معلوم است چرا نمی‌خرند

استقلال و پرسپولیس اگر زیانده نبودند که دولت آنها را واگذار نمی‌کرد! شاید این ذهنیت عامه درباره این دو باشگاه خیلی بدبینانه باشد، اما به هرحال گویای واقعیت است. اما دولت در تبعیت از قانون در حالی این دو باشگاه را به مزایده گذاشته که همه می‌دانند نه می‌تواند از پس هزینه چند ده میلیاردی سالانه آنها برآیند و هم در میان ده‌ها اولویت مملکت، قطعا خرج کردن برای استقلال و پرسپولیس محلی از اعراب ندارد.

شگفتا این روزها مسئولان در حالی برای رسیدن پاکت شرکت در مزایده استقلال و پرسپولیس بی‌تابی می‌کنند که گویی چشمان خود را بر واقعیت بسته و کارهای انجام نشده و زمینه‌سازی را جدی نگرفته‌اند. یا این‌که تصور می‌کنند با شعارهایی چون عشق هواداران یا ضرب و تقسیم کردن‌های عامیانه درباره تعداد30 میلیونی هواداران آنها را به چنین توهمی رسانده است که دو برند یا دو نام را 290 میلیارد تومان می‌توانند بفروشند. این در حالی است که دنیای سرمایه‌گذاری و تجارت نه فقط دنیای شعارهای دهان پرکن نیست و نمی‌توان با چشم بسته به این دنیا قدم گذاشت حتی خیلی‌ها با چشم‌های باز هم در این دنیا زمین می‌خورند چون یا به قول خودشان بد می‌آورند یا ندانسته دست به کاری زده‌اند.

سرمایه‌گذار وقتی برای سرمایه‌گذاری پاپیش می‌گذارد که از برگشت سرمایه‌اش خاطر جمع باشد، با کسی هم تعارف ندارد که اگر داشت که دیگر سرمایه‌ای نداشت. در شرایطی که در مزایده اول استقلال و پرسپولیس اعلام شده بود خریدار باید 40 درصد مبلغ یعنی معادل 116 میلیار تومان را به صورت نقد و بقیه آن را طی دو سال بپردازد که هیچ تضمینی برای بازگشت ریالی از این سرمایه وجود نداشت و ندارد..

نه ورزشگاه‌های تمرینی و نه ساختمان اداری باشگاه هیچ‌کدام را نمی‌توان ملک قطعی این دوباشگاه دانست، هیچ قانون حمایتی هم برای بخش خصوصی در ورزش وجود ندارد و این روزها البته تماشاگری هم در تهران برای این دو تیم به ورزشگاه نمی‌رود! بنابراین فروش نرفتن این دو باشگاه معادله چند مجهولی نیست بلکه خیلی هم معلوم است. تصور کنید سرمایه‌دار اگر نه اهل صادرات و واردات باشد، نه اهل تولید و نه برج‌سازی و غیره و اهل هیچ‌گونه ریسکی هم نباشد و پولش را به حساب بانکی برزید، با سود 22 درصدی که بانک‌ها به سپرده‌ها می‌دهند اگر همان 116میلیارد را نوزدهم اسفند 1393 به حساب واریز کند نوزدهم اسفند 1394 مبلغ 25 میلیارد و 52 میلون تومان سود می‌برد، اما اگر استقلال یا پرسپولیس را بخرد چه سودی خواهد برد؟ غیر از این که از جیب باید چند ده میلیاردی هزینه کند تا هواداران خوشحال شوند!

مطمئنا اگر قوانین حمایتی در این باره وجود داشت، تسهیلات بلندمدت و کم‌بهره جهت ساخت ورزشگاه، قانون کپی‌رایت و دیگر قوانین لازم برای درآمدزایی برای این دو باشگاه وجود داشت، در دو مزایده که هیچ، همان روی هوا این دو برند را بخش خصوصی می‌خرید.

امید توفیقی ‌/ ‌گروه ورزش