jamejamnashriyat
نشریات چاردیواری کد خبر: ۸۱۶۶۰۷ ۲۲ تير ۱۳۹۴  |  ۱۹:۰۰

در جامعه کنونی با افزایش سن ازدواج، کاملا طبیعی است که اختلاف سنی بین والدین و فرزندانشان بیشتر می‌شود که گاهی به 35 سال به بالا هم می‌رسد. وجود این نوع اختلاف به تفاوت در نوع گفتار، رفتار و حتی دیدگاه والدین و فرزندان منجر می‌شود و با رسیدن به سن نوجوانی و جوانی به این باور که دنیای این دو گروه متفاوت و غیرقابل درک است، می‌انجامد.

در این نوشتار به چند راهکار ساده اما مهم برای تقویت ارتباط میان والدین و کودکان اشاره می‌کنیم.

عشق ورزیدن

ما می‌توانیم با فرزندمان رابطه خوبی برقرار کنیم، به شرط آن که اجازه دهیم او عشق و محبت ما را نسبت به خودش احساس کند.

محبت قلبی تنها برای ارضای خواسته‌های درونی کودک کافی نیست. او به عشق و محبتی نیاز دارد که آثارش در رفتار و گفتار پدر و مادر نمودار باشد. بچه‌ها از نوازش‌ها، بوسه‌ها و تبسم‌ها، حتی از آهنگ محبت‌آمیز سخنان ما احساس محبت می‌کنند و اعتماد به نفسشان تقویت می‌شود، همچنین در می‌یابند که در زندگی افرادی هستند که بدون هیچ‌گونه انتظاری، عاشقانه آنها را دوست دارند و از آنها حمایت می‌کنند و با وجود این افراد هیچ‌گاه تنها نخواهند ماند.

البته فراموش نکنیم این نکته مهم است که اظهار محبت، وسیله تربیت است و نباید مانع تربیت درست شود. بنابراین والدین باید عشق به فرزند را از حساب تربیت جدا کنند، او را صمیمانه دوست بدارند ولی عیوب و رفتار نادرستش را اصلاح کنند، زیرا فرزند ما همیشه کودک باقی نمی‌ماند.

کشف علایق مشترک

ممکن است ما به دلیل اختلاف سنی که با فرزندمان داریم، برای برپایی یک رابطه خوب و صمیمانه با او مشکلاتی پیش‌رو داشته باشیم. در این مواقع بهتر است به دنبال نقاط مشترک بین خود و فرزندمان باشیم. مثلا شاید هر دوی ما زمانی را برای خواندن کتاب، ورزش یا دوچرخه‌سواری و... صرف کنیم.

صبور باشیم

همه ما در زندگی روزهای سخت و پر مشغله داریم، ولی چاره‌ای نیست جز آن که آرامش خود را حفظ کنیم و راهی برای کاهش خستگی روزانه خود پیدا کنیم، زیرا بچه‌ها پدر و مادری شاد و پر انرژی می‌خواهند نه یک پدر و مادر خسته و عصبی. مثلا، زمانی که فرزندمان ناراحت است و غر می‌زند، بهتر است به جای جر و بحث کردن، او را در آغوش پر مهر خویش بگیریم، نوازش کنیم و با یکدیگر بازی کنیم یا کارهایی را که دوست دارد، انجام دهیم. مثل کاشتن یک گل زیبا در یک گلدان کوچک و... بعد که کودک آرام شد، آن وقت دلیل رفتارش را بپرسیم. در واقع به نیازهای عاطفی و فیزیکی او با عشق و محبت پاسخ دهیم و از کلمات تحقیر‌آمیز استفاده نکنیم.

زمانی که فرزندمان با ذوق و شوق ماجرایی را برای ما تعریف می‌کند، نباید مدام کلام او را به خاطر خستگی و بی حوصلگی قطع کنیم، زیرا کودک احساس می‌کند تمایلی به شنیدن حرف‌هایش نداریم، بنابراین از حرف زدن با ما دل سرد می‌شود. پس همیشه سعی کنیم صبور باشیم و به حرف‌های فرزندمان به‌دقت گوش کنیم، زیرا این گونه به او می‌فهمانیم که چقدر برایش ارزش و احترام قائلیم؛ همچنین با این روش می‌توانیم، متوجه مشکلات ریز و درشت فرزندمان شویم و به موقع به او کمک کنیم.

بازی کردن

کودک بازی کردن با پدر و مادرش را دوست دارد و همین را یکی از نشانه‌های محبت می‌شمارد. در ضمن همین بازی‌هاست که علایق ذاتی کودک و اخلاق و رفتار اجتماعی و فردی او شکل می‌گیرد. به این ترتیب یک راه عالی برای تقویت رابطه بین ما و فرزندمان این است که با هم بازی کنیم، بخندیم و شاد باشیم. مثلا بازی‌های خانوادگی را در نظر بگیریم، البته به گونه‌ای که تک تک افراد خانواده بتوانند در آن شرکت کنند. مثل بازی اسم و فامیل یا قایم باشک و... حتی می‌توانیم بازی‌های دوران کودکی خودمان را به او یاد بدهیم.

گاهی با کودک دلبندمان به پارک محل برویم، سوار تاب شویم، از پله‌های سُرسُره بالا برویم و با هم سُر بخوریم و پا به پای او روی چمن‌های سرسبز بدویم، گل‌ها رنگارنگ را ببوییم، بلند بلند بخندیم و آواز بخوانیم و در مورد موضوعات مختلف با هم صحبت کنیم و از در کنار یکدیگر بودن لذت ببریم. این نکته مهم است، وقتی در کنار فرزندمان هستیم با تمام وجود در کنارش باشیم تا او هم وجود ما را در کنار خود احساس کند و شاد باشد، زیرا او به وجود ما در کنار خود احتیاج دارد.

تعیین نظم و قانون در خانواده

بهتر است بچه‌ها در خانه‌ای بزرگ شوند که قانون داشته باشد، خانه‌ای که در آن نظم و قانون نباشد، بچه‌ها آزادانه هر کاری که بخواهند، انجام می‌دهند، مثلا تا نیمه‌های شب تلویزیون تماشا می‌کنند و... .

اگر می‌خواهیم رابطه خوبی با فرزندمان برقرار کنیم، باید قوانین خاصی تعیین کنیم و این قوانین را به طور ثابت اجرا کنیم. برای مثال، ساعتی را برای دیدن برنامه‌های تلویزیون یا بازی‌های رایانه‌ای تعیین کنیم و انجام بعضی از کارهای خانه را به عهده فرزندمان بگذاریم، البته کارهایی که در حد توانش باشد. ممکن است در ابتدا کمی خسته شود و غر بزند، اما بعد متوجه می‌شود که ما به او اعتماد کرده که انجام برخی از کارها را به او سپرده‌ایم، در نتیجه خوشحال شده، احساس مسئولیت می‌کند و در آینده نیز فرد مسئولیت‌پذیری می‌شود.

و در پایان، اگر گاهی فرزندمان نتوانست کارها را در حد عالی انجام بدهد، او را تنبیه نکنیم، سرش غر نزنیم و نگوییم تو از عهده هیچ کاری بر نمی‌آیی، در این شرایط او اعتماد به نفسش را از دست می‌دهد، پس فرصت دیگری به او بدهیم و کمکش کنیم تا کارش را درست و دقیق انجام دهد.

improvingyourworld.co ‌‌/‌‌مترجم: نسرین علی‌محمدی

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

نقش‎ها را باید جدی گرفت. اگر می‎‌خواهیم پروتکل‎های بهداشتی مقابله با بیماری کرونا رعایت شود، آمار ابتلا به بیماری کاهش پیدا کند یا کمک کنیم آمار مرگ و میر کم شود، باید هر کسی نقش خود را درست انجام دهد.

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

دقیقاً 10سال پیش، رهبر معظم انقلاب با اشراف کامل از شرایط محیطی و محاطی کشور و آگاهی از آینده جامعه، مهم‌ترین مسأله روز اقتصادی را شیوه مصرف آحاد مردم ومسؤولان و راه برون‌رفت از مشکلات پیش‌رو را صرفه‌جویی عمومی و اصلاح الگوی مصرف دانستند و بر این اساس، شعار سال 88 را «حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف» نام نهادند و فرمودند: «من آنچه را که می‌خواهم در این برهه عرض کنم این است که ملت عزیز جداً از اسراف و زیاده‌روی پرهیز کنند. چون وضع جامعه ما از لحاظ مصرف، وضع خوبی ندارد...عادت‌های ما، سنت‌های ما، روش‌های غلطی که از این و آن یاد گرفته‌ایم، ما را سوق داده است به زیاده‌‌روی در مصرف به نحو اسراف. یک نسبتی باید در جامعه میان تولید و مصرف وجود داشته باشد. امروز در کشور ما اینجوری نیست.»

این ۵۰ ثانیه تلخ

این ۵۰ ثانیه تلخ

با ذهن ده دوازده سالگی‌ات نگاه کنی، فکر می‌کنی زنگ تفریح یک مدرسه خورده و بچه‌ها دارند هوریز می‌کنند توی حیاط مدرسه که از بوفه ساندویچ مزخرف کالباس خشک بخرند و نوشابه فانتای تگری و این یک ربع وقت آزاد را خرج شکمشان کنند و بادگلوهای سوزنده را توی کلاس بزنند و بینی‌شان تا مغز سرشان تیر بکشد و بسوزد و کیف کنند.

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

تصویری که روز یکشنبه از حضور وزیر خارجه در مجلس شورای اسلامی منعکس شد، چگونه تصویری بود؟ وزیر خارجه به عنوان مهمان و از باب معارفه و تحلیل وضعیت سیاست خارجی به مجلس دعوت شد؛ اما در لابه‌لای بحث، مکرر همهمه و داد و فریاد از اطراف و اکناف مجلس بلند بود، وزیر خارجه نیز متقابلاً بر حرارت کلام خود می‌افزود، فضای جلسه از حالت گفت‌وگو به جدل میل کرد و درنهایت تصویری متشنج از سطوح بالای حکمرانی در کشور به افکار عمومی مخابره شد.

شما باید پاسخ بدهید

شما باید پاسخ بدهید

در ماه‌های اخیر برخی چهره‌ها و شخصیت‌های سیاسی در قالب نامه‌نگاری و مصاحبه و اظهارنظرهای مطبوعاتی و... و با لحنی طلبکار در مورد وضع موجود کشور اعلام موضع کرده‌اند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر