مدیر دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد نیز معتقد است : تصور غلطی است که خانواده ها خوابگاه های دانشجویی را مدینه فاضله بدانند و نگاه نظارتی خود را به موجب استفاده فرزندان از خوابگاه های دانشجویی قطع کنند. علی شریف می گوید: وقتی دانشجویان سال اول وارد محیط دانشگاه ها می شوند در صورت نداشتن شخصیت و هویت قوی که محصول زندگی در میان خانواده است ، دچار نوعی بی هویتی و سردرگمی می شوند که در این صورت خطر این که برای یافتن هویت خود جذب هر جمعی شوند ، وجود دارد. وی با تاکید بر نظارت و پیگیری خانواده ها از وضعیت دانشجویان خوابگاهی شان ، ادامه می دهد: خانواده ها باید بدانند که مسوولان دانشگاه نمی توانند و نباید تک تک حرکات دانشجویان را زیر نظر بگیرند زیرا این روش به طور حتم نتیجه معکوس خواهد داشت و نیز نمی تواند به او بیاموزد که خلاف نکن.
ایجاد واحد مشاوره در خوابگاه
با وجود محدودیت های مکانی ، رفاهی و تفریحی موجود در فضای خوابگاه های کشور ، نقش دانشگاه ها در این خصوص پر رنگ تر است . مدیر دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد می گوید: مسوولان دانشگاه ها باید با ایجاد فضایی گرم و صمیمی احساس غربت و تنهایی را از دانشجوی ترم اول دور کنند که این کار با کارهایی خیلی ساده مثل سر زدن کادر دانشگاه به دانشجویان در شبهای اول می تواند صورت بگیرد. به طور کلی دانشگاه می تواند 2 روش کنترل بیرونی و کنترل درونی را اعمال کند کنترل بیرونی به معنای نگاه انتظامی از سوی دانشگاه است . یعنی دست اندرکاران دانشگاه ها همه حرکات دانشجویان خود را زیر نظر داشته و به دنبال مجرم بگردد و یا در حالت مناسب با گذاشتن کلاسهای مختلف به آنان مهارت های زندگی را بیاموزد. دکتر حقدادی ادامه می دهد: کنترل درونی محصول زندگی افراد در خانواده های خودشان است ، این کنترل در حقیقت از محیط خانواده آغاز می شود. حقدادی با تاکید بر این که ایجاد فضایی عاری از هر نوع اشتباه و یا انحراف در خوابگاه های دانشجویی غیرممکن است ، می گوید: در هر صورت در خوابگاه های دانشجویی می توان با فعال کردن واحد مشاوره وکلاسهای مهارت زندگی با پر کردن اوقات فراغت دانشجویان ، فضاهای خوابگاهی کم خطرتری را ایجاد کرد. وی با اشاره به محدودیت های اجتناب ناپذیر محیط خوابگاهی تصریح می کند: به طور طبیعی محیطهای خوابگاهی به لحاظ زندگی جمعی ، محدودیت هایی را همراه دارد اما نکته مهم این است که باید تلاش شود تا این محدودیت ها براساس سلایق افراد و مدیران دانشگاه ها ایجاد نشود بلکه بر اصول علمی و همراه با پژوهش و تحقیق باشد.