در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بازیگر نقش نعمت درباره استفاده از لهجههای مختلف در سریال جاده قدیم گفته است: در جاده قدیم خیلی از لهجهها را میخواستیم اِتود بزنیم، اما به خاطر حساسیتهای به وجود آمده در مورد هیچکدام به نتیجه نرسیدیم تا اینکه سراغ لهجه لواسانی رفتیم. در بستر ابتدایی قصه لهجهها در این مجموعه به شکل لُری نوشته شده بود، اما به خاطر حساسیتهای به وجود آمده، این اتفاق نیفتاد؛ ضمن اینکه میخواستیم خیلی از لهجهها از جمله کاشانی، قزوینی و... را اِتود بزنیم، اما این اتفاق نیفتاد و ما در نهایت با لهجه لواسانی آشنا شدیم که متعلق به روستای برگ جهان است. این لهجه تلفیقی از گویشهای متفاوت مثل لُری، مازنی و گیلکی بوده و بسیار لهجه شیرین و دوستداشتنی است. آذرنگ افزوده ما در ابتدای کار نمیدانستیم غلظت لهجه لواسانی را چقدر باید افزایش بدهیم؛ به همین خاطر شروع کار کمی با ناهماهنگی روبهرو شد. از طرفی هم برای تهیهکننده، کارگردان و بازیگران سریال بسیار کار سختی بود که این لهجه را بخوبی جلو ببریم به همین خاطر در ابتدا تهیهکننده کار تاکید داشت لهجه جاده قدیم مندرآوردی است؛ چراکه قرار نبود به این شکل ادامه پیدا کند. ما خیلی سعی کردیم صراحت لهجه لواسانی را رعایت کنیم. جا دارد در همین جا تاکید کنم صراحت و شفافیت لهجه لواسانی بود که باعث شد ما سراغ آن لهجه برویم، پس چرا باید اعتراض شود؟
چرا باید به دوستان بربخورد؟ متاسفانه مشکل اینجاست که ما در کلانشهرها قاضیهای بدی شدهایم. به هر حال ما وقتی کار طنز انجام میدهیم باید کمی بیم و هراسمان را کنار بگذاریم؛ این در حالی است که اکثر کمدیهای ما فقط رسالت خنداندن دارند. سریال جاده قدیم به دلیل طنز متفاوتی که دارد از طنزهای آپارتمانی معمول فاصله گرفته و سرگذشتی را در کلانشهر روایت میکند که هرچه جلوتر میرویم داستان پیچیدهتر میشود. در کل احساس خوبی به جاده قدیم داشتیم و به نظرم علاوه بر اینکه کار مفرحی برای مخاطب است، از طرفی حرفی برای گفتن هم دارد. امیدوارم بینندگان جاده قدیم تحمل کرده و سپس قضاوت کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: