در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پایانی برکار یک بازیگرشاخص
آلن هوستون ، گارد تیم نیویورک نیکز که در طول 2فصل گذشته رقابت های لیگ بسکتبال حرفه ای امریکا N.B.Aاغلب با مصدومیت دست به گریبان و از صحنه رقابت ها دور بود، سرانجام اعلام بازنشستگی کرد و از مسابقات این ورزش دوری جسته است.
هوستون 2بار در بازی دوستانه و سالانه ستاره های شرق و غرب لیگ (موسوم به ال استارز) شرکت کرده و با تیم ملی بسکتبال امریکا مدال طلای بسکتبال المپیک 2000را نیز به دست آورده بود.
او از بهترین شوت زنان N.B.Aسالهای اخیر محسوب می شد و پرتابهایی که داشت چشمها را خیره می کرد. با این حال ، ناراحتی های شدید و مزمن زانو که ریشه عصبی هم پیدا کرده بود، لطمات زیادی را به وی وارد کرد و به این دلیل در کل 2فصل فقط در 70بازی شرکت کرده بود.
هوستون می گفت : «هر کاری را برای بازگشت به صحنه لازم بود، انجام دادم و دلم می خواست پایانی داشته باشم که سالها به آن فکر کرده بودم ، یک پایان شایسته ، خوش و عالی ؛ اما مصدومیت ها و زانوهایم چنین امکانی را به من نبخشیدند.»
در فصل گذشته ، هوستون 35ساله در بیشتر از 20بازی شرکت نکرد و از حد متوسط 9/11 امتیاز در هر مسابقه فراتر نرفت که این بدترین حاصل کار و معدل او از زمان نخستین سال شرکتش در این رقابت ها به حساب می آمد. او در بازیهای تدارکاتی و پیش فصل امسال نیز شرکت نکرده بود.
یک خبر بد
کناره گیری هوستون یک خبر بد برای لری براون بوده است. این مربی 64ساله پس از 2سال رهبری درخشان در دیترویت و رساندن تیم پیستونز این شهر به مقامهای قهرمانی و نایب قهرمانی لیگ طی 2فصل گذشته ، به نیویورک آمده است و آنقدر مربی تاثیرگذاری است که نیکز امید دارد او با این تیم نیز همان دستاوردها را تکرار کند.
اما از دست رفتن هوستون در همان بدو کار شاید طالع خوبی برای براون نباشد. اگر او می ماند و تیمش و براون را تنها نمی گذاشت ، نیکز دوباره صاحب یکی از بهترین پرتابگران از زیر سبد می شد؛ ولی حالا که او نیست ، نیویورک مجبور است از جمال کرافورد یا کوئن تین ریچاردسون که اخیرا جذب نیویورکی ها شده است ، در پست شوتینگ گارد و در کنار استیفن ماربری سود جوید.
ایزیا تامس ، رئیس نیکز که خود از برترین بسکتبالیست های امریکا در دهه 1990بود، امید داشت هوستون بماند و مثلث متشکل از او، ماربری و کرافورد یک بار دیگر نیکز را به یک مدعی جدی قهرمانی بدل کند. تامس می گوید: «فکر می کنم این سه می توانستند بهترین منطقه پشتی و دفاعی را برای تیم ایجاد کنند و چیزی را بسازند که در کل لیگ یگانه باشد؛ ولی به علت کنار کشیدن هوستون ، چنین امکانی هرگز نصیب ما نشد.»
نقطه اوج
هوستون طی 12سال بازی در لیگ بسکتبال امریکا صاحب حد متوسط 3/17 امتیاز در هر بازی شده بود و نقطه اوج آن در فصل 2002-2003بود که به معدل 5/22امتیاز در هر بازی رسید.
او در پرتاب هایش از منطقه 3امتیازی هم به درصد موفقیتی برابر با 2/40نایل شد. هوستون پس از گذراندن 3فصل نخست بازیگری اش در دیترویت به نیویورک آمد و با نیکز قرارداد بست. نیکزی ها امید داشتند او تبدیل به یک پست اوینگ جدید شود و مثل او اداره بازی تیم را در میدان در دست گیرد.
هوستون به چنین چیزی بدل نشد؛ اما به نیکز یاری رساند تا در سال 1999به فینال N.B.Aبرسد و در نهایت نایب قهرمان شود. به واقع پرتاب توام با جهش هوستون در واپسین ثانیه ها بود که باعث شد نیویورک در دوره اول پیکارهای پلی آف آن سال میامی هیت را مغلوب و حذف کند. خود هوستون می گفت : «من همیشه دوست داشته ام در موقعیت هایی باشم که باعث پیروزی تیم شوم و سرنوشت را در یک لحظه عوض کنم.»
اما در نهایت هوستون به نماد جریان هایی بدل شد که اجازه نداد نیکز در سالهای پس از کناره گیری اوینگ به چیزی تبدیل شود که انتظار آن می رفت. هوستون که بازیکن محبوب جیمز دولان رئیس نیویورک بود، در سال 2001قراردادش را با این باشگاه به مدت 6سال و به بهای خیره کننده 100میلیون دلار تمدید کرد؛ ولی همین قرارداد انتقادهای زیادی را متوجه سران این باشگاه و شخص دولان کرد.
همان ارقام بالا سبب شد وقتی مصدومیت های وی آغاز شد، قابل انتقال به تیمی دیگر نباشد و از آنجا که سقف پرداخت ها در نیکز هم پر شده بود، این تیم نمی توانست مانورهای تازه و قابل توجهی را در بازار نقل و انتقال ها صورت دهد و دست به جبران و ترمیم وضعیت موجود بزند.
حکم زندگی
همان مسائل باعث انتقاد هواداران نیویورک از هوستون نیز شد. خود وی می گفت : هواداران نیکز بسیار پرشورند؛ ولی بهتر است آنها خودشان را جای ما بازیکنان بگذارند تا مقداری از مشکلات ما را حس کنند.
و هوستون با وجود تمام تلاشی که برای بازگشت در فصل تازه N.B.Aداشت ، نتوانست به مقصود برسد و بالاخره فهمید این پایان کار است. «شاید این قسمت من بود و باید اتفاق می افتاد. در آن صورت باید می رفتم».
اما همان «تست» حکم کرده بود که او در 7فصل اول بازی اش به نیویورک فقط 10بازی را به دلیل مصدومیت یا بیماری از دست بدهد و لابد این هم حکم زندگی و ورزش بوده است.
مترجم: وصال روحانی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
