رنج بی‌آبی در 2 دهستان کرمانشاه

«بحران بی‌آبی جدی است»؛ جمله‌ای که بارها شنیده‌ایم، ولی آن را جدی نگرفته‌ایم، اما عمق این بحران را شاید فقط بتوان از طریق تصاویری که این روزها از برخی مناطق آبخیز کشور مخابره می‌شود، دید و فهمید؛ تصاویری که خشک شدن چشمه‌های برخی دهستان‌های کرمانشاه، انتظار یک هفته‌ای ساکنان این مناطق برای دریافت سهمیه‌ای اندک از آب و چهره‌های خاک خورده و آلوده به امراض پوستی کودکانی که از یک ماه پیش تاکنون، رنگ حمام را ندیده‌اند، نشان می‌دهد.
کد خبر: ۸۳۳۳۹۰

به گزارش فارس، هم‌اکنون ده‌ها روستا در دهستان‌های جلالوند و عثمانوند بخش سرفیروزآباد کرمانشاه که در مجموع حدود 200 خانوار را در دل خود جای داده، وضعیتی بحرانی دارند و خشک شدن چشمه‌ها و چاه‌ها، اوضاع را به حدی وخیم کرده که ادامه زندگی در این مناطق که شغل اصلی مردمانش کشاورزی و دامداری است، غیرقابل تحمل شده است.

آن‌طور که از این مناطق خبر می‌رسد، صدها رأس دام سبک و سنگین هر روز به دلیل مشکل بحران آب، در حال از بین رفتن یا فروش اجباری هستند و کشاورزان نیز با توجه به خشکسالی‌های اخیر و بویژه امسال، مزارع خود را از یک تا صددرصد از دست داده و محصولی را از اراضی خود برداشت نکرده‌اند.

همه اینها در حالی است که به گفته اهالی این روستاها، آبرسانی به صورت نامنظم و هفته‌ای یک بار انجام می‌شود که این میزان آب نیز به هیچ عنوان جوابگوی نیاز آنها نیست.

به گفته اهالی، روزهای دوشنبه هر هفته کامیونی که حامل تانکر آب شرب از طرف بخشداری است، برای روستائیان فرستاده می‌شود، به همین دلیل مردم روستا از صبح این روز ظرف‌های خود را تا پایین روستا می‌آورند و نوبت می‌گیرند، اما گاهی پس از ساعت‌ها انتظار، از آمدن کامیون حامل تانکر آب ناامید شده و به خانه‌هایشان بازمی‌گردند. در چنین شرایطی عده‌ای مجبور به استفاده از آب چاه می‌شوند که هم آلوده است و هم فاصله‌اش تا منازل مسکونی خیلی زیاد است. این آب به حدی کثیف و آلوده است که حتی دام‌ها هم رغبتی به استفاده از آن ندارند. تنها چشمه نزدیک به روستای تیامین هم که آب بسیار کمی دارد، سرشار از کرم زالو است، اما چاره دیگری برای مردم منطقه جز استفاده از آن باقی نمانده است، اما همین آب اندک و آلوده نیز کفاف حمام را نمی‌دهد و برای همین مردم این مناطق حدود یک ماهی است که به حمام نرفته‌اند؛ امری که موجب بروز انواع بیماری‌های پوستی و موضعی بین آنها شده است. برخی نیز همچون سعدالله، از اهالی روستای گامره، به‌دلیل نوشیدن آب‌های آلوده به بیماری سنگ کلیه مبتلا شده و روزانه مقدار زیادی دارو اسفاده می‌کند، در حالی که برای درمان کاملش هیچ پولی ندارد. به این شرایط غیرقابل تحمل، هجوم غبارهای محلی را هم که اضافه کنید، نتیجه‌اش می‌شود کوچ اجباری اهالی روستا که از چندی پیش شروع شده و در حال افزایش است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها