کاه و کلش‌های مزارع را آتش نزنید

برداشت راتون و کشت دوم از جمله فعالیت‌های کشاورزان بعد از اتمام فصل دروست. در این میان کاه و کلشی که از محصول همان سال در زمین باقی مانده است تمام وقت و انرژی کشاورز را صرف خود خواهد کرد. کشاورز شالیکار باید مجهز به دستگاه‌های مکانیزه باشد تا بتواند کاه و کلش محصول سالش را بسته‌بندی و ساماندهی کند، در غیر این صورت وجود این مقدار کاه و کلش در زمین شالی باعث بروز مشکلاتی در سال آینده زراعی می‌شود. در همین راستاست که کشاورز ترجیح می‌دهد این باقیمانده محصول برنج را بسوزاند و دود کند تا سال آینده مانعی برای حرکت دستگاه شخم‌زنی در شالیزار وجود نداشته باشد.

فرهاد شمشادی، رئیس اداره تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی صومعه‌سرا در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این که سوزاندن کاه و کلش عامل فقیر شدن خاک و تهدیدی برای بهداشت عمومی است، اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین مسائلی که در سال‌های گذشته بیشتر کشاورزان پس از عملیات برداشت برنج نسبت به آن اقدام می‌کردند، سوزاندن کاه و کلش بعد از برداشت برنج بود. وی با بیان این که به طور معمول کشاورزان در راستای آماده‌سازی زمین برای شخم زمستانه و سهولت عملیات زراعی برای سال بعد به سوزاندن کاه و کلش اقدام می‌کنند، افزود: این مسأله، افزون بر آلودگی زیست محیطی و پخش ذرات معلق در هوا که بیماری‌های تنفسی را در پی خواهد داشت، به کاهش مواد آلی خاک نیز منجر می‌شود که در درازمدت زمین حاصلخیزی خود را از دست می‌دهد.