موسیقی برای حمایت از محیط زیست

اینها را طاهر علی‌رمضانی، سرپرست گروه خورشید سیاه می‌گوید.

گروه خورشید سیاه، سال 1390 شکل گرفت. طاهر علی‌رمضانی سرپرست گروه و نوازنده گیتارباس، جهانگیر رها ترانه‌سرا و خواننده، آرش اسلامی نوازنده گیتار الکتریک و صلاح‌الدین کرده نوازنده درامز اعضای اصلی این گروه را تشکیل می‌دادند. هرچند دو سال بعد کرد از گروه جدا شد و به کشوری دیگر مهاجرت کرد و حالا به جای او علی فرهمند می‌نوازد.

«خورشید سیاه»، مسائل و مشکلات محیط‌زیست را بهانه‌ای برای پرداختن به معضلات اجتماعی قرار داده است. علی‌رمضانی می‌گوید: «ما خشونت علیه محیط‌زیست را جدای از خشونت به حق و حقوق انسان‌‎ها نمی‌دانیم. کسی که به طبیعت ستم می‌کند، چگونه می‌تواند در حق انسان‌ها ظالم نباشد؟ به همین خاطر است که محیط‌زیست نمادی شد از جامعه‌ای که در آن زندگی
می‌کنیم.»

«خرس سیاه بلوچی»، عنوان نخستین آلبوم تنها گروه موسیقی حامی محیط‌زیست در ایران بود که سال 90 منتشر و دو سال بعد توزیع شد. طاهر علی‌رمضانی درباره این تاخیر می‌گوید: بحث فروش آلبوم‌های موسیقی در ایران بسیار پیچیده است.

هزینه تبلیغات آن‌قدر بالاست که کمترین سهم به خواننده و نوازنده و سرپرست گروه تعلق می‌گیرد. از سوی دیگر گاهی مسئولان دفتر موسیقی وزارت ارشاد نمی‌دانند با کارهای ما چه کنند؟ چون شعر قوی است و به لحاظ ساختار و محتوا مشکلی ندارد و خط قرمزها را رعایت کرده ایم ؛ موسیقی هم خوب است اما در سبک کار ما می‌مانند.

مشکلی اصلی بی‌خبری مردم و مسئولان از وضع خرس سیاه بلوچی و یوز ایرانی است. برای مثال، این گروه در دومین آلبوم خود با عنوان «اشک سیاه» به یوز ایرانی پرداخته و این در حالی است که به گفته طاهر علی‌رمضانی، مسئولان صدور مجوز در ارشاد نمی‌دانند یوز چیست و چه می‌کند و چه بر سرش آمده است.

نخستین قطعه از آلبوم جدید گروه «خورشید سیاه» با عنوان «هولوکاست جنگل» به آتش‌سوزی در جنگل گلستان می‌پردازد. به گفته سرپرست این گروه، جنگل گلستان یک نماد کلی است. جنگلی آتش گرفته و ما حداقل امکانات برای خاموش‌کردنش را نداریم.

سرپرست گروه «خورشید سیاه» می‌گوید: پیش از انتشار دومین آلبوم، قطعه «هولوکاست جنگل» به صورت تک آهنگ منتشر شد و ما بهترین و دلگرم‌‌کننده‌ترین واکنش‌ها را از محیط‌بانان دریافت کردیم؛ دو نفر از دوستان روزنامه‌نگار ما که برای بررسی ابعاد و علت‌های آتش‌سوزی به گلستان رفته بودند، قطعه را در اختیار محیط‌بان‌ها گذاشته بودند و با آمدن به تهران، پیام‌های محبت‌آمیز آنان را در اختیار ما گذاشتند و این بهترین هدیه برای ما بود. مایی که تلاش کرده بودیم فریادشان را بشنویم و به زبان موسیقی درآوریم؛ امیدوارم مسئولان هم صدای محیط‌بانان را بشنوند و در کمرنگ کردن مشکلاتشان بکوشند.

علی‌رمضانی، گفته‌‎های خود درباره آلبوم «اشک سیاه» را این‌گونه ادامه می‌دهد: ما در این آلبوم تنها به جنگل گلستان به‌عنوان بخش مهمی از طبیعت ایران زمین نپرداخته‌ایم و به مساله ریزگردها و برخی آثار تاریخی همچون بم نیز توجه کردیم.

«داروگ» یکی دیگر از قطعات آلبوم «اشک سیاه» است. شعری از نیما یوشیج که طاهر علی‌رمضانی، آهنگ آن را ساخته و به گفته خود، برداشتی محیط‌زیستی از آن داشته است. «کرمان» عنوان یکی دیگر از قطعات این مجموعه و ادای دینی به مردم بزرگ‌ترین شهر خشتی
جهان است.

اما گروه خورشید سیاه، مردم سردشت را هم فراموش نکرده و در قطعه «هفتم تیر شصت و شش» به مردم نخستین شهر مسکونی جهان که بمباران شیمیایی شد پرداخته است. گرچه این گروه پیش از این نیز از مردم بی‌دفاع غزه گفته بود که قربانی جنگ هستند.