده مدال برنز رقابت‌های جهانی 2014 شانس اول کسب مدال طلا به شمار می‌رود.

سهراب مرادی المپیکی شد

اما در میان خبرهای نه‌چندان خوشایندی که از هیوستون مخابره شد، یک خبر خوشحال‌کننده هم بود؛ این‌که سهراب مرادی می‌تواند در رقابت‌های المپیک حاضر باشد. تاماش آیان، رئیس فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری در این باره به خبرنگاران ایرانی حاضر در هیوستون گفت: من نامه‌های زیادی از وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و فدراسیون وزنه‌برداری در مورد سهراب مرادی دریافت کرده‌ام. ببینید ما نمی‌توانیم فراتر از قانون حرکت کنیم. با وجود این، قصد ندارم و نمی‌خواهم جلوی ورود وزنه‌ برداران خوب را به رقابت‌های بزرگ بگیرم. شما برای حضور مرادی یک فرصت دارید و من با آن موافقت می‌کنم. رقابت‌های جام فجر را به بعد از روز اول ژوئن تغییر بدهید. من با این موضوع موافقم. همچنین من سهراب مرادی را به یکی از رقابت‌های دیگر دعوت می‌کنم تا بتواند شرایط حضور در المپیک را پیدا کند. همیشه گفته‌ام بدون ایران وزنه ‌برداری دنیا کمرنگ می‌شود و خوشحالم که رقابت‌های جهانی و المپیک با حضور وزنه‌برداران شما پررنگ می‌شود.