صدای نقی و نقش جدی ساموئل

تنابنده چند روز قبل با انتشار دو عکس در صفحه اینستاگرام خود، دو چهره از ساموئل را به نمایش گذاشت؛ یکی از عکس‌ها ساموئل جوان را نشان می‌داد و دیگری، پیری او را به تصویر می‌کشید. در این دوره زمانی که قصه ساموئل در فیلم روایت می‌شود، گریم‌های مختلف روی صورت تنابنده انجام شده تا نشان‌دهنده گذشت زمان باشد.

تنابنده با بازی در سریال‌های شاهگوش و ابله نشان داد که صورتش قابلیت گریم‌های مختلف را دارد و می‌تواند به نوعی با اکبر عبدی رقابت کند. گریم در فیلم محمد(ص) روی صورت تنابنده خوب نشسته است و عموم مردم در صحنه‌‌های اول فیلم که ساموئل به بند کشیده شده، حتی او را نمی‌شناسد. تنابنده در فیلم محمد(ص) به زبان عبری صحبت می‌کند و خوب هم از پس این کار برآمده است، اما آنچه بازی خوب او را تحت‌الشعاع قرار داده، صدای اوست!

تنابنده تا لب به سخن باز می‌کند، ناخودآگاه چهره نقی (سریال پایتخت) در ذهن مخاطب تداعی می‌شود. تاکنون چهار سری از این سریال از تلویزیون پخش شده و حضور تنابنده و شخصیت نقی در این سریال زیاد بوده است. تنابنده در فیلم‌ها و سریال‌های دیگری هم بازی کرده، اما در کمتر اثری صدای او بازی‌اش را تحت‌الشعاع قرار داده است. شاید به این دلیل که سریال‌هایی مانند شاهگوش و ابله و فیلم‌هایی مانند گینس آثاری جدی نیستند و شوخی‌های فیلم بیشتر از محتوا و قصه بیننده را درگیر می‌کند، اما در فیلمی تاریخی و مذهبی مانند محمد(ص) هم صدا و هم نوع بازی تنابنده به چشم می‌آید.

با این اوصاف مجید مجیدی که در انتخاب بازیگران آثارش بسیار سختگیر است، ریسک بزرگی کرده که یکی از نقش‌های اصلی و مهم فیلم خود را به تنابنده سپرده است و این بازیگر هم برای اجرای خوب نقش، سنگ‌تمام گذاشته، اما ای کاش همان‌طور که صدای مهدی پاکدل، بازیگر نقش ابوطالب دوبله شده به جای تنابنده هم یک دوبلور صحبت می‌کرد. شاید هم اصرار خود تنابنده بوده که از صدای خودش در فیلم استفاده شود.