کودکان به حساب نیامده و نامرئی

هر روز کودکانی در این جهان از دیده ها ناپدید می شوند ، زمانی که نیازهای کودکان نادیده گرفته می شود ، زمانی که آنها از دسترسی به خدمات اولیه محروم می شوند و زمانی که از حمایت بی بهره می مانند و مانع از مشارکت می شوند ، در واقع نادیده گرفته شده اند.

کد خبر: ۸۳۳۱۷

گزارش سال 2006 یونیسف در خصوص وضعیت کودکان جهان ، توجه عموم را به نامرئی ترین و به حساب نیامده ترین کودکان جهان جلب می کند. این گزارش بیانگر آن است که چگونه ضعف دولت و یا جنگ می تواند کودکی یک فرد را از بین ببرد. این گزارش همچنین نشان می دهد چگونه اپیدمی اچ.آی.وی بر زندگی کودکان تاثیر می گذارد. تاکنون 15 میلیون کودک یکی از والدین خود را به دلیل این بیماری از دست داده اند و همه روزه نزدیک به 1800 کودک زیر 15 سال به این ویروس مبتلا می شوند. کودکان کار، دخترانی که زود ازدواج می کنند، کودکانی که قاچاق می شوند و کودکانی که در خیابان ها زندگی می کنند، همگی کودکان نامرئی هستند. آنها از جمله کودکانی هستند که به خدمات اولیه و ضروری دسترسی ندارند. این گونه کودکان بیشترین نیاز را به حمایت شدن دارند. اگر تولد کودکی ثبت نشود، آن کودک نیز نامرئی به حساب می آید. مطالعات اخیر نشان می دهد بیش از 10 درصد تولدها در برخی از نقاط ایران ثبت نمی شود. یعنی این افراد از داشتن شغل ، گذرنامه و حساب بانکی ، سند ازدواج و حتی شرکت در انتخابات ، محروم می شوند. بیشتر تولدهای ثبت نشده در ایران در مناطق دورافتاده اتفاق می افتد و بر این اساس یونیسف با سازمان ثبت احوال همکاری می کند تا مدل مناسب ثبت تولد مبتنی بر مشارکت جامعه تقویت شود و آگاهی های عمومی در خصوص اهمیت ثبت تولد افزایش یابد. کودکانی که از خانواده های خود جدا می شوند، نامرئی به حساب می آیند ، کودکان جدا شده در کنار اقوام یا در مراکز و جوامع کوچک ، بهتر از پرورشگاه های بزرگ و غیرشخصی نگهداری می شوند. قربانیان کودک آزاری نیز از جمله کودکان نامرئی هستند ، چرا که آزاردهندگان این کودکان ، آنها را از دسترسی به خدمات اولیه ، حتی اگر این خدمات در دسترس باشد ، محروم می کنند. اقدام برای پایان دادن به آزار و اذیت باید از خانه آغاز شود و برای این منظور ما باید به کودکانمان احترام بگذاریم ، به دغدغه های آنها گوش دهیم و محیطی امن و حمایت آمیز را برای آنها فراهم کنیم.

چه می توان کرد؛
پیش از هر چیز ما باید بدانیم ، عواملی که باعث به حاشیه رانده شدن این کودکان می شود ، کدام است . دولتها ، اهداکنندگان کمک ، جوامع مدنی ، سازمان های بین المللی ، بخش خصوصی و رسانه ها هم باید بر تعهدات خود در قبال کودکان مجددا تاکید کنند. توجه به تحقیقات انجام شده در ایران در خصوص مسائل کودکان می تواند امکان درک بهتری از دلایل نادیده انگاشتن کودکان را فراهم کند. سیاستگذاری مبتنی بر اطلاعات می تواند ما را مطمئن کند که توانایی ها و منابع ملی به صورت موثر برای کودکان استفاده می شوند، همان گونه که در پیمان نامه جهانی حقوق کودک قید شده است . به جای این که کودکان خلافکار در کنار بزرگسالان به بند کشیده شوند ، باید از راهکارهای مبتنی بر مشارکت جامعه استفاده شود. جایی هم که راهکار دیگری وجود ندارد متخلفان نوجوان باید از بزرگسالان جدا شوند و امکانات مناسب در اختیار آنها قرار داده شود. این فرآیند در ایران شروع شده است . قضات و نیروی انتظامی ایران مواردی را که مربوط به جوانان می شود ، به راه حل هایی غیر از سیستم مجازات کیفری سوق می دهند و میزان استفاده از مجازات های جایگزین برای تخلفهای کوچک در ایران رو به افزایش است . ایجاد دادگاه نوجوانان و مراکز اصلاح نوجوانان هم یک پیشرفت مهم در ایران بوده است.