jamejamonline
ورزشی کد خبر: ۸۴۲۷۴۳   ۱۴ مهر ۱۳۹۴  |  ۰۸:۳۳

جام جم ورزشی: این شش بازیکن فصل گذشته در لیگ برتر انگلیس روی هم 109 گل زدند؛ سرخیوآگوئرو، هری کین، دیه گو کاستا، آلکسیس سانچز، ادن هازارد و وین رونی. این شش بازیکن همگی سرآمد دیگر ستاره‌های لیگ برتر انگلیس در فصل 2015ـ2014 بودند؛ اما همه آنها اکنون سلاحی بدون خشاب به حساب می‌روند.

سقوط دسته‌جمعی ستاره‌‌ها

آگوئرو، برترین گلزن فصل گذشته، دیگر ستاره منچسترسیتی نیست، کین پدیده تمام‌عیار تاتنهام دیگر محسوب نمی‌شود، کاستا در چلسی انگار گلزنی را فراموش کرده است، سانچز اثری از آن ستاره فصل گذشته آرسنال ندارد، هازارد که جایزه برترین بازیکن فصل گذشته را برد اکنون کاملا در سایه است و رونی نیز کمتر شباهتی به یک مهاجم گلزن دارد. ذکر این نکته ضروری است آگوئرو، کاستا و کین سه گلزن برتر فصل گذشته بودند. انگار همه با هم باریک‌بینی خود را مقابل دروازه حریفان از دست داده‌اند. آن سه تای دیگر (رونی، هازارد و سانچز) نیز هر چند یک گام عقب‌تر انجام وظیفه می‌کنند، اما فصل گذشته گل‌های حیاتی‌ای برای تیم‌هایشان زدند.

این شش ستاره حالا به بازیکنانی خنثی در ترکیب تیم‌های خود تبدیل شده‌اند. چه اتفاقی افتاده است؟

اعتماد به نفس از دست رفته

همه این شش ستاره، اعتماد به نفس خود را از دست داده‌اند، البته این چیزی است که به نظر می‌رسد. آنها بدون هیچ دلیلی در ترکیب تیم‌های خود محو شده‌اند. شاید هم بابت تغییرات در ترکیب تیم‌های خود سردرگم هستند. مشکلات جسمانی و ذهنی یا شاید هر دوی آنها نیز می‌تواند تاثیر‌گذار باشد.

در این میان، مربیان این شش ستاره ترجیح می‌دهند دلیل افت بازیکنان کلیدی خود را خستگی معرفی کنند و اصلا هم اهمیت نمی‌دهند ابتدای فصل خستگی معنا ندارد. آنها خسته نیستند. در واقع از سوی مربیان خود خسته معرفی می‌شوند. البته این ادعا را چندان نباید نادیده گرفت. کین، آگوئرو و سانچز تورنمنت‌های سنگینی را در تابستان پشت سر گذاشتند. کین در رقابت‌های جوانان زیر 21 سال اروپا همراه تیم ملی کشورش نیز حضور داشت و آگوئرو و سانچز با تیم‌های ملی کشورشان (آرژانتین و شیلی) به فینال کوپا آمریکا رسیدند. این بازیکنان در تورهای تابستانی باشگاه‌هایشان غایب بودند و نخستین بازی فصل را از روی نیمکت آغاز کردند.

دلایل افت ستاره‌ها

کاستا و سانچز فصل گذشته، نخستین حضور خود را در باشگاه‌های چلسی و آرسنال تجربه می‌کردند. آنها تمام سعی و تلاش خود را کردند تا در تیم‌های جدید خوش بدرخشند. این دو به خصوص کاستا به زمان زیادی برای تطبیق با لیگ برتر انگلیس نیاز نداشتند و به‌سرعت به ستاره‌های تیم خود تبدیل شدند.حال آنها در این فصل شرایط متفاوتی دارند. توانایی‌های فنی این شش ستاره بر هیچ کس پوشیده نیست؛ اما این که کجای کار اشکال دارد را باید مربیان جست‌وجو کنند.

افت کاستای اسپانیایی، این مهاجم چلسی از اواخر فصل گذشته آغاز شد، یعنی وقتی او آسیب دید و بازی‌های متعددی را غایب بود. او این فصل در ترکیب تیم تحت هدایت چلسی نیز نقش متفاوت‌تری گرفته است‌. به این ترتیب که در جنگ‌های میانه میدان بسیار درگیر می‌شود. هازارد بلژیکی هم شرایطی بهتر از کاستا ندارد. او این روزها بسیار سردرگم نشان می‌دهد. هازارد نه در گلزنی تا اینجا موفق بوده نه در گلسازی. آمار او به‌عنوان بازیکنی که برترین بازیکن فصل گذشته شد اصلا راضی‌کننده نیست.

به نظر می‌آید دلیل ناکامی هری کین هم تا اینجای فصل تقسیم وظایفش با دیگر مهاجم تاتنهام یعنی سون هئون مین باشد، بازیکن کره‌ای که این روزها ستاره اول تیم لندنی محسوب می‌شود. شاید این بازیکن کره‌ای از این تقسیم وظایف کاملا راضی باشد، اما کین راضی به نظر نمی‌رسد و نقش قبلی خودش را می‌خواهد.

رونی نیز در شرایطی که فن‌پرسی را کنار خود نمی‌بیند سردرگم نشان می‌دهد. او که به تازگی به برترین گلزن ملی فوتبال انگلیس تبدیل شده است به‌هیچ عنوان، لایق عنوان گلزن منچستریونایتد نیست‌. فن‌خال نیز تا اینجای فصل نتوانسته انگیزه‌های جدیدی در رونی ایجاد کند.

ستاره‌های تراز اول لیگ برتر انگلیس به طور دسته جمعی سقوط کردند، اما بازگشت آنها می‌تواند دسته جمعی باشد؟

منبع: دیلی میل

مترجم: هیلدا حسینی‌خواه

ورزش

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر