هندبال، مسافر ناکامی‌ها

رقابت‌های جهانی هندبال در شرایطی برگزار می‌شود که هنوز در ایران و در بعد داخلی و راس فدراسیون هندبال تغییر و تحول اساسی صورت نگرفته است و فقط خسرو نصیری، سرپرست سابق رفته و گواری سرپرست جدید شده است. نصیری از جنس هندبال بود، اما پس از ثبت‌نام در انتخابات آینده فدراسیون جای خود را به احمد گواری داد.

گواری، ورزشی و کارمند وزارت ورزش و جوانان است اما در هندبال تخصصی ندارد. او برای برگزاری انتخابات از سوی وزارت ورزش و جوانان در فدراسیون هندبال مامور شده است تا این انتخابات را برگزار کند. با وجود این بلاتکلیفی در فدراسیون هندبال برنامه‌های تیم ملی را برای بازی‌های قطر تحت‌الشعاع قرار داد، همان گونه که مشکلات این ورزش در زمان بازی‌های آسیایی، اجازه نداد هندبالیست‌های ایرانی به حق خود برسند و مدالی دیگر برای کاروان ورزش ایران به دست آورند.

از دست رفتن مدال بازی‌های آسیایی و اکنون شکست در بازی‌های جهانی، این پرسش را بار دیگر مطرح می‌کند که هندبال ایران از ناکامی‌های چند وقت اخیر چه درس‌هایی گرفته است و برای برون‌رفت از مشکلات چه کارهایی نیاز است؟ بسیاری از اهالی این ورزش اعتقاد دارند تجربه بازی‌های آسیایی و اینک رقابت‌های جهانی به خاطر نداشتن رئیس فدراسیون، از هندبال ایران سلب شده است. فرصت‌ها از دست می‌رود بدون آن‌که تجربیات این رویدادها از طریق سیستم مدیریتی به بدنه هندبال ایران وارد شود.

این در حالی است که نگاهی به نتایج ایران در بازی‌های آغازین نشان می‌دهد توجه بیشتر به این تیم در ماه‌های قبل، می‌توانست نتایج بهتری عاید ملی‌پوشان کند.

متاسفانه در بازی‌های دوحه، تیم ملی هندبال به خاطر برنامه‌ریزی غلط نتوانست روند رو به ثبات و موفقی داشته باشد و ضعف‌های اصلی تیم بعد از دیدار سوم با کرواسی به نمایش درآمد؛ زمانی که تیم به لحاظ انرژی، شرایط خوب جسمانی خود را از دست داده بود.

با وجود آن‌که هندبالیست‌های ایرانی بعد از تیم قطر چند ملیتی در سطح آسیا مطرح هستند و فاصله بین هندبال ما با بسیاری از تیم‌های قاره کهن کم شده است، اراده‌ای برای پرتاب از سکوهای آسیایی جهت تصاحب جایگاه جهانی دست‌کم در یک سال اخیر وجود نداشته است. همگان فاصله ایران با هندبال جهان را بدرستی درک می‌کنند اما این‌که چرا پروسه آماده‌سازی یک تیم تا این اندازه دست‌کم و نادیده گرفته می‌شود، پرسشی است که باید مسئولان وزارت ورزش و جوانان با تعیین سرپرست‌های متوالی برای این فدراسیون پاسخ بدهند.

پیش از این‌که تیم ملی هندبال در مسابقه‌های جهانی شرکت کند، سه بازی دوستانه با ایتالیا برگزار کرد و دو اردوی یک هفته‌ای نیز در تهران داشت. این تمام برنامه آماده‌سازی تیم برای رقابت‌های جهانی بود. برای بازیکنانی که یک سال پیش می‌دانستند در رقابت‌های جهانی شرکت می‌کنند، پروسه آماده‌سازی باید به گونه‌ای ترتیب می‌یافت که تعداد اردوها و بازی‌های تدارکاتی بین ماه‌های قبل پخش می‌شد، نه این‌که 15 روز مانده به رقابت‌ها بخواهیم تمامی برنامه‌هایمان را عملیاتی کنیم.

تیم ملی سال گذشته در انتخابی مسابقه‌های جهانی در بحرین، مجوز حضور در این رقابت‌ها را به دست آورد، اما فدراسیون از همان روز تغییرات زیادی در سطح مدیریت داشت. کوزه‌گری به عنوان رئیس از فدراسیون رفت و دو نفر دیگر به ترتیب جایگزین شدند. بی‌نظمی در مدیریت به رویدادهای داخلی رسید، همین طور اردوهای نامنظم تیم ملی، شرایط سختی را برای ملی‌پوشان به وجود آورد. در بازی‌های قطر و در سه بازی نخست بخوبی این نکته آشکار بود که تیم ملی از اتفاقات یک سال گذشته و بی‌برنامگی لطمه خورده است.کسی منکر قدرت تیم‌های شرکت‌کننده در گروه ایران نیست و واقعا کار برای رویارویی با تیمی مانند کرواسی سخت است. کرواسی تیم سوم جهان است و در المپیک هم افتخارات زیادی دارد. ما باید از بازیکنان ایران انتظار معقولی داشته باشیم. اما تیم ملی دیدارهایی را هم با اختلاف نزدیک باخت که بنا به گفته کارشناسان و مربیان، فعالیت‌های با برنامه در هندبال می‌توانست از احتمال این شکست‌ها کم و ایران را برای نخستین تجربه جهانی‌اش در هندبال شادکام کند.

تیم ملی به همراه گروه زیادی از خبرنگاران و روسای هیات‌ها با دعوت فدراسیون جهانی که جمع‌شان به 50 نفر می‌رسد در قطر به سر می‌برد، اما از طرفی وقتی می‌شنویم ستاره این تیم از دست برخی کم‌کاری‌ها گله‌مند است متاثر می‌شویم؛ زمانی که استکی بعد از بازی سوم می‌گوید ایران تیمی است که با یک مربی، کمک‌مربی و سرپرست به دوحه آمده است و بدنساز ندارد در حالی که بقیه تیم‌ها از همه امکانات برخوردار هستند. شکی نیست حضور خبرنگاران و روسای هیات‌ها به نفع هندبال است و ریاست داوود توکلی در کمیته داوران فدراسیون جهانی هندبال این موقعیت را نصیب هندبال ایران کرد، اما ای کاش طی یک سال گذشته به تیم ملی هندبال ایران، هم‌اندازه حضور در مسابقه‌های مهم جهانی اهمیت داده می‌شد.

بدون تماشاگر در پی میزبانی جهانی

میزبانی بدون تماشاگر قطری‌ها از رقابت‌های جهانی هندبال یکی از مشکلات این رقابت‌ها در دوحه است. قطر به لحاظ نوع تشکیلات و فراهم کردن امکانات در میزبانی برای مهمانان ورزشی خود سنگ تمام می‌گذارد، با وجود این آنها هنوز نتوانستند فقر تماشاگر را به عنوان یک ابزار موثر تشویقی در تالارهای برگزاری رقابت‌ها برطرف کنند. قطری‌ها که در سال‌های اخیر با پیشنهادهای میزبانی رقابت‌های جهانی هندبال، جام جهانی فوتبال و بسکتبال به صف رکوردداران میزبانی پیوسته‌اند تلاش می‌کنند مشکل نبود تماشاگر را برطرف کنند. لوسیل، السد و دوحایل سه تالاری است که میزبان برای مسابقه‌های جهانی در نظر گرفته است. این سه سالن از بهترین امکانات برخوردار بوده و به شکل زیبایی طراحی شده‌اند، به طوری که باعث حسرت ایرانی‌های زیادی (خبرنگاران، بازیکنان و هواداران) شده است و حتی معتقدند اگر یکی از این سالن‌ها در شهر سبزوار بود براحتی پر می‌شد و حتی یک صندلی هم خالی نمی‌ماند. رقابت‌های لیگ جهانی والیبال و استقبال بی‌نظیر تماشاگران ایرانی نیز این باور را قوت می‌بخشد که ایران در صورت توسعه زیرساخت‌ها، در مبحث میزبانی با تماشاگر مشکلی ندارد. تمهیدات قطری‌ها برای جذب تماشاگر در حین بازی‌های جهانی هندبال نیز افاقه نکرده است و کسی برای دریافت جایزه بعد از تماشای یک دیدار هندبال هم دوست ندارد به تالارهای برگزاری رقابت‌ها برود. بنابراین کل تماشاگران تیم‌ها را افراد ذی‌ربط و مسئولان آنها به همراه بازیکنانی که قبل و بعد در همان تالار بازی دارند، تشکیل می‌دهند.

محمد رضاپور / گروه ورزش